დათა თუთაშხია, სტალინმა დაწერა ?!

ხომ დაწერაო ჭიათურელმა კაცმაო ეგ წიგნიო და ხრეითიდან იყოო

Bilbao2024

სამჯერ წავიკითხე, ასე ხელაღებით ამის თქმა ცოტა რთულია, მე პირადად მომწონს, ადამიანის ბევრ კეთროვნებაზე მოგვითხრობს. ჯანსუღი ყვებოდა, როცა ჭაბუამ ხელნაწერი მოიტანაო, სოფლის ეპიზიდო უფრო საშინელი იყოვო და ვერ ვბეჭდავდიო.
მასე მონანიებამაც გაიარა ცენზურა და კი გაძვრა. ნეტავ თუთაშხიასავით ცხოვრობდნენ და ჯანდაბას.

სად არის სულ მართალი დათა, იმენნო ტრაკი ათამაშა რამდენჯდერმე, თავის იდეასაც უღალატა რამდენჯერმე.
აი მუშნი უფრო იდეის ერთგული და არაკონფორმისტი ტიპია ვიდრე დათა.

d2d4

კი არ უღალატა, სხვანაირად სცადა, იქნება და მე ვცდებიო.

კი არ უღალატა, სხვანაირად სცადა, იქნება და მე ვცდებიო.

იგივეა, უბრალოდ სხვა სიტყვებით ნათქვამი.

ზუსტად იგივე მომიყვა მამაჩემმაც.... მათანაც იყო სამსახურში მისუილი და ისე ბლუყუნებდა დათა თუთაშხიას დამწერს კი არა წამკითხავსაცკი არ ჰგავდა....
დათა თუთაშხია ცალსახად მეგრელის დაწერილია,.. სამეგრელოს რეალიების ზუსტი აღწერით... მე მეგონა ავტორს ჭაბუა ციხეში შეხვდა, მაგრამ შემდგომში ასეთი ფაქტი გავარკვია..
ჩვენი კარგი მწერლების შემოქმედებას, რომლებიც უჯრაში წერდნენ, კგბ დახვრეტა ჩხრეკის შემდეგ რომ ამოიღებდა ხოლმე ხელნაწერს, მერე დავერბოვკებულ კგბ აგენტურას ურიგებდნენ მათი სახელით გამოსაქვეყნებლად.... ამიტომაც მოეძებნება იმ პუტჩისტ " მწრლებს" და "პოეტებს" ერთი ორი შედევრი ყველას.....
ზოგიერთ თემასაც უკვეთავდნენ... მაგალითად ლურჯა ცხენების რემის გატაცება რამდენიმე მწერალთან არის აღწერილი.. ჩემგან განსხვავებით ვგონებ ეხლაც არ იციან ამ საქმის ჩამდენი .....
მოკლედ ეგ ციხეში დავერბოვკებულ ჭაბუას მისცეს და უთხრეს დაემუშავებინა გამოეცა...
ერთი მეგრელი ჟურნალისტი მყავს მეგობრებში, ის იცნობდა ჭაბუას უახლოეს მეგრელ ძმაკაცს, უბრალო გლეხს, რომელის დათა თუთაშხიას გამოსვლის შემდეგ სრულიად აშენდა მატერიალურად....
ეჭვი აქვთ რომ ზოგიერთი თავი წიგნში მეგრულად იყო დაწერილი და იმ გლეხს ათარგმნინა.. ხარისხის გაფუჭებით...
ისე არის თავი რომელიც მთლიანად ჭაბუას დაწერილია.. ციხის სცენები...



იმედი მაქვს რომ ოდესმე გაიხსნება მოსკოვის არქივები და წიგნის ნამდვილ ავტორს გავიგებთ ქართველები.



რაც შეეხება წინგს, სრულიად გენიალურია....
ზუსტად არის აღწერილი იმპერიული სისტემის დანგრევის ტექნოლოგია.
ორივე მეთოდით ცდილობენ ქართველები მოქმედებას.. დათას გზითაც და მუშნის გზითაც....
ამიტომაც არის ეს ორი გმირი სრულიად იდენტური წიგნში.. აღზრდაც ერთი და იგივე აქვთ, მუშნის უფრო უკეთესი პირობები აქვს თითქოს..... ისე შვილია, დათა შეფარებული ნათესავი.

დათა სისტემასთან დაპირისპირებული ადამიანის სახეა, ცხოვრების ჭეშმარიტების მაძიებელი, სიკეთის გზის მაძიებელი, გაუაზრებელი სიკეთე ბოროტებად გადაიქცევა, ცხოვრებისგან გადგომა და ჩაურევლობა ისევ ბოროტებად გადაიქცევა, გაუზრებელი დასჯის მცდელობა ისევ ბოროტებად გადაიქცევა, და ბოლოს ამოხსნა იქ მიდის რომ ადამიანები მიიღო მოწყალედ როგორც არიან და ბოროტების ჩადენაში შეუშალო ხელი....
მაგრამ დათა როგორც ანტი სისტემურ ხალხს ახასიათებს დალაგებული ოჯახის პატრონი არ გახლავთ, და ზუსტად მანდ პოულობს ეშმა მის სუსტ წერტილს და შვილს აკვლევინებს..... ფიზიკურად... თორემ სულიერად დათამ უკვე იპოვა საკუთარი გზა..... გაიმარჯვა სიკეთის გზის ძიებაში... იპოვა მთავარი მტერიც კი მუშნის სახით და ისიც განკილვის მაგივრად ცხენით დააჯილდოვა....

მეორეს მხრივ წიგნი აღწერს როგორ ლპება ნელ ნელა მუშნი ზარანდია სისტემის სამსახურში.... ის დათაზე უფრო დადებითი პიროვნება გახლდათ დასაწყისში,
წესიერი მეოჯახე და იდეალისტი, ნაკლებად ფეთქებადი. სისტემის სამსახურში მხოლოდ იმიყომ დგება რომ მერე ქვეყანას გამოადგეს.... მაგრამ სისტემა ნელ ნელა ალპობს.. ჩვენ წინ კვდება სულიერად ადამიანი, ხოლო სისტემის ერთგული ბურჯი გრაფი სედეგი მისი შემყურე ხვდება რომ უსასრულოდ დამპალ სისტემას ემსახურა წლების განმავლობაში და ტოვებს სამსახურს... ეს ლპობა იმდენად მძიმე საყურებელია
ზუსტად სედეგები როდესაც ტოვებენ იმპერიის სამსახურს, მაშინ იწყებს იმპერია ჩამოშლას.... ხარისხიანი პროფესიონალების გარეშე მანქანა ვეღარ მუშაობს.....
დღევანდელი რუსეთის მართველობის გამოდებილება და ქოციანობის გამოშტერება ზუსტად რომ სიმპტომებია... სისტემა კიდევ ერთი კოლაფსის წინაშე გახლავთ....

ამიტომაც დათაც და მუშინიც ერთად ანგრევენ სისტემის ციხეს...
და ამ ბრძოლაში იღუპებიან.. დათა მხოლოდ ფიზიკურად..... მუშნი სულითაც.....




ჩვენ გვყავს დღევანდელობაში დათები, სისტემასთან შუბლით დატაკებულები..
და ქვეყნის მუშნებიც გვყავს არემარეზე..... სისტემის ჭანჭიკები, რომლებიც ამ ჭანჭიკობაში ჩალპნენ


რაც შეეხება რატომ გააპიარა მაშინდელმა საბჭოთა კავშირმა ეს წიგნი... ქურდული სამყაროს ასუჩეიეს მერე, რომელიც ხრუშჩოვის დროს განხორციელდა... ანუ ქურდული სამყაროს საბჭოთა სისტემის ნაწილად გახდომის მერე, ყველა თავისუფალი ახალგაზრდა ერჩივნათ დისიდენტებში კი არ წასულიყო, არამედ ამ კონტროლებად კრიმინალში... ზუსტად ქურდი და ყაჩაღი დაინახეს დათაში მაშინდელმა სისტემის მესვეურებმა და პროპაგანდა გაუწიეს... შემდგომი ჯაბიზმი ამის სრული დადასტურება გახლავთ.

არა და დათა შეიარაღებული დისიდენტია.....

This post has been edited by sulo on 21 Mar 2026, 16:23

sulo
საღოლ, საინტერესო მოსაზრებაა.

This post has been edited by uria on 21 Mar 2026, 16:30

არა და ერთი პრინციპით არის ორივე რომანი დაწერილი: მოგონებები.
პირველში ყველა იხსენებს ერთ პიროვნებას, მეორეში - ერთი იხსენებს ყველას.

მე სიამოვნებით წავიკითხე.
ფინალმა კი ნამდვილად ჩამაფიქრა...

არა და ერთი პრინციპით არის ორივე რომანი დაწერილი: მოგონებები.
პირველში ყველა იხსენებს ერთ პიროვნებას, მეორეში - ერთი იხსენებს ყველას.

მე სიამოვნებით წავიკითხე.
ფინალმა კი ნამდვილად ჩამაფიქრა...

მეორე რომანი პირველის ტონის ხელოვნური გამეორების მცდელობაა.. და თან ძალიან ყალბი..... რამდენიმე გვერდი წავიკითხე და შევწყვიტე.. სიყალბეზე დროის ხარჯვა არ მიყვარს...

ისე ჭაბუა ოჯახურ პირობებში მეც მყავს ნანახი...
ლიტერატორების სუფრაზე მოვხვდი საკმაოდ პატარა.. რამდენიმე კრიტიკოსიც იყო მათ შორის.. ერთი ქალბატონი გადაეკიდა.. რატომ არ წერო....
აი ჭილაძესთან მივალ დილით წერსო და არავის იღებსოო.. დოჩანაშვილზეც რაღაც ეგეთი თქვა...
შენთან რომ მოვდივარ სულ გცალიაო.....
მოკლედ მწარედ ანიშნებდა შენი არ არის ეგ რომანიო.. ამ ფორმით..
ისე ჭაბუამ საკმაოდ მხიარული ადმიანის შთაბეჭდილება დატოვა ჩემზე..
ია ის ციხის ნაწილი მსუბუქი ენით, რომ არის დაწერილი წიგნში.. ნამდვილად მაგისია..
და ზუსტად ასეთსვე მოველოდი მის მეორე წიგნს..
არა და ჭინთვა დამხვდა " დათა თუთაშხიას" გადმოღების მცდელობისა და საკმაოდ ყალბი...

This post has been edited by sulo on 21 Mar 2026, 17:58

sulo

წიგნი ჯერ გამოსულიც არ იყო, საზოგადოება რომ აყვირდა:
არ ვარგაო!
ამით დაამტკიცა, რომ ... და ასე შემდეგ.

ეჭვი მაქვს, ბოლომდე სწორედ მაგ ტრენდის არ წაიკითხეთ...

მე მაინც ჩემ აზრზე დავრჩები: საკმაოდ საინტერესოდ წასაკითხი წიგნია.
არ არის დროის ფუჭად ხარჯვა.

წიგნი ჯერ გამოსულიც არ იყო, საზოგადოება რომ აყვირდა:
არ ვარგაო!
ამით დაამტკიცა, რომ ... და ასე შემდეგ.

ეჭვი მაქვს, ბოლომდე სწორედ მაგ ტრენდის არ წაიკითხეთ...

მე მაინც ჩემ აზრზე დავრჩები: საკმაოდ საინტერესოდ წასაკითხი წიგნია.
არ არის დროის ფუჭად ხარჯვა.

არა რამდენიმე გვერდს ვკითხულობ ხოლმე, და უკვე ვიცი რომ ამ ადამიანთან ურთიერთობა არ მინდა.. მით უმეტეს მაშინ ჭაბუა ავტორად მიმაჩნდა... მისი წიგნის ამ ორი ფრუცლით დავასკვენი საპირისპირო.. ცუდი მიმბაძველი ვიგრძენი....
მაგალითად ასე გაპიარებული გენიოსი პრუსტი ორ გვერდზე მეტი ვერ დავძლიე....

არა და კარგი მკითხველი ვარ.....

This post has been edited by sulo on 21 Mar 2026, 17:19

გიორგი ბრწყინვალე წავიკითხე დათას შემდეგ და არ იყო ის დონე

ტიტლიკანა ქალები და წარჩინებული ძროხა ვისი დაწერილია?

არცთ თუ ისე ბოროტი ენები ამბობენ, რომ კეთილი, პატიოსანი და ერთადერთი ფორუმელი ალან პო - ჭაბუა ამირეჯიბიაო...


იყო და არა იყო რა, იყო ერთი ტიტლიკანა ქალები. სხვები თუ წლობით იზრდებოდნენ, ეს დღეობით იზრდებოდა. ტიტლიკანას მშობლებს, ყავდათ ერთი ძროხა, ის არჩენდათ.

გავიდა დრო, მოსძვრა ძროხას ცალი რქა და მოკვდა ტიტლიკანას მამა. კიდევ გავიდა დრო, მოსძვრა ძროხას მეორე რქა და გავიდა მარილზე ტიტლიკანას დედას. მიხვდა ტიტლიკანა რომ ძროხა წარჩინებული იყო, მივიდა და ჩახედა თვალებში.

უთხრა ძროხამ, მე რომ ძუძუები დამებერება, შენც მოკვდებიო. რა ვქნა რომ შენ ძუძუები არ დაგებეროსო, ჰკითხა ვაჟმა. რაო და, ამა და ამ მთის იქით, ერთი ღაწვთხელი კამეჩი ცხოვრობს, წადი და მისი მაწონი მომიტანე, მისივე რქებითო. კარგიო, უთხრა ტიტლიკანამ და გაუდგა გზასა.

ბევრი იარა, თუ ცოტა იარა, შემოხვდა მდინარე. ქალამნები გაიძრო, არ დამისველდესო და შევიდა წყალში. მოსტაცა წყალმა ხელიდან ქალამნები და გააქანა. გაეკიდა ქალამნებს ცურვით. დიდხანს იცურა ასე და მოხვდა მიწისქვეშა ქალაქში.

ხედავს, არა ვაჟის ჭაჭანება არ არის, მარტო შავოსანი ქალები დადიან. მივიდა ერთ ქოხთან და დააკაკუნა. მტრად მოხვედი თუ მოყვრადო? გამოსძახა შიგნიდან დედაბერის ხმამ. მოყვრადაო. შემოდიო. შევიდა და ხედავს, ზის დედაბერი და ტირის. რა გატირებს დედიო. ჯერ მითხარი ვინა ხარ და საით მიდიხარ და გეტყვიო, უთხრა დედაბერმა. ტიტლიკანა ქალები ვარ, ამა და ამ კამეჩის მაწონი უნდა მივუტანო ჩემს ძროხასო. სჯობდა აქ არ მოსულიყავი შვილოვო უთხრა დედაბერმა. აქედან კი ცოცხალი ვერ გახვალო.

მოუყვა დედაბერი, რომ თურმე ამ ქალაქს ერთი გველეშაპი შემოეჩვია, სახელად შავი ღო. მოვა ეს შავი ღო ყოველ საღამოს და არჩევს ნარჩევ ვაჟკაცთ, დაეჭიდება, წამოაქცევს და შეჭამს. დედაბერსაც ერთი ვაჟი ჰყოლია და ახლა იმისი ჯერი იყო. ტიტლიკანამ უთხრა, დედი შენ ნუ იდარდებ, მე გადავარჩენ შენს ვაჟსაო. გამოეწყო დედაბრის ვაჟის სამოსში და მივიდა დანიშნულ ადგილას.

მოვიდა შავი ღო და ღრიალებს, მოდი ვაჟო დამეჭიდე, წამაქცევ შემჭამე, წაგაქცევ შეგჭამო. სანამ დაგეჭიდებოდე, სიტყვა მათქმევინეო, სთხოვა ტიტლიკანამ. სთქვიო. ამა და ამ კამეჩის გზა მიმასწავლე და კარგ რამეს გასწავლიო. იფიქრა გველეშაპმა, ვასწავლი, რა დაშავდება, მაინც ჩემი შესაჭმელიაო და ასწავლა. უთხრა მაშინ ვაჟმა, ამა და ამ ქოხში დედაჩემი ცხოვრობსო, დედაბერზე ეუბნება, რაღა ვაჟებს გვჭამ, წადი და ის შესჭამე, განა არ იცი, ქალის ხორცი, უფრო გემრიელი რომ არისო. დაუჯდა ჭკუაში გველეშაპს, იმ დღიდან ქალების ჭამა დაიწყო. ასე იხსნა ტიტლიკანამ ამ ქალაქის ვაჟები. გამოემშვიდობა ყველას და გაუდგა გზასა.

მივიდა როგორც იქნა კამეჩისას. სტყორცნა ისარი და გააგდებინა ერთი რქა, სტყორცნა მეორე ისარი და გააგდებინა მეორე რქა, სტყორცნა მესამე ისარი და მოიწველა კამეჩი. ააგროვა ტიტლიკანამ რძე, დააყენა მაწვნად, ჩაასხა რქებში და წამოუღო ძროხას.

მოვიდა სახლში, ხედავს ძროხას ძუძუები დაბერვია. შეეშინდა ტიტლიკანას, იფიქრა ახლა კი მოვიდა ჩემი აღსასრულიო, მაგრამ თურმე ძროხას #####უებია, კამეჩის მაწონი უნდოდა და იმად უთხრა.

მიუხვდა ტიტლიკანა. დაკლა ძროხა და ცხოვრობდა მას შემდეგ მშობლიურ სოფელში.

მე ტარტარენ ტარასკონელი მიყვარს

შესანიშნავი გამოსარჩევი წიგნია

დოდე ადამიანიც განსაკუთრებული იყო მაგრამ ძალიან საბედისწეროდ და მრუმედ წარიმართა მისი ცხოვრება სამწუხაროდ

ერთი რიგითი აზრის გამოხატვაზე რამხელა ამბავი ატყდა. ანუ წიგნი ასრულებს საკულტო როლს, ემსახურება ხალხის ტვინის მასიურად გამორეცხვას. კლავს მასში დემოკრატიის, ადამიანის უფლებების დაცვის და აზრის თავისუფლების გამოხატვის იდეებს და სრულად ეწინააღმდეგება ქრისტეს სწავლებას. ანუ როგორც ერთი იმეორებს ხოლმე ხშირად - ასეთ წიგნს მხილოდ ჩალის ფასი აქვს.