
))))))))) "მამათა და შვილთა ბრძოლა".
მიხეილ სააკაშვილი ედუარდ შევარდნაძის ნამოწაფარია. ფასდაუდებელი ცოდნა და გამოცდილება მიიღო მისგან.
თუმცა საქართველოს მეორე პრეზიდენტმა დიდი ალბათობით, საფლავში წაიღო, არავის ასწავლა ხეზე ასაძრომი "რეცეპტი."
მეტად ბეჯითად უნდა ემეცადინა მიხეილს, ვიდრე გვერდით ჰყავდა ჭკვიანი მასწავლებელი, რომელსაც თავისი პატარა
ნიშა, მაგრამ მაინც გააჩნდა საბჭოთა თუ მსოფლიო პოლიტიკაში. პრეზიდენტობამდე ის უკვე შემდგარი პოლიტიკოსი გახლდათ.
კულუარებში "თეთრ მელად" მოიხსენიებდნენ, გამორჩეული ხელწერით: ვისაც ედუარდი შეაქებდა, მისი საქმე ცუდად მიდიოდა.
დღევანდელი გადასახედიდანაც კი, უსამართლობა იქნება ედუარდ შევარდნაძის ხედვას დროში ჩამორჩენილი უწოდო.
უცნაურია, მისი გონება დროს უსწრებდა კიდეც. ამიტომ მისი გადაწყვეტილებები ბევრად მეტად კეთილგონივრული, ზომიერი,
ფრთხილი და წინდახედული აღმოჩნდა, ვიდრე ერთი შეხედვით ჩანდა თავის დროზე. ის რაღაცას არ დათანხმდა, არ უღირდა.
მან იცოდა, რომ გაუშვებდნენ. მზად იყო კიდეც ამისთვის, რადგან მისი პოლიტიკური არჩევანი იყო გააზრებული.
მან გააკეთა, რაც და როგორც შეეძლო. და ბოლოს, ის გაერიდა მშვიდად, დროულად და გონივრულად პოლიტიკას.
ამის შემდეგ, არც მის სახელს შეხებიან ზედმეტად, არც ქვეყნიდან გაუძევებიათ, არც ციხეში დაუპატიმრებიათ...
ისე ხშირად მომდის ხოლმე ეს კითხვა, ჩემთვის, როცა ვფიქრობ:
რა ჩაუსხა და დაუტოვა პოლიტიკურ მემკვიდრეობად ედუარდმა მიშას "ჩაის ჭიქაში"?!..
This post has been edited by Катеньки on 12 Oct 2021, 00:33
უფალო იესუ ქრისტე, ძეო ღმრთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი შენი მხევალი ეკატერინე.
დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.
წმიდა ხარ, წმიდა ხარ, წმიდა ხარ შენ, ღმერთო, ღვთისმშობელისა მიერ შეგვიწყალენ ჩვენ.