თემის ავტორის მიერ აღწერილ სიუჟეტში, რომელშიც მე სერვანტესის ხელწერა ამოვიკითხე, კარგად ჩანს სხვაობა ორ სამყაროს, ეი ამერიკულსა და რუსულს შორს.
ერთის მხრივ ამერიკა როგორც მსოფლიო იდეოლოგი და აგრესიული პროპაგანდის გამტარებელი. "მე არ ვეწევი, შენც არ მოწიო". "მე ჩემს შვილთან არ ვეწევი, შენ არ ქნა", "მე ლგბტ მიყვარს, შენც უნდა შეიყვარო", "მე ბრტყელი დედამიწა არ მწამს, შენც არ იწამო".
და მეორეს მხრივ რუსეთი, როგორც სახელმწიფო თავისი პასიური გეოპოლიტიკით, ანუ "არ გინდა, მოგსტყვნია პატრონი, მე ჩემი ნავთობი/გაზი/დოსტოევსკი მაქვს, ისედაც კაათ ვიქნები"

და ძალიან საინტერესოა ქართველების როლი ამ სიუჟეტში, როგორ იოლად აყვნენ ამერიკულ პროპაგანდას და იქცნენ მხარედ, რომელმაც ნეიტრალური პოზიცია კი არ დაიჭირა რომ ორივე ჯგუფთან გამოენახა საერთო ენა და ყოფილიყო შუამავალი რგოლი,
არამედ "დახამდა" ინგლისურ ენას, ჰოლივუდის ფილმებს და გახდა მხარე, რომელმაც ყოველგვარი ხიდი მოშალა მეორე ჯგუფთან, არადა თუკი ცხოვრება გინდა ორივე ჯგუფი გჭირდება და არა მხოლოდ ერთი.
ეს ბაღი შეგვიძლია თანამედროვე მსოფლიოს რუკად აღვიქვათ და პერსონაჟები კიდევ ქვეყნებად, სახელმწიფოებად, გნებავთ ეთნიკურ ჯგუფებადაც კი, ალბათ ავტორი ამ სიღრმეებამდეც კი ჩავიდა წერისას.
შესაბამისად იოლია დაინახო ის პრობლემა, რასაც ამერიკა და ამერიკელი ერი უქმნის მსოფლიოს თავისი აგრესიული რიტორიკით და იდეოლოგიის მუდმივი პროპაგანდით. ეი კი არ გაძლევს ან გირჩევს, არამედ გატენის და უკვირს, როცა არ გინდა.
ბრავო
This post has been edited by DATO1 on 2 Sep 2018, 21:15
ა, ეგია სიმონ, მეტი კი არაფერი.. (C) ფრანც კაფკა
Cette entreprise est remplie à ras bord avec des enculés irréalistes (C) შარლ მორის ტალეირანი
სამაიმუნოდ გვაქვს საქმე ?! (C) ჰერბერტ სპენსერი
ნწ ნწ, რა თაობა მოდის ?! W.B. იეიტსი
დააკელი აგური - არ მოგხვდება ამხან'აგური (C) ვალტერ გროპიუსი