რამდენიმე წლის წინათ ერთმა კათოლიკე მონაზონმა ასე ამიხსნა:
მკვლელი-ტერორისტი უნდა გვიყვარდეს და მისთვის უნდა ვლოცულობდეთო.
ეს პერსონაა სწორედ ის, ვინც მსხვერპლმა თავის სიცოცხლეში უკანასკნელად იხილაო.
რომ გავაპროტესტე, დამიწუნა: მე თქვენ დემოკრატი მეგონეთო.
არ ვიგონებ, ნამდვილად ასე იყო.