რა გამოსავალი იყო მაშინ? (მე 2 წლის ვიყავი)...
ვინც სამსახურში დადიოდა და ცდილობდა რაღაც მაინც შემოენახა იმ დანგრეული გარემოდან - მომავალი თაობისთვის, ის რაღაც, რაზეც ახლა ქვეყანას ვაშენებთ - ის შუაშისტი კი არა ბირთვი იყო.
თუ მაგ ხალხს ვეძახით შუაშისტებს (მაგალითად ექიმები რომლებიც უხელფასოდ დაწანწალებდნენ სოფელ-სოფელ, დახეული ფეხსაცმლით და უწამლებოდ, ზვიადისტებს და მხედრიონელებს შორის რომ ადამიანებისთვის ემკურნალათ, ან უხელფასოდ კათედრაზე დარჩენილი ლექტორები და მასწავლებლები, მაშინ სიამაყით გამოვაცხადებ შუაშისტად თავს

(ნუ 91 ში სიარული არ ვიცოდი მამენტ. . . მაგრამ მაინც).
------------------------------------------------------------------------------------------------------
და მაინც 91 წელს და სამოქალაქო ომს ნუ შევადარებთ ბოლო 20 წლის საქართველოს. ზუსტად იგივეს არგამეორებისთვისაა აუცილებელი რომ აპოკალიპტური სურათი არ დავხატოთ.
გვაქვს მოცემულობა: ცუდი ხელისუფლება და ცუდი ოპოზიცია - გვიწევს ცუდ ოპოზიციას ხმა მივცეთ თუნდაც იმიტომ რომ ხელისუფლების მიერ იძულების გზით საჯარო მოხელისგან მიღებული 1 ხმა გავაბათილოთ. . .ასე იყო ნაცის დროს, ასეა ქოცის დროს. . . მაგრამ მაინც წინ ვართ 91 თან შედარებით და ამისთვის მადლობა იმ ხალხს ვინც ავტომატით სირბილის ნაცვლად პატიოსან შვილებს ზრდიდა.
This post has been edited by lemona on 8 Sep 2019, 15:56