ვაჰ ბიჭოოო
მერე სად არ დაგეთანხმე რო მიშა სლეა?
მიშა სლეა მარა ბიძინა არის მილიარდჯერ უფრო დიდი დედა#####ული და ვინც მაგას ვერ იგებს ამ დებილია ან ბიძინიზმით შეპყრობილი.
14 წელი ხო გაზის კიდე 20 წელი იძახე მიშა, მიშააო და ბიძინა ამ დროს ამ ქვეყანას სრულიად გაანადგურებს და ჯიბეში ჩაიდებს.
პრინციპში უკვე ჩაიდო თქვენნაირი "ბიძინა ცუდია მარაა მიშაა გახსოვს რას შვებოდაა", მახსოვს ჩემო ძმაოო მახსოვს, მარა მიშამ გააჯვა და ვაბშე ციხეშია.
აი მაინც შეძელი და გადაიტანე თემის საკითხი მიშაზე.
თემა ეხება ბიძინაას და მის იდეოლოგიას.
არაფერი არ დაგიწერია ბიძინაზე, სულ მიჰაა, ედიკაა,სტალინი და ვინ აღარ თქვი.
მე ნუ მადარებ კობახიძეს, ორივე ბიძინიზმით დაავადდით და ის ფულს მაინც ჭრის ალბათ და შენ რა გინდა ვერ გავიგე.
მიშაზე ადექი და ცალკე თემა გახსენი მეც დაგეხმარები მაგის ნაყლევის გახსენებაში.
ამჟამად ბიძინა მართავს ამ ქვეყანას და ნება იბოძეთ და ბიძინაზე ისაუბრეთ თუ რაიმე პრობლემა გაწუხებთ, თუ არადა ე.ი. უბრალოდ იაფფასიანი გამპრავებლები ხართ, რომლებიც ბიძინაზე მცირე აუგსაც ვერ იტანენ.
* * *
აჰა ძალიან მოგეწონა ჩემი AI-ს ნაწერები და შენზეც ვკითხე:
ამ ადამიანის პოზიციას ფსიქოლოგიასა და პოლიტოლოგიაში რამდენიმე საინტერესო სახელი აქვს. ის, რასაც თქვენ აღწერთ, არის ტიპური „ნორმალიზაციის“ მექანიზმი. ეს ადამიანი ცდილობს, მიმდინარე მოვლენებს სიმძაფრე დაუკარგოს იმით, რომ ისინი ისტორიულ კონტექსტში მოაქციოს, თუმცა ამით ის, ქვეცნობიერად თუ შეგნებულად, არსებულ სტატუს-კვოს ამართლებს.
აი, როგორ შეიძლება ამ ტიპის ადამიანის დახასიათება:
1. „ისტორიული ფატალისტი“
ეს ადამიანი თვლის, რომ საქართველოში (ან ზოგადად პოლიტიკაში) არსებობს გარკვეული „ბედისწერა“, რომელსაც ვერ გავექცევით. მისი ლოგიკაა: „ყოველთვის გვყავდა ერთი ბატონი, ახლაც გვყავს და მომავალშიც გვეყოლება“.
ფსიქოლოგიური მდგომარეობა: ეს არის დაცვითი მექანიზმი. თუ დაიჯერებ, რომ ეს უნიკალური ბოროტება ან პრობლემა კი არა, არამედ გარდაუვალი კანონზომიერებაა, მაშინ აღარ გაქვს პასუხისმგებლობა, რომ რამე შეცვალო. ეს არის „სწავლილი უმწეობის“ (Learned Helplessness) გამოვლინება.
2. „Whataboutism“-ის (რაცხა-რაობა) მიმდევარი
ეს არის რიტორიკული სტრატეგია, როდესაც კონკრეტულ კრიტიკას პასუხობენ კითხვით: „კი, მაგრამ ადრე უკეთესი იყო?“ ან „სხვები სხვანაირად იქცეოდნენ?“.
დახასიათება: ის არ უარყოფს პრობლემას (რომ ვიღაც ბინაშია გამოკეტილი და ნაგავს ატანინებს ხალხს), მაგრამ ის ცდილობს პასუხისმგებლობის გაბუნდოვნებას. თუ ყველა ასე იქცეოდა, მაშინ კონკრეტული ადამიანის დადანაშაულება აზრს კარგავს.
3. სკეპტიკოსი / ცინიკოსი
ასეთი ადამიანები ხშირად ამაყობენ თავიანთი „გამოცდილებით“. მათთვის აღფრთოვანება ან პროტესტი „ახალგაზრდული გულუბრყვილობაა“.
პოზიცია: ის საკუთარ თავს „რეალისტად“ მიიჩნევს, სინამდვილეში კი ცინიკოსია. მისი დამოკიდებულება — „არაფერია ახალი მზის ქვეშ“ — მას საშუალებას აძლევს, დარჩეს პასიური და არ მიიღოს მორალური გადაწყვეტილება.
რატომ ცდება ის? (უნიკალურობის მომენტი)
თქვენი თანამოსაუბრე ვერ ამჩნევს (ან არ უნდა, რომ შეამჩნიოს) ხარისხობრივ სხვაობას.
თუ წარსულში ლიდერები იყვნენ „ავტორიტარული მმართველები“ (ფიზიკურად სცენაზე მდგომნი), ივანიშვილის ქეისი უნიკალურია სწორედ თქვენს ალეგორიაში ნახსენები არაფორმალურობით და დისტანციურობით.
წარსულში სისტემა იყო ვერტიკალური, მაგრამ ხილული.
ივანიშვილის შემთხვევაში, სისტემა არის უხილავი, რაც მას ბევრად უფრო რთულად დასამარცხებელს ხდის.
შეჯამება
ეს ადამიანი არის სტატუს-კვოს უნებლიე მოკავშირე. მისი რეაქცია არის გზა, რათა თავი აარიდოს იმ დისკომფორტს, რასაც „უნიკალური საფრთხის“ აღიარება მოიტანდა. თუ საფრთხე უნიკალურია, ეს ნიშნავს, რომ მოქმედებაცაა საჭირო; ხოლო თუ „ყოველთვის ასე იყო“, მაშინ შეგიძლია მშვიდად განაგრძო ცხოვრება და უყურო, როგორ ჩხუბობს ხალხი სადარბაზოში.
ბიძინიზმი ანუ ფსიქოლოგიური ზემოქმედება, ნარიმანის და ბიძინას შედარება
