სსრკ – ეს არაა გაზიანი წყლის აპარატები, ეს არის გულაგი და 4 მილიონი დასმენა.
სსრკ – ეს არის მარაზმი ხელისუფლებაში და სიღარიბე, როგორც ცხოვრების ნორმა.
სსრკ – ეს არის ფარისევლობა. საჯაროდ დასავლეთის კრიტიკა, ხოლო საზღვარგარეთ მოგზაურობა – წახალისება, და უცხოეთიდან ნივთის მოტანა – განუმეორებელი იღბალი.
სსრკ – ეს არის ერთფეროვნება ყველაფერში: ტანსაცმელში, საკვებში, სიმღერებში და აზროვნებაში.
სსრკ – ეს არის დეფიციტი და პროგრესის სრული არქონა.
სსრკ – ეს არის კომუნალური ბინები, სადაც ერთი სამზარეულო და ერთი დერეფანი ყველასთვისაა, და ' მეზობელი ' განსაკუთრებულ მნიშვნელობას იძენს.
სსრკ – ეს არის საზღვარგარეთ გასვლის აკრძალვა, ვალუტურ ოპერაციებზე ციხე და კომპარტიის გარეთ ნებისმიერი პოლიტიკური საქმიანობის აკრძალვა.
სსრკ – ეს არის კერძო მეწარმეობის აკრძალვა და კერძო საკუთრების, როგორც ასეთი, უარყოფა. ადამიანს არ უნდა ჰქონდეს არაფერი პირადი. ადამიანი ეკუთვნის საზოგადოებას და არა საკუთარ თავს.
სსრკ – ეს არის ტოტალური ცენზურა და აზრისა თუ ინფორმაციის თავისუფლების არქონა.
სსრკ – ეს არის მუდმივი ტყუილი, სიშავე და ჩაგვრა.
სსრკ – ეს არის პიონერული შეკრებები, კომკავშირის კრებები, საზოგადოებრივი კრიტიკა და საჯარო დამცირება. ინდივიდუალობის განადგურება და თავმოყვარეობის შელახვა.
სსრკ – ეს არის ყველგან არსებული კავშირები და მექრთამეობა.
სსრკ – ეს არის ბავშვობიდან თავსმოხვეული მილიტარიზმი და იმპერიული ცნობიერება.
სსრკ – ეს არის ტოტალური გათანაბრება.
სსრკ – ეს არის, როცა სახელმწიფო თითქოს ხელფასს იხდის, ხოლო ჩვენ თითქოს ვმუშაობთ.
სსრკ – ეს არის სახელმწიფოსგან მოწყალების დამამცირებელი მოლოდინი.
სსრკ – პირადი ჰიგიენის საშუალებების ნაკლებობა.
სსრკ – ეს არის საყოფაცხოვრებო სიდუხჭირე.
სსრკ – ეს არის აბსურდისა და უაზრობის განცდა.
სსრკ – ეს არის ადამიანის უპატივცემულობა. სკოლაში, უნივერსიტეტში, სამსახურში – ყველგან ადამიანის პირად სივრცეს არღვევენ, და ეს ნორმად ითვლება.
სსრკ – ეს არის პროპაგანდა ყოველი კუთხიდან, რიგები და ცარიელი დახლები.
სსრკ – ეს არის მუდმივი შიში და ომის მოლოდინი.
სსრკ – ეს არის კითხვარი, სადაც უნდა მიუთითო, რომ ' საკუთარ ინტერესებს საზოგადოებრივზე მაღლა არ აყენებ '.
სსრკ – ეს არის ეჭვი ყველას მიმართ, ვინც გამორჩეულია.
სსრკ – ეს არის შეუძლებლობა წაიკითხო, ნახო ან მოისმინო ის, რაც გინდა.
სსრკ – ეს არის რიგები ძეხვისთვის, სადაც ადამიანები გონებას კარგავდნენ.
სსრკ – ეს არის ადამიანის, როგორც მასალის, მიმართვა.
სსრკ – ეს არის ' ეროვნების ' გრაფა.
სსრკ – ეს არის ხვალინდელი დღის სიშავე, ცხოვრების იმიტაცია.
სსრკ – ეს არის სიძულვილი გონებისადმი და სიყვარული მხოლოდ მანქანებისა და სადგურებისადმი.
სსრკ – ეს არის ანტისემიტიზმი, რომელიც ზემოდან თავსდება და თითოეულ კომუნალურ სამზარეულოში აღწევს.
სსრკ – ეს არის არჩევანის არქონა ყველაფერში.
სსრკ – ეს არის მლიქვნელობა და უფროსის წინაშე დამცირება.
სსრკ – ეს არის ძალაუფლების წინაშე ქედი მოხრა.
სსრკ – ეს არის მიზანი, რომელიც ამართლებს ნებისმიერ საშუალებას.
სსრკ – ეს არის სიძულვილის, შურისა და უსინდისობის იდეოლოგია.
სსრკ – ეს არის თავისუფლების სრული საწინააღმდეგო: გადაადგილების, აზრის, სინდისის და ფიქრის თავისუფლების არარსებობა.
სსრკ – ეს არის ყალბი დეკლარაციები, კრებები, პარადები, პლაკატები და გეგმები
– ყველაფერი, რაც მხოლოდ რეალობას მალავს.
სსრკ – ეს არის სიცრუე და კიდევ უფრო მეტი სიცრუე.
სსრკ – ეს არის ადამიანის ბუნების ძალადობრივი დამახინჯება და ყველა საერთო ღირებულების ჩანაცვლება.
სსრკ – ისტორიაში ყველაზე ხანგრძლივი, არადაბოლოვებული სიძულვილის რეჟიმი.
და აი, ჩვენ კვლავ იქ ვართ – რკინის, ეკლიან ღობესთან, სადაც დრაკონს შეუძლია განაგრძოს თავისი სასოწარკვეთილი ნადირობა. ველურ ომის ლიანდაგებზე, სხვის სისხლში ჩაძირულები, მასოჰისტური ნოსტალგიით დავბრუნდით იქ, სადაც ჩვენი ჯალათები გველოდებოდნენ.
ისტორია, როგორც ქრონიკული დაავადება, მიდრეკილია რეციდივებისკენ. ხოლო ერთადერთი მკურნალობა – დროული
' ქიმიოთერაპია ' იმ უჯრედებისთვის, რომლებიც სიკვდილს განაპირობებენ. ჩვენ ეს ვერ მოვახერხეთ – სსრკ – დან ' ახალ რუსეთში ' გადავიტანეთ ყველა საბჭოთა პარაზიტი. '
ანა პოლიტკოვსკაია