თქვენი ნებართვით ცოტა პოეზიასაც ჩავრთავ.
***
მე სიყვარულის მაცვია კაბა,
მკერდს მაბნევია "ხელთათმნის ღილი",
"საყურის ჩრდილში" ცახცახებს მთვარე, -
გენიოსების ოცნება დიდი...
"მოდი, გეძახი ათას წლის მერე"
ჩამესმის თქვენი ლაღი ძახილი,
და მეც აღვსდგები ათას წლის მერე,
მე, პოეზიის ერთი ყვავილი.
მსურს გიერთგულო მუზის მიჯნურო,'
და მარად ჭაბუკს მოგეალერსო,
"დანაშაული არდაბრუნების"
მე გაპატიე, უძვირფასესო...
და სიყვარულის მაცვია კაბა,
მუზის ღმერთებში დავალ ფრიალით,
მძივად ავისხამ სულ ყველა მარცვალს,
ნათქვამს და უთქმელს თქვენი ტრფიალის!
გზას მისხივოსნებს თქვენი ლექსები,
შექმნილი თითქოს ღვთიურ ფერიდან,
თქვენ გეტრფით ქალი! - "თოჯინასავით
გაკეთებული ერთი ნეკნიდან!"
ნინო მღებრიშვილი