არ მჯერა რა რომ ასეთი საქართველო იყო და ეხლა საბჭოეთის ნოსტალგია არავინ დამაბრალოს,
ეს იმ ეპოქის ქართველების სიყვარულია
დიალოგს დაუკვირდით და ერთმა დაწერა გაბრიაძეო, კი ბატონო ვინ რას ამბობს ან საწინააღმდეგოს როგორ იტყვის კაცი,
მაგრამ რეჟისურა?
ამ ჩემს ფეხებს ფილოსოფია აი პიჯაკი,
ეხლა მაგას არ ვუყურებ არც რეჟისორის არც მხატვრის თვალით, უბრალოდ ასწორებს,
ეს ორი ადამიანი ასხივებს ბედნიერებას, კაიფობენ რა, ცხოვრებით კაიფობენ, ტკბებიან იმ გარემოთი რაც ირგვლივაა,
წრიპავენ ღვინოს და ესაა რააა, ცივ წყალში გრილდებიან,
მარტივი სიამოვნება და თანაც როგორ არ ესმით ერთმანეთის და მაინც ძმაკაცები არიან
აგული!
ბატონო!
მოდი, ამ მდინარეს გაუმარჯოს, ამ თეთრ ქვებს გაუმარჯოს, ჩვენც გაგვიმარჯოს!
იცოცხლე!
---მე კი ისეთი გრძნობა მაქვს შავლეგ, თითქოს მე კი არ ვცხოვრობ ამ ქვეყანაზე სხვა ცხოვრობს ჩემს მაგივრად
--- რა კაი ჩამოსხმაა
---ესლმებიან, გამარჯობათ აგული, გაგიმარჯოს ჩემი ბატონო
---იფ რა პომიდორია,
--როგორ აგიხსნა ახლა შენ მაგალიტად ამხანაგისგან ვითხოვე პიჯაკი, დახეულია, არ მჭირდება ის პიჯაკი
---ამ სიცხეში რა დროს პიჯაკია
--არაა ეს შენი პიჯაკი არა
--ამ ჩემს ფეხებს თუ არა ფილოსოფიია პიჯაკი
-რა ფილოსოფია რის ფილოსოფია ძმაო
---მაგას ჯობია დავლიოთ და ვიბანაოთ, მშვენიერებავ წყალი უნდა გერქვას შენ,
--ამპრედუზო მედუზო,
მიდი მოვდივარ
This post has been edited by tengo9786 on 4 Aug 2025, 19:29