lilu777გასაგებია შენი პოზიცია მაგრამ მთელი ცხოვრების მანძილზე ჩემი მიზეზით რომ დაიტანჯები უფეხობის გამო ვინ გამოდის ბოლოს პატიმარი და დაჩაგრული დამნაშავე თუ მსხვერპლი?
7-8 წელში მე გამომიშვებენ ისევ ისე ლაღად ჩაგივლი და გაღიმებული თვალს ჩაგიკრავ

წარმოიდგინე რას იგრძნობ მაშინ
ვთქვათ ჩავიდინე მძიმე დანაშაული.
ჩამსვეს ციხეში. საკანი ჩემს სახლზე უკეთესადაა მოწყობილი, კარგი მასვეს კარგი მაჭამეს კვირაში 5 დღე დღეში 3 საათი მიტარებდნენ ლექციებს ჰუმანურობასა და პატიოსნებაზე, მასწავლეს ხელობა და მომცეს ფულადი ჯილდოც ციხეში სამაგალითო ქცევისთვის.. ციხიდან გამოსვლის შემდეგ ხომ უნდა შემიქმნან შესაბამისი გარემო (სამსახური, პენსია და ა.შ)..
მე პატიოსანი უმუშევარი მოქალაქე რომ ვხედავ აგერ კაცმა 80 წლის მოხუცი გააუპატიურა მოკლა და 5 წელში გამოუშვეს. ციხეშიც კარგად იყო და სამსახურშიც მოაწყეს ამ დროს ძალაუნებურად მეც ვიწყებ 80 წლის შინაბერების მოძიებას...
მეორეს მხრივ მოხდა იგივე დანაშაული.
დამნაშავე დაიჭირეს კასტრაცია გაუკეთეს და 50 წელი მიარჭეს ციხეში სადაც დღე და ღამ ცოცხოთერაპიით მკურნალობენ მის ავადმყოფ ფსიქიკას. ამ დროს მე ნამდვილად არ გამიჩნდება მსგავსის ჩადენის სურვილი...
მე მირჩევნია 100 დამნაშავეს ცოცხები ურჭონ ვიდრე თუნდაც 1 ადამიანი მოკვდეს მათი არასათანადო დასჯით წახალისების მიზეზით
მწვანილების საწყობში მუშაობდააბა რას იტყვი? 17 წლის ტანჯვით გაზრდილი შვილი. მამის სიამაყე და დედის სიხარული მიწაში წევს და რის გამო? 17 წლის კაცს საშუალოდ 50 წელი კიდევ ხომ უნდა ეცოცხლა? ფაქტიურად ის სიკვდილით დასაჯა ვიღაც არაკაცმა და მას რამდენ წელს მიუსჯიდი? 5-10-15???? უსამართლო ხომ არაა ეგ სასჯელის თანაფარდობა? გაიგე ადამიანი მოკვდა მას 50 წელი კიდევ უნდა ეცოცხლა 50 წელი ეხარა და ემხიარულა ცოლი შვილები უნდა ყოლოდა უამრავ სიამოვნებას და სიხარულს მოასწრებდა 50 წელში მაგრამ ის მოკლეს უბრალოდ აღარაა ამქვეყნად.. მასთან ერთად "მოკვდნენ" მისი ოჯახის წევრები და შენ რით გინდა შეუმსუბუქო მათ ტკივილი????
ჩემი ნება რომ იყოს ცოცხლად ჩავაწვენდი კუბოში და მატლებს შევაჭმევინებდი მაგრამ თქვენ ხომ მას ყველაფერს პატიობთ?!
This post has been edited by vano22 on 6 Dec 2017, 18:34