მე მიყვარს გურია

მელკერი

თფუი ეშმაკს.
მელკერი

რაც არ იცი ბიჯო გაჩერდი რა.
თოფის და იარაღის ხმარება დედაჩემის ოჯახში იცოდა ყველამ დეიდაჩემს ვაბშემც დათვი ყავს დაგორებული.
იმიტო რო სოფელი აქვთ ბაღდათში სადღაც მთებში, დათვები და მგლები იქ ისე იყო (ახლაც არის იმედია, პროსტო მე კაი ხანია აღარ ჩავსულვარ) ყანაში ჩამოდიოდნენ. ღადაობდნენ კიდეც X გვარის ქალები დათვებს ნარდს ეთამაშებიანო
dega

ხო ყველაზე მაგრა აპა.
გადაჭამეთ გურულებმა გრუზია
Ar-Pharazôn

ნაგ აჭარლებს ვინც აფინანსებს ყველამ კი ვიცით.
წაშავდას კანტორა.
karlsoni

ჰა ჰა ჰა. გაბმულა კაი ხანია აღარ გამიგია

ჩხავერი

guriaaa

მივესალმები!

Ar-Pharazôn

ფილოქსერას მსახვრალ ხელს რა ვუთხარი


სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის დირექტორი გურულია, ლევან უჯმაჯურიძე. მიდით, დაელაპარაკეთ და შეიმუშავეთ გარკვეული გეგმები, თუ როგორ დააბრუნოთ ადგილობრივი ჯიშები. ძალიან დიდი ბაზაა ჯიღაურაში, 525 ქართული ჯიშიდან, დაახლოებით 430 აქვთ შეკრებილი იქ.

სურვილი აქვს, რომ გავრცელდეს ჩვენი ჯიშები რეგიონებში.

სამეგრელოში იყო ჩასული შარშან და სანერგეს გადასცა ადგილობრივი ჯიშები, რომელთა უმეტესობა არც გაუგია იქაურთა დიდ ნაწილს.

This post has been edited by ფორცხოლი on 6 Jul 2017, 09:27

გურია მეც მიყვარს და მართლა სხვანაირი ხალხი ცხოვრობს ისევე როგორც მთელ საქართველოში მათ შორის მთიანეთში მანდ ხალხს ცოტა სხვანაირი გაგება უნდა ესე უბრალოდ გულში არ ჩაგიკრავენ, გურულებს რომ გჩვევიათ

ესენიც იყოს, აფერი არ უჭირს.....

წინ, მეეტლევ!
ეგ ცხენები გააქანე, გააქანე!
მსურს, რომ ერთხელ კიდევ ვნახო გაზაფხული მთები მწვანე,
მსურს, რომ დაფნით გადავხლართო მძიმე ფიქრთა ოკეანე!..
წამიყვანე!
მთები! როგორ შვენით მათზე გაზაფხულის ბუჩქ-ფოთოლი!
როგორ შვენის ველზე ნამი, გამჭირვალე, როგორც ბროლი!
ცა ისეა მოწმენდილი, ცა ისეა შეუმკრთალი,
რომ ანგელოზს დაინახავს მოდარაჯე კაცის თვალი.
კიპარისი ისე ღელავს, ისე ღელავს, ისე ღელავს,
ისე ტოკავს, ისე ტოკავს, როცა ქარი გადათელავს�
წყარო კლდეში მოჩუხჩუხე, წვეთანკარა, ვით ცის ვნება,
დაფნის ბუჩქთა მწვანე ჩარჩოს ეომება, ეხეთქება.
და ჩანჩქერი მთით ნასხლეტი, დაფლეთილი დილის სხივით,
ძირს ეშვება და იფრქვევა და გადადის რძის ქაფივით.
ვდგევარ მთაზე� და სიჩუმის იდუმალი მესმის ენა,
და მიტაცებს სწრაფი ფრთებით პოეტური აღმაფრენა.
ვხედავს სურებს, ვხედავ დაფნარს, ვხედავ მდუმარ ნასაკირალს,
ვხედავ სოფლებს სიცოცხლისას, განახლების თვალით მზირალს.
ჩუმად!
ვიღაც მღერის მთაზე� რა ძალაა ამ ტკბილ ხმაში!..
არსად ისე არ მღერიან, როგორც აქ, ამ ქვეყანაში,
არსად, არსად არ არსებობს ბრძოლის ჟინი, ბრძოლის ქარი,
არსად ისე არ გადმოხეთქს უმანკობის ნიაღვარი,
და არსად, მთელ ქვეყანაზე არ ჰკოცნიან ისე ვნებით,
ისე ცეცხლით, ისე ჟინით და იმგვარი გატაცებით,
ვერსად ისე ვერვინ გაგვხვევს გამოუცნობ ცეცხლის ტბაში,
როგორც ლერწამქალწულები - აქ, ამ წარმტაც ქვეყანაში!
და, მეეტლევ,
თუ მათ ალერსს
ვერ ვეღირსე, გეთაყვანე,
საალერსოდ ისევ მიწვევს გაზაფხულის მთები მწვანე�
მაშ, გარეკე ეგ ცხენები,
სადმე შორს, შორს წამიყვანე,გამაქანე,
გამაქანე!

არცაროის არ ყოფილა დილა ასე მწყნარი,
მენატრება ჩემი სოფლის მამალი და თხაი,
შენს ჭიშკარს რომ მოაბღავლებს მეზობელის ძროხა
ტყემლის ყვავილს გურიაში გაზაფხული მოჰყავს.
ეგერ წკიპზე გადმოშვერილ კრამიტს ხედავს თვალი
ოჭვათოში გაჩერება საშიშარი არი
დიასახლისს სარეცხი აქვს,უნდა კაი დარი
წვიმა შეწყდა ერთ "მინუტში"ამუარდა ქარი.
"ოტკის" ხდას და შეშის პობას ვეღარ უძლებს გული,
კატა ძაღლის დანახვაზე არის დაზაფრული,
მოჭვამ ისევ ეიწყვიტა ხის პალოდან ფეხი.
მოწმენდილ ცას არ უხდება გავარდნილი მეხი.
დღეში 9-ჯერ კოფეს სმაი არის ჩვენი სტილი
ჰეე,მანქანის სიგნალია ჩავაბაროთ თხილი...
თუ კი ვინმე გაფაჩუნდა,ძაღლი იწყებს ყეფას,
მასპინძლობას ასეთს სხვაგან ვერ იხილავთ ვერსად.
მე კი კვლავაც თბილისში ვარ და ჩემს სოფელს ვნატრობ,
მინდა ისევ ბავშვი ვიყო,აღარ გავიზარდო
და ბახმაროს მთებზე ვხედავ,თოვლი თეთრად სახლობს
ხოშკეკალმა ამაცილა,გამიმართლებს სხვა დროს

ბევრგან აქვთ ახლა, მაგრამ აღრეულია ჯიშები და არჩევისას ძაან ფრთხილად უნდა იყო

მე გირჩევ საჭამიასერში შეუკვეთო..ან ჯიღაურას სანერგეში..

ასევე უნდა იცოდე, რომ იმერეთში რასაც ჩხავერს ეძახიან, ე.წ ვანის ან ბაღდათის ჩხავერი - ეგ ჩხავერი არაა...აჭარაშიც მაგარი აღრეულია ჩხავერის ჯიში

რესტორან "კახელებსაც" აქვს ნერგები ვაჩნაძიანში..ოღონდ გადამოწმება უნდა სერიოზული..საიდან აქვთ გამოყვანილი...

რთული მოსავლელია ყველა ვენახი..(ნუ ადესას, ჭეიშვილს, ნოეს და მსგავს საშინელებას არ ვთლი, იმიტო რო ჰიბრიდია რომელმაც დაღუპა უნიკალური გურული ვაზის ჯიშები)...

მთავარია მიწა შეარჩიო სწორად, ანალიზი აუცილებელია, წამლობა არ მოაკლო და შეუძლებელი არაფერია..
მაგარი მუღამიანი ჩათრევა იცის..

საკუთარ შვილს რო ზრდი ისეა რა.......

...........................................................................

This post has been edited by guriaaa on 6 Jul 2017, 11:57

guriaaa
მადლობა

რომ ჩახვალ გურიაში და ყველა გეკითხება : (ნათესავი, მეზობელი)

როის ჩამოი ? როის მიხვალ ?






This post has been edited by sallyBourbon on 6 Jul 2017, 10:01

გურია იყო და არის საქართველოს თურქეთიზაციის შემაჩერებელი

გრიგოლეთში ვარ მივლინებით, წყალწმინდაშიც ვიყავი დღეს, რომელი თევზის რესტორანია ზუსტად ხომ ვერ მეტყვი, შევიარო, თუ ხელფასი მომაწიეს დღეს ხვალ

ეჰჰ მაგ ჩხავერზე რაც მე გული მწყდება....

ბაბუაჩემს ჰქონდა სახლის წინ, მთელ ეზოს რომ ფარავდა ჩხავერი, მარა ბიძაჩემი რომ გამოიქცა თბილისში, მიმხედავი არ იყო არავინ. იმხელა ვენახი იყო. მოკლედ მხოლოდ ზაფხულობით ჩადიოდნენ და ეს ვენახი ეზოს უნაგვიანებდა, გამაგრება სჭირდებოდა. სანამ ის კაცი ცოცხალი იყო, ვინ შეეხებოდა იმ ვენახს და რომ გარდაიცვალა, კი გაჩეხა ბიძაჩემ-ბიცოლაჩემმა ეს ვენახი, მაინც ვერ ვუვლითო. ჯერ ცოტა ხანი კი ჩადიოდნენ ხოლმე რთველზე რაც ჰქონდა ადესა-იზაბელას საკრეფად, მერე მაგასაც შეეშვნენ. კახეთში ყიდულობენ ყურძენს და ისე აყენებს თბილისში. აი ასეთი ამბები.... რამდენი სახლი დაიკეტა გურიაში რომ ვიხსენებ და კიდევ რამდენი დაიკეტება, უფროსი თაობა სანამ ცოცხალია, თორემ მერე მაქსიმუმ იმათი შვილიშვილები თუ ჩაირბენენ ხოლმე, დახედავენ წელიწადში 1-2-ჯერ, ან აღდგომებზე და იმის შემდეგ თაობას არც გაახსენდება იქ ჩასვლა, დაიკეტება ის სახლიც. სანამ იდგება, ხომ კარგი, მერე ის სახლიც დაზიანდება, სახურავი ჩაწვება და ეგ არის

გურია სულ სხვაა რა, აი მთიანი გურია მიყვარს განსაკუთრებით. სულ რომ გავლით გავიარო, გული მიჩქროლდება რასაც ჰქვია

dega

ოზურგეთი მომიკითხე რა უბედურებაა ისე ეს თურქული სახელი, არ ჰქონდა მაგ დასაწვავს ჩვენებური სახელი რამე? ვითომ "მახარაძე" ძაან სავეცკი სახელი იყო და ოზურგეთი ძაან ეროვნულია

This post has been edited by Asmeta1084 on 6 Jul 2017, 14:01

მთიელების მძიმე ხასიათს მთა სჭედავს,მთას კი ხვანცალ-ცანცარი არ უყვარს.

გურულებს რაც შეეხება,კურსელი მყავდა გოგო,წიწაკა და კაპასი! რომ გავეხუმრებოდით,მერე ერთი საათი იმ ხუმრობის ახსნას და შემორიგებას ვუნდებოდით ხოლმე



This post has been edited by DM-23 on 6 Jul 2017, 14:07

გურიაში გავრცელებული იყო აბორიგენული ვაზის 50-ზე მეტი ჯიში. მათაგნ განსაკუთრებით ცნობილებია ჩხავერი, საკმიელა, მტევანდიდი, კამური, სხილათუბანი, კაბისტონი, კლარჯული, ჯაინი (ჯანი), მტრედის-ფეხა, ორონა, ჭუმუტა. ოზურგეთის მაზრაში 1901 წელს 10 289 მეღვინე ირიცხებოდა. ვაზის დაავადებით, რომლებიც, 1853 წლიდან მძვინვარებდა, ბევრი ვენახი განადგურდა. XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან ვაზის ტრადიციული ჯიშები თანდათანა ოდესადან შეტანილმა „იზაბელამ“ (ე.წ. ადესა) განდევნა. „იზაბელა“ გურიაში თედორე ვორონცოვ-დაშკოვმა 1844-50 წლებში შეიტანა და მისი პირველი ნერგები დაირგო ოზურგეთის ბაღში დარგო.

ამჟამად ვაზის ძველი, ადგილობრივი ჯიშები თითქმის დავიწყებულია. დღევანდელ გურიაში გაბატონებულია დაბლარი ცოლიკოური და მაღლარი ადესა. გურიაში აღმოჩენილია ველური ვაზი მორცხულა, რომელსაც წვრილი, შავი მარცვლები და ღია ფერის თხელი, პატარა ფოთოლი აქვს. ის აქა-იქ მოიპოვება სურებისა და ნაბეღლავის ტყეებში. მევენახეობის უძველესი ტრადიციების დასტურია ტოპონიმები ბახვი, რომელის ღვინის ბერძნულ ღვთაება ბახუსს უკავშირდებდა და ასევე ვაზის გურული ღვთაება აგუნა. გურიაში გავრცელებული იყო მაღლარი ვაზი, რომელიც გაშვებული ჰქონდათ თხმელის ხეებზე. საწნახელს ამზადებდნენ ცაცხვის ხისგან. მას გამოთლიდნენ ტყეში და შემდეგ ხის მორებზე აგორებდნენ შესახილით „ელესა“. ამ რიტუალის გამოძახილია ხალხური სიმღერა ელესა.

ღვინის გარდა, ყურძნის პროდუქტებიდან აღსანიშნავია ძმარი, „ნადუღი ტკბილი“ (ბადაგი), „ჯანჯუხა“ (ჩურჩხელა), ტკბილისკვერი და ფელამუში. ჭაჭისგან თუ შუაღვინოს არ აყენებენ, ხდიან არაყს.გურია, განსაკუთრებით კი მისი მთიანი ნაწილი განთქმულია ე.წ. ,,სანთლის არყით“, რომელსაც თაფლის ფიჭისაგან აკეთებენ. მისგან ხდიან საუკეთესო სურნელის მქონე არაყს. გურიაში განსაკუთრებით ბევრს ხდიან ჭაჭის არაყს. სოფლებში თითქმის ყველა ოჯახში აქვთ საარყე ქვაბები.

ამჟამად გურიაში ღვინოს, კერძოდ ჩხავერს ორი კომპანია აწარმოებს: „კახური ტრადიციული მეღვინეობა“ და „იბერიელი“ ბუკისციხეში.

მშვენივრად მღერიან

კაპიტალიზმმა ვერ შეაღწია გურიაში და მაგიტომ არის კაგი ჯერ კიდევ.

სადღაცა, გასული საუკუნის ოთხმოციანებშია გაჩერებული.

ადესა მსოფლიოშია აკრძალული. ჯერ კიდევ სამოცდაათიან წლებში ქართველი ემიგრანტი იყო ჩამოსული საფრანგეთიდან გვარად მჭედლიშვილი და ადესა რომ გაასინჯეს გურიაში, თქვა ეს ნერვულ სისტემაზე უარყოფიდათ მოქმედებს და მისი დაყენება საფრანგეთში კანონით ისჯებაო.