ბრიტანეთის გაერთიანებული სამეფოს შეარაღებული ძალების ყოფილი გენერალ მოსამართლე-ადვოკატ(Judge Advocate General- სამხედრო მოსამართლის უმაღლესი რანგია) ჯეფ ბლეკეტის წერილია იმის შესახებ, თუ რას წარმოადგენს საერთაშორისო სამართალი და რატომ არ ირღვევა იგი აშშ-ისრაელის ქმედებით.
სტატია ძირითადად კ. სტარმერის და მწვანეების(ბრიტანელი) სამართლებრივ პოზიციას ეხება. თუმცა საინტერესო უნდა იყოს აქაურებისთვისაც, განსაკუთრებით მჭვუნვარე იუზერებითვის
ორიგინალი:
Jeff Blackett - International law is not a suicide pact გუგლის თარგმანი:
» სპოილერის ნახვისთვის დააწკაპუნეთ აქ «
საერთაშორისო სამართალი - ეს არ არის პაქტი თვითმკვლელობის შესახებ.
არსებობს ბრიტანელი პარლამენტარის გარკვეული ტიპი, ვისთვისაც მსოფლიო არ არის ცვალებადი ერთგულებისა და ეგზისტენციალური საფრთხეების რთული ქსელი, არამედ დასავლეთისთვის კარგად მართული იურისდიქციის პირდაპირი ქურთუკი. ემილი თორნბერის ან მწვანეთა პარტიის ხელმძღვანელობის სათქმელად, აშშ-ისა და ისრაელის ბოლო ოპერაციები ირანის რეჟიმის წინააღმდეგ არ არის რეგიონალური კიბოს აუცილებელი ამოკვეთა, არამედ საერთაშორისო სამართლის მარტივი “დარღვევა.” საქმე დაიხურა. ჩაი მოიტანეთ.
საპროტესტო ხაზებიდან მოელის ამ სახის რედუქციონიზმს, მაგრამ ღრმად შემაშფოთებელია მისი კალციფიკაცია ბრიტანეთის მთავრობის ოფიციალურ პოზაში. ჩვენ მივაღწიეთ უცნაურ წერტილს, სადაც უაიტჰოლმა, როგორც ჩანს, მიიღო საერთაშორისო სამართლის შავ-თეთრი ინტერპრეტაცია, რომელიც იმდენად ძლიერად ეწინააღმდეგება მოქმედების ეროვნულ თავისუფლებას, რომ ესაზღვრება მაზოხისტს.
საუკუნეების განმავლობაში, ბრიტანული სამართალი ითვლებოდა, როგორც გლობალური პარაგონი –, პრაგმატული, განვითარებადი სისტემა, რომელიც აწონასწორებდა წესრიგს ადამიანის საქმეების ბინძურ რეალობასთან. თუმცა ამ მთავრობას, როგორც ჩანს, აღარ სჯერა ამ მემკვიდრეობის. ამის ნაცვლად, ისინი განიხილავენ გაეროს წესდებას და საერთაშორისო სამართლებრივი აპარატის სხვა ფილიალებს, არა როგორც ცოცხალ სადავო ჩარჩოს, არამედ როგორც თვითმკვლელობის პაქტს, რომელიც შექმნილია იმისთვის, რომ დასავლური დემოკრატიები დარჩეს თავაზიანად გაუნძრევლად, ხოლო მათი მტრები ამკვეთრებენ დანას.
საერთაშორისო სამართალი არ არის სინაიდან გადმოცემული სტატიკური, კრისტალური სტრუქტურა. მართლაც, იგი ყალიბდება სახელმწიფოების პრაქტიკით. თუ კანონი ისეა ინტერპრეტირებული, რომ ყოველთვის კანონმორჩილი დაუცველი ტოვებს კანონის დამრღვევს, მაშინ კანონი არ არის მხოლოდ “flawed” –, ის უსარგებლოზე უარესია. სხვა ლიბერალურმა დემოკრატიებმა, როგორიცაა ავსტრალია და კანადა, განიხილეს იგივე ფაქტები და მიაღწიეს საპირისპირო დასკვნას “Operation Epic Fury.”-ის შესახებ მათ ესმით, რა დაივიწყა ჩვენმა საგარეო საქმეთა სამინისტრომ: ეს ნიუანსი არ არის ხარვეზი; ეს აუცილებლობაა.
ირანის წინააღმდეგ მოქმედების სამართლებრივი საქმე არ არის მხოლოდ “arguable”; ის დამაჯერებელია, როგორც გაეროს წესდების ფარგლებში, ასევე მის გარეშე.
პირველი, არის “Long War.”-ის რეალობა აიათოლას 1979 წლის გამოცხადების შემდეგ “სიკვდილი ამერიკისთვის,” ირანი მუდმივ, თუ არატრადიციულ, შეიარაღებულ კონფლიქტში იყო დასავლეთთან. საომარი მდგომარეობა არ ქრება, რადგან სხეულების დათვლაში დროებითი სიმშვიდეა. მისი მარიონეტების – ჰეზბოლას, ჰამასის მეშვეობით, ჰუტის – თეირანი აწარმოებდა კინეტიკური აგრესიის მუდმივ კამპანიას. როდესაც პრეზიდენტმა ტრამპმა ჩამოთვალა ათწლეულების თავდასხმები, 1983 წლის ბეირუთის ყაზარმების დაბომბვიდან დაწყებული გლობალურ გემებზე დარტყმებამდე, ის არ იყო მხოლოდ გახსენება; ის იდენტიფიცირებდა ოპერაციების უწყვეტ თეატრს. ერაყში ირანელი IED-ების შედეგად დაღუპული ბრიტანელების სიცოცხლე კიდევ უფრო სამწუხარო მტკიცებულებებს იძლევა, ისევე როგორც ჩვენს მიწაზე ტერორისტული თავდასხმების მრავალი მცდელობა, რაზეც პრემიერ-მინისტრმა მიუთითა. თუ კონფლიქტი დამყარდა,ძალის გამოყენება რეგულირდება ომის კანონებით – განსხვავება და პროპორციულობა – და არა 51-ე მუხლის სამშვიდობო დაბრკოლებები.
მეორე, ჩვენ უნდა მივმართოთ ირანული “ბომბის ტიკტიკის საათს.” თავდაცვის დოქტრინა, გაეროს წესდების 51-ე მუხლის მიხედვით, მოიცავს უფლებას თავიდან აიცილოს გარდაუვალი და კატასტროფული საფრთხე. იმის ვარაუდი, რომ აშშ და ისრაელი უნდა დაელოდონ სოკოს ღრუბლის გამოჩენას თელ-ავივის თავზე, სანამ კანონი “მათ მოქმედების უფლებას მისცემს, ლეგალური სიგიჟის ფორმაა. მოლაპარაკებები რეჟიმთან, რომელიც დიპლომატიას განიხილავს, როგორც გამდიდრების შეჩერებულ ტაქტიკას, არ არის სამართლებრივი ბარიერი მოქმედებისთვის, როგორც კი ირკვევა, რომ ეს მოლაპარაკებები ჩაიშალა.
და ბოლოს, არსებობს ჰუმანიტარული ინტერვენციის მორალური და სამართლებრივი წონა, როგორც ეს დადგენილია ჩვეულებითი სამართლისა და სახელმწიფოებრიობის სფეროში. ეს ადრეც გვინახავს: ლიბერიაში, ერაყის ფრენის აკრძალულ ზონებში და კოსოვოში. 1999 წელს ტონი ბლერი იდგა ჩიკაგოში და ამტკიცებდა, რომ დასავლურ დემოკრატიებს ეკისრებათ პასუხისმგებლობა ჩაერიონ მჩაგვრელი რეჟიმების წინააღმდეგ. ირანელი ხალხი, რომლებიც ათწლეულების განმავლობაში აწამებდნენ, კლავდნენ და რეპრესირებულნი იყვნენ, წარმოადგენენ საბოლოო “ჰუმანიტარულ უბედურებას.”
გაეროს წესდების ვიწრო, 1945 წლის წაკითხვის მიღმა დამალვა, სანამ რეჟიმი ახორციელებს ტერორის ექსპორტს და კლავს საკუთარ შვილებს, არ არის “კანონის უზენაესობის დაცვა.” იურისპრუდენციაში გამოწყობილი მორალური სიმხდალეა. პრემიერ-მინისტრის ბოლო, თავბრუდამხვევი შემობრუნება ბრიტანეთის სუვერენული ბაზების გამოყენებაზე –, რომელიც ადრე უაითჰოლმა აღწერა, როგორც კანონიერი შეუძლებლობა –-მ კატა ჩანთიდან გაუშვა. იგი ადასტურებს, რომ ის, რაც წარმოდგენილი იყო, როგორც “ხელშეუხებელი საერთაშორისო სამართლის”, ფაქტობრივად, სხვა არაფერი იყო, თუ არა პოლიტიკური სოფისტიკა, რომელიც შექმნილია გარდაუვალის გადადებაზე.
აშშ-ისრაელის ქმედება მორალურად გამართლებული და იურიდიულად ლეგიტიმურია. სერ კირ სტარმერი გააგრძელებს მთელი რიგი არჩევანის წინაშე: მას შეუძლია გააგრძელოს ფრთხილი კლერკის როლის თამაში, მტვრიანი წესების ხელში ჩაგდება, სანამ სამყარო იწვის, ან საბოლოოდ შეძლებს სახელმწიფო მოღვაწის და ადამიანის უფლებების ნამდვილი მხარდამჭერის როლს. ეს მოითხოვს უფრო მეტს, ვიდრე უხალისო თავი; ის მოითხოვს: აშკარა აღიარებას, რომ ირანის რეჟიმი ეგზისტენციალური ბოროტებაა. ურეზერვო დიპლომატიური და სტრატეგიული მხარდაჭერა ჩვენი ძირითადი მოკავშირეებისთვის. ამ პოზის ძალისმიერი წარმოდგენა, როგორც ბრიტანეთის ერთადერთი სიცოცხლისუნარიანი გზა, ვიდრე დამატებითი ზეწოლის უმადური დათმობების სერია.
საერთაშორისო სამართალი შექმნილია ცივილიზებული სამყაროს დასაცავად და არა ხელბორკილების ერთობლიობისთვის მათთვის, ვისაც მისი დაცვა ევალებოდა. თუ ჩვენი საკანონმდებლო ბაზა ნამდვილად გვაკრძალავდა გენოციდური, ბირთვული ასპირანტული თეოკრატიის შეჩერებას, მაშინ ფუნდამენტურად დაირღვა კანონი – და არა მოქმედება –. საბედნიეროდ, კანონი ბევრად უფრო მტკიცეა, ვიდრე ანემიური ინტერპრეტაციები, რომლებსაც ამჟამად მხარს უჭერენ უაიტჰოლში დამბლის მღვდელმთავრები. ის აშკარა ლეგიტიმაციას ანიჭებს მათ, ვინც უარს ამბობს კატასტროფის მოლოდინში თავდაცვის მიზნით მოქმედებამდე.
ბრიტანეთმა ახლა უნდა გადაწყვიტოს, სურს იყოს თუ არა გლობალური უსაფრთხოების მნიშვნელოვანი მონაწილე, თუ უბრალოდ ნერვული დამთვალიერებელი, რომელიც გვერდიდან ასწავლის. ჩვენ დაუყოვნებლივ უნდა მივცეთ შეერთებულ შტატებს ბრიტანული ბაზების შეუზღუდავი გამოყენება, თავისუფალი პირის ღრუს პირობებისგან ან “legal” ვარსკვლავისგან. გარდა ამისა, ჩვენ მზად უნდა ვიყოთ რეგიონში საკუთარი შეიარაღებული ძალების განლაგებისთვის. ჩვენი მოკავშირეების დასაცავად და ჰორმუზის სრუტის დასაცავად არ არის “lawlessness” –-ის აქტი, ეს არის სამართლიანობის უმაღლესი გამოხატულება სამყაროში, რომელიც რჩება, სამწუხაროდ, წითელი კბილებში და კლანჭებში.
https://en.wikipedia.org/wiki/Jeff_Blackett სიცოცხლე ყოველ ამოსუნთქვაში...
... უკანასკნელი სამურაი.
· 
აშშ / ისრაელის ომი ირანთან 2026 / ომის არეალი გაიზარდა, ნაწილი 3
