მოსაყდრე შიო, ბნელი ყოფილა

mepar

მე მათეს სახარებას არ განვიხილავ მათეს ნაწარმოებად/ მათეს სახარების მთავარი შინაარსი ქრისტეს სწავლებაა, შესაბამისად მათეს სახარების ფილოსოფიურ–თეოლოგიური ნაწილი ქრისტეს ნაწარმოებია, ანუ თქვენი კითხვა ჩემთვის ასე გამოითქმის:

ვინ უფრო მაღალი დონეა: ქრისტე თუ ნიცშე? ნუ ჩემთვის ქრისტე შეუდარებლად მეტია.

თქვენი აზრით: ვინ უფრო მაღალი დონეა: ქრისტე თუ ნიცშე?

This post has been edited by Buddha Nirvana on 29 Mar 2018, 13:17

სსრკ-ზე დაურტყამს.

იცით რას ვერ ვიგებ ?

რატომ მოითხოვთ ეკლესიისგან სხვანაირ შეხედულებას ? ან რატომ ქილიკობთ ამაზე?

წაგიკითხავთ რელიგიური ლიტერატურა ?

რელიგია მოუწოდებს ადამიანს თავი შეიკავოს ამქვეყნიური სიამეებისგან , მატერიალისტური საზრუნავებისგან და იყოს "გლახაკი ხორცით"

რაგასაკვირია , რომ ადამიანები რომლებიც ცდილობენ კარიერულად განვითარებას , დოვლათის შექმნას და თუნდაც სოციალურად დაუცველ ფენაზე ბევრად უკეთეს პირობების მოწყობას ეკლესია როგორც არასწორს ისე განიხილავს ? (ალბათ დამეთანხმებით , სწორედ ასეთი ადამიანები არიან მოაზროვნეები , ის ვინც არაფრის შექმნას და არანაირ წინსვლას არ ფიქრობს ის არც მორწმუნეა და არც მოაზროვნე . სიზარმაცეს და ფეხის ფეხზე გადადებას ნამდვილად არ ქადაგებს სარწმუნოება)

რამდენად სწორი იქნება რომ მაგალითად რადიკალურმა ისლამისტმა მიტევებაზე დაიწყოს საუბარი ?

მემგონი ფუნდამენტალური მოძღვრებები ისეთი აქვს რელიგიას რომ აქ განსახილველი და საქილიკო არ უნდა იყოს .

აირჩევ შენ მოგწონს თუ არა და ან გაყვები მის მოძღვრებებს ან უკუაგდებ და შენს მოაზროვნე გზას აირჩევ .

პ.ს დღესდრეობით ამ სწავლებების პირველი დამრღვევები რომ სასულიერო პირები და მაღალი იერარქიის წარმომადგენლები არიან ვიცი , ისიც ვიცი რომ მაღალი ფენის ადამიანები სასულიერო პირებში პრივილეგიებით სარგებლობენ , მატერიალური კუთხით დაინტერესების გამო და ასეთ ადამიანებს არ მოუწოდებენ შეწყვიტონ " მომხვეჭელობა " და ჭეშმარიტი მოძღვრებების მიხედვით იცხოვრონ , ალბათ გასაგებია რატომაც.

mepar

,,ესე იტყოდა ზარატუსტრა“ ნიჭიერი და ცელქი ბიჭის მიერ ზღვის ნაპირზე ლამაზი კენჭების ძიებაა, რომლის დროსაც, ამ ,,კენჭებს“ ავტორი ხან აგროვებს, ხან ზღვაში ისვრის. ,,სახარება“, ძვირფასი თვლების საგანძური, ლიტერატურათმცოდნეობითად თუ დავწერთ, მონოგრაფიულ-სტენოგრაფიული ჟანრის თხზულებაა, რომელმაც საფლავი გაუჭრა კაცობრივ ფილოსოფიას, ,,ხორციელ სჯას“, ხოლო პავლეს ეპისტოლეებმა, სულიწმიდის ,,სუფლიორობით“, დამარხა იგი. არამარტო უტვინო თუ ცალტვინა, თვით ხერხემლის ტვინით მოაზროვნე მეცნიერიც ვერ შექმნის ,,სახარებაზე“ მეტად ინტელექტუალურ წიგნს, რადგან ეს უკანასკნელი (,,სახარება“), შემადგენელია ,,ბიბლიისა“ ანუ ეტიმოლოგიურად, ,,წიგნებისა“, ისტორიულად _ ,,წიგნთაწიგნისა“, მაშინ, როცა ,,ინტელექტუალის“ შინაარსი ,,წიგნიერის“, ,,სწავლასმოწყურებულის“ სინონიმია, მხოლოდ. სოკრატე რამდენადაც იყო ქრისტეანობამდელი ქრისტეანი, იმდენად იყო ნიცშე ქრისტეანობისშემდგომი წარმართი. მისი ,,ზეკაცი“ წმიდამამათამიერი ,,განღმრთობილი კაცის“ გადამღერებაა... ფილოსოფიის წიგნი ,,ამოცანათა კრებულია“, ,,ბიბლია“ კი _ ,,პასუხთა ნუსხა“; კაცის წიგნი კროსვორდი და რებუსია, ღვთის წიგნი კი _ წიგნი (,,ბიბლონ“).

This post has been edited by mRvdeli giorgi sxiladze on 29 Mar 2018, 17:10

mRvdeli giorgi sxiladze

რას წერ მღვდელო თუ იცი შენ?

რას წერ მღვდელო თუ იცი შენ?

ინტელექტი არის გონიერების, ცოდნისა და შინაგანი კულტურის ნაზავი. ერთიც, მეორეც და მესამეც ქმნილებას შემოქმედისგან ეძლევა. ფილოსოფოსი (სიბრძნისმოყვარე) ვერასდროს იქნება იმაზე მეტი, ვინც მას სიბრძნეც მისცა და მისდამი სიყვარულის უნარიც. ვერანაირად იქნება მინიჭებული მიმნიჭებელზე ნიჭიერი. ფილოსოფოსი ეძიებს იმას, რაც უკვე ნაპოვნია ,,სახარებაში“. ფილოსოფოსის სიბრძნე, საუკეთესო შემთხვევაში, ანარეკლია გამოცხადებითი სიბრძნისა. გამოცხადებისმიერი სიბრძნეა ,,სახარება“, რომელიც გვამცნებს უფრო მნიშვნელოვანზე, სულეთისა და მატერიის გამჩენსა და მომწესრიგებელზე (,,შესაქმე“, კიდევ, მათ მოწესრიგებაზე), ვიდრე, ვთქვათ, საბუნებისმეტყველო დისციპლინები. მეცნიერის ინტელექტუალურობა მდგომარეობს არა მხოლოდ მის მიერ წარმოებულ კვლევა-ძიებასა და პოვნაში, არამედ სწორ უზოგადეს დასკვნებში, რაც სულიერებას უახლოვდება.

mRvdeli giorgi sxiladze

დავუშვათ

სახარებაც "მინიჭებულებმა"/"მოკვდავებმა" დაწერეს...

ხოლო გამოცხადებითს სხვა სახელი ჰქვია სამედიცინო განხრით... ან სხვა სამეცნიერო/პოლიტიკური/საზოგადოებრივი განხრით...
შესაბამისად რაც თქვით რბილად რომ ვთქვათ დემაგოგიაა...

+111

_ ჩაწერეს.

გგონიათ, რომ ,,სახარებაზე“ გადამეტებული წარმოდგენა გვაქვს. სინამდვილეში, ინტელექტის რაობაზე გაქვთ გადამეტებული წარმოდგენა.

თუკი წაკითხული არ გაქვთ, წაიკითხეთ ,,გამოცხადებაი იოვანესი“ (აპოკალიპსისი), ,,ბიბლიის“ უკანასკნელი წიგნი და თვალი გადაავლეთ ეკლესიისა და კაცობრიობის ისტორიას, დღევანდლამდე! თუკი მის ავტორს (ჩამწერს) წინასწარმეტყველად კი არა, კლინიკურ გიჟად მიიჩნევთ, არჩევანი თქვენია!..

mRvdeli giorgi sxiladze

დაწერეს მღვდელო... დაწერეს... რამეთუ "მიმნიჭებელი" დღემდე არ ჩანს, ხოლო "მიმნიჭებლით" სპეკულიანტები უამრავი...

ეგრე მაგალითად ნოსტრადამუსი უფრო ახლოა კაცობრიობის ისტორიასთან და კიდე სხვა ათასი "მოკვდავის" ჩანაწერი... რო არ ვილაპარაკოთ ფილოსოფოსებზე და ასე შემდეგ... და რა ვქნათ ეხლა ყველა მესიად გამოვაცხადოთ...

mepar

ეს თქვენი აზრია. რწმენა საჩუქარია რომელსაც ყველა ვერ ღებულობს. მსოფლიოს პრეგრესი და განვითარება არ ნიშნავს იმას რომ მორწმუნეები აღარ იქნებიან. რელიგიის ბოროტად გამოყენება არ უნდა მოხდეს. რელიგიური ინსტიტურები არ უნდა ცვლიდნენ პოლიტიკურ ამინდს. სასულიერო პირები პოლიტიკაში არ უნდა ერეოდნენ და სულიერ სამყაროზე უნდა ზრუნავდნენ. რელიგია არ უნდა იქცეს ბიზნესად. დაფინანსებით არ უნდა ფინანსდებოდეს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან.
* * *
საეკლესიო კრება სხვა არაფერია თუ არა დიალოგი ხელისუფლებასა და ეკლესიას შორის.
* * *
ამიტომაც ვთვლი საჭიროდ რომ ჩატარდეს დიდი საეკლესიო კრება რომელიც ეკლესიასა და მთავრობას შორის მოაგვარებს ყველა გაურკვეველ დეტალს.

mRvdeli giorgi sxiladze

კატეგორიულად ვერ დაგეთახნმებით რომ სახარება არის გაცილებით ღრმა ინტელექტუალური ნაშრომი ვიდრე ნიცშეს თხზულება. კონტენტიდან გამომდინარე არ ვკამათობ არამედ შედეგიდან გამომდინარე. სახარების ინტელექტუალურობას ქმნის ისტორიული სინამდვილე. მას უდიდესი გავლენა ქონდა კაცობრიობაზე შესაბამისად, ყველა დასავლური აზროვნება გახლვათ რეფლექსია სახარების კონტენტზე. თვით ზარატრუშტრაც სახარების ანარეკლია, ან მისი საწინააღმდეგო მიბაძვა. შედეგით თუ ვსმჯელობთ ბიბლიაზე გავლენიანი წიგნი არ დაწერილა, მაგრამ თუ ამოვაგდებთ ისტორიულ, სოციალურ, პოლიტიკურ, ეკონომიკურ შედეგებს და მხოლოდ ტექსტს განვიხილავთ და დავშლით ნაშრომს შემდეგი შეფასების კრიტერიმებით:
1. არის თუ არა ტექსტში მოვლენათა მიზეზ-შედეგობრივი კავშირები სრულფასოვნად წარმოდგენილი( არის თუ არა პლოთ ჰოულები)?
2. არის თუ არა ტექსტში დიდაქტიკურ მტკიცებები პრაქტიკულ-ლოგიკურად გამართული?
3. არის თუ არა ტექსტში მოცემულ მოქმედ პირები სრულფასოვნად გაშლილი და ქცევის მოტივები გასაგები?
სახარება არის საშინელი ნაწარმოები!

1. ტექსში მოვლენები აბსოლუტურად გაუგებარი თანიმდევრობით მიმდინარეობს, არის უამრავი შეუსაბამო მოვლენები რომელიც საბოლოო შედეგს გაამარტივებდა, ქრისტეს გამოცდა ეშმაკის მიერ იმდენად მარტივი და უაზროა, რომ დიდაქტიკას ვერც ვგრძნობ, ქრისტეს მიერ ლეღვის ხის გახმობა როცა მან ნაყოფი ვერ იხილა, ეშმაკეული განდევვა და ღორის კოლტში გაშვების ნებართვა; ასევე მარაზმია, პოსტ სასწაულის შემდგომი თხოვნა რომ არავის უამბონ, სასაცილოა სამ ქრისტეს "ავარდნა" ტაძრის დანგრევისა და ისევ აღდგენის შესახებ, თავად ჯვარცმა შეიცავს პლოთ-ჰოულს, რომ ყოვლიშემძლე ღმერთი წირავს თავის ერთად ერთ შვილს იმიტომ რომ კაცობრიობის ცოდვები იტვირთოს... თავად ეს იდეა იმდენად ექსტრემისტულია და არა პრაქტიკული რომ დღეს მარაზმია მარტვილობა, ხოლო შუა საუკუნეებში ზოგიერთი რეგვენი, "მაგალითით" შტაგონებულნი თავს წირავდნენ... რისთვის?!!! ამავე დროს თავის გაწირვით სწორედ სახარებამ გააჩინა განსხვავება "ჩვენსა" (მორწმუნეებსა) და "მათში"(ურწმუნოებში).
2. ქრისტეს დარიგებები შეიცავს უამრავ პრაქტიკურ წინააღმდეგობას. მიეცით კეისარს კეისრისა ხოლო ღმერთს ღმრთისა არის თეოლოგიური დადასტურება უთანასწორობის რომელიც გახდა ლეგიტიმაციის წყარო ყველა სიმახინჯის. მისი დამოკიდებულება წარმატებასა და სიმდიდრეზე ასევე პირდაპირ წინააღმდეგობაში მოდის კლასიკურ კაპიტალიზმთან, რომ არა პროტესტანტული რეფორმაცია და ჟან კალვინი, ქრისტიანობა თავაზობს განდგომილობას, მეუდაბნოეობას, მორჩლებას და ყველა არა პრაქტიკულ სისულელეს. ეკლესიას არასოდეს მიუშვერია მარჯვენა ლოყო თუ მარცხენაში ურტყავდნენ, პირიქით იიქეთ მოუნგრევდა თავ-ყბას ყველას.
3. ნაწარმოებში მარტო ქრისტეა გაშლილი მაგრამ ყველა მოქმედი პირი არის საშინლად სუსტად გადმოცემული. როგორი იყო დედის განცდები როცა შვილმა სახლი დატოვა? არ არის გაშლილი არც ერთი მოციქულის ხასიათი გარდა ტრივიალური ხაზებისა რომელიც ცოტას მეტყველებს. სუსტად არის გაშლილი ღალატის მოტივი. თავად სუსტად არის გაშლილი ქრისტეს თავგანწირვის მოტივი..


თითოეულ პუნქტზე შემიძლია დაუსრულებლად ვისაუბრო უბრალოდ არავინ წაიკითხავს დიდ ტექსტს.

mepar

ძალიან მოკლედ თქვი /კი – არა – არ ვიცი/ :

ღმერთი არის?

ყველა პროფესორი ამ ფორუმზეა აშკარად

satoshi

ხუმრობ?
* * *

This post has been edited by Buddha Nirvana on 1 Apr 2018, 01:32