ნოდარ დუმბაძე, და არა მხოლოდ

sulo
ხოდა ოჯახი სხვაა, პიროვნება სხვა.
ერთ ოჯახში შეიძლება განსხვავებული მსოფლმხედველობის ხალხი არსებობდეს.
ნუ
მაგიტომ გამოვთქვი ვარაუდი, რომ ეს ამბები რაც წელს და შარშან არ დაწყებულა, შესაძლოა მისი ქოცი შთამომავლობის გამო დაიწყო და ეჭვიც არ მეპარება.
ასე აბსურდში გადავდივართ და ორმაგ სტანდარტებში, რადგან აქეთ მხარესაც მსუყედ ვნახავთ მსგავს " კომპრომატებს"


mexico
მივხვდი რაც იგულისხმე თუმცა მარიო პიუზოს ერთი ცნობილი რაცაა ესაა ნათლია, საქართველოში დუმბაძეს ბევრად მეტი ნაწარმოებია ცნობილი და ღირებული

ზუსტად ზუსტად...
ძალიან მეცოდება ნოდარ დუმბაძე ..
კარგი კაცი იყო და მისმა ოჯახმა სისტემას მიჰყიდა საკუთარი კეთიდღეობისათვის....

ვის რაში აინტერესებდათ ეგენი დუბაძის შთამომავლები რომ არ იყვნენ...

sulo

მე არც მითქვამს რომ ცუდი კაცი იყო.

კარგი კაცი იქნებოდა.

sulo

როგორც შეძლო, ისე გააჰუმანურა კომუნისტები, ინფარქტებიც გადაიტანა , ქონება მგონი ბევრი არაფერი დარჩა...

ისე კრიმინალურ ავტორიტეტებზე მსოფლიოს მიერ გაფეტიშება და აი ყურებადობაც ხო, ამით იზომება და შემოსავალ - ბიუჯეტით, იმაზეე მეტუველებს, რომ ადამიანების უმეტესობა მიდრეკილია ბოროტებისკენ, ვეთანხმები ბრძენ მაკიაველს, ალბათ მანამდეც აქვს ვიღაცას დაწერილი ).ნათქვამი
ადამიანები უფრო მარტივად იხრებიან ბოროტებისკენ, ვიდრე სიკეთისკენ, როცა ამის შანსი ეძლევათ , კარგი თვითგამორკვევის საშუალებაა ზოგადად საით იხრები და რა არის დამალული შენში თუ ასეთი რეალური ან გამოგინილი პერსონაჟები სიმპათიას იწვევენ.
იმენა დაუნდობელ სამყაროში ვცხოვრობთ.
ეს პერსონაჟები მთლიანად აშიშვლებენ ჩვენს უბადრუკ სურვილებს.
აქ შეუძლია სოფისტი ინტრიგანიც შწმოვიდეს და საერთოდ კიყხვა დასვას - რატომაა ბოროტებისკენ სწრაფვა ცუდი
მიდით და შეეკამათეთ

ეხ, როგორ დაგვაკლდა Seth ჩერტკოევა

გინდაც რა, ჰიტლერის, სტალინის ან თუნდაც აითოლა ტრაწის მადიდებლები ავიღოთ, პუტინის,
ნაკლები კრომინალები არიან?

This post has been edited by Asklipiodotaa on 18 Jul 2026, 23:03

კონკრეტულად დუმბაძეზე ისრების გადატანა ცოტა უაზრობაა მემგონი.

სისტემა ჩამყალიბდა უნიკალური, სადაც სრულიად მორღვეული იყო საუკუნოვანი მორალის და ოჯახური პრინციპები.
ხერხემალში ამტვრევდნენ ყოველივე ადამიანურს და ლოგიკურს;
დაიჭირეს დედ-მამა, უარყავი ისინი და გაამართლე ეს საქციელი, თუ გინდა რო იცოცხლო.
შეხვდი უსამართლობას, არ ებრძოლო, აირიდე, არიფი ხო არ ხარ?
დაგიპყრო მტერმა, ჩაანაცვლე ერთი სამშობლო მეორით და იზეიმე მისი გამარჯვება, მოკვდი მისი გულისთვის.
არ გაქვს თავისუფლად მოქმედების უფლება? შეგორდი სისტემაში და გამოიყენე საშენოდ.

ქაქუცა ჩოლოყაშვილზე ვერ დაწერ რომანს, დაწერე ლიმონაზე.

რეპრესირებულის შვილზე ვერ დაწერ, დაწერე ობოლ ბერძენ ბიჭზე.

სტალინს ვერ აგინებ, აგინე ჰიტლერს.

მერე კომუნიზმის შენებაში გაქვს წვლილი შესატანი, ამხილე სახოგადოების მანკიერებები ნათელი მომავლისთვის.
ცოტაც იხუმრე, ცოტა წაუსენტიმენტალისტე,ცოტა ავტოქტონურ აბორიგენულ კუთხურ გრძნობებზე დადე ფსონი და მთავარია სავოკის მეინსტრიმს არ აცდე, აქე დიდი სამშობლო, გაარომანტიზირე სოციალურად მახლობლები (იგივე ქურდობა, социально близкие, სხვათაშორის რუსეთშიც იგივე მიმდინარეობა იყო ზეკების რომანტიზირების მწერლებში) და თუ ცოტა მოუშვა ზემოდან ცეკამ 58 მუხლით ტყუილ-უბრალოდ ჯანდაბა ტრამალში გადასახლებულ და ვინ იცის სად ნახმარ და ნაცემ დედაზეც წაუტირე, ისიც თუ თავად ხარ ნაციხარი.

მწერალი მაშინ ალბათ მედროვე უნდა ყოფილიყო და ყველაზე ფრთხილი. მწერლებს და ფილოსოფოსებს დიდი ძუყვნა ელოდათ რეპრესიებისას, მხატვრების, ფიზიკოსების ან მატემატიკოსებისგან განსხვავებით.

მერე მწერალთა კავშირი, მანქანა, დაჩა, იმასთან დარეკვა, ამასთან მისვლა,პუტიოვკები.
ბოლბოლო სახლმუზეუმი და პანთეონი მაინც შეგრჩება.

მოკლედ ახლა ვიხილავთ ღრმა ჭრილობაზე სანტავიკმა რატო არ გააჩერა სისხლიო.

წესიერი ხალხი, მორალურად გამართული დოგმებით და აზროვნებით, სადაც თეთრი თეთრია და შავი შავი, უბრალოდ გაწყვიტეს და შესაბამისად შეგვრჩა ეს პირდაღებული "ინწილიგენცია" არც ისე წითელი და არც ისე წესიერი.


ოჯახს რაც შეეხება, ძალიან ლოგიკური და თავსებადი გაგრძელებაა მორალმორღვეული და რამსებარეული ელასტიური და ატომიზირებული ხალხისთვის.

ჩანაწერი რომაა სიკვდილის წინ რომ მღერის დუმბაძე, ლორთქიფანიძე და კიდე მესამეა ვიღაც, იმაზე მეც მადგება კურცხალი ისე. მარა რატომღაც მგონია კვინიტაძე ან თაყაიშვილი გამოსალმებოდა სიცოცხლეს სიტყვებით "აგერ დამახტეს სოკვდილიო".
ის სხვა ჩამოსხმა იყო, ეს უკვე სხვა და ამის მონაგარი კიდე ჩამოასხმაც არაა, გასხმაა

kea
მაგ ლოგიკით საქართველო დღეს აღარ უნდა არსებობდეს, რადგან მუდამ ვუღაცას დავნებდით საბოლოო ჯამში, უდამ ვიღაცის მმართველობის ქვეშ ვიყავით და ასე შემდეგ,
ანუ მთელი ჩვენი ისტორია ესაა.
არის მოცემულობა , იმას ვერ გაექცევი, პარალელურად კეთდებოდა ქართული საქმეებიც ცუდად თუ კარგად, არსებიბდნენ ადამიანები ვინც ამ მოცემულობაშიც რაღაცას აკეთებდა.

ამიტომ ვიძახი, რომ თქვენი ლოგიკით ისე გამოდის, რომ ადამიანი მაინცდამაინც უნდა მომკვდარიყო ან შემთხვევით მეზიბელს დაებეზღებინა უაზროდ ან მართლა წინააღდეგობის გამო, რომ გმირის სტატუსი მიეღო დღეს
ანუ გმირობას და საქმეს მხოლოდ სიკვდილში ვხედავთ
და რატომ?
იფიქრეთ ამაზე
* * *
პ.ს

თუკი გმირობას მხოლოდ სიკვდილში ვხედავთ, მაშინ სიცოცხლეს და გადარჩენას რა ფასი აქვს?

ასეთი რეალობა იყო, თავად რას შესთავაზებდი დუმბაძეს, ქაქუცაძეზე დაეწერა რომანი?

This post has been edited by Miss_Marple on 18 Jul 2026, 23:58

ასეთი რეალობა იყო, თავად რას შესთავაზებდი დუმბაძეს, ქაქუცაძეზე დაეწერა რომანი?

და როგორ წამოგიდგენიათ ეს.. როდესაც მამამისი და ბიძამისი გავარდნილი წითლები იყვნენ ნომენკლატუირდან.... ძველი ბოლშევიკი რევოლუციონერები.....
1937 წელს მოჰყვნენ რეპრესიებში.... და თეთრმა დედამ მარტოკა ზარდა....ნოდარი.


ამიტომაც გამოვიდა ვარგისიანი ადამიანი იმ სისტემის შემარბილებელი...

მაგალითად დუმბაძინაირების მოქმედების შედეგად ელენა ბონერს კგბ პოლკოვნიკის სილისთვის მიუსაჯეს მცირე ფულადი შტრაფი....
დღევანდელობაში კი მზია ამაღლობელი ციხეში ჩასვეს....

დღევანდელობაში დუმბაძძეებიც არ ჰყავთ..
მხოლოდ ბოღმაიან ცოფიანი პროპაგანდონები რამიშვილის მსგავსი....

This post has been edited by sulo on 19 Jul 2026, 00:28

sulo

იმ დროს ეგ ბოლშევიკ -რევოლუციონერობა პრადვინუტობად ითვლებოდა

Asklipiodotaa

არსებობს რო დღეს საქართველო?
რუკაზე რო ხატია ეგ კიდე არ ნიშნავს რო არსებობს სახელმწიფო. სუვერენული სახელმწიფო, თორე ეგრე საბჭოთა საქართველოც სახელმწიფო იყო და სუსურუკუს კონსტიტუციით ნებისმიერ დრო შეეძლო გამოყოფოდა სავოკს.

აი ქართველები კი ბატონო, ვარსებობთ.უბრალოდ რამდენად წარმოვადგენთ ერს, ეგეც საკითხავია, ამიტომ გვესმის დღეს სვანების ლანძღვა როცა რაიმე ცუდი ხდება სვანეთში და არანაირი კოლექტიური პასუხისმგებლობა.
იგივე ითქმის სხვა კუთხეებზეც. კახეთის სიგლახე კახელების ბრალია, მეგრელები თავისაზეა ატვეჩაი და ეგრე. სადაა ქართველი ამ ყველაფერში?

გმირობა არაფერ შუაშია, არც სიკვდილი. თუმცა ცოტა ადრე რო დაბადებულიყო არც იმას შეეკითხებოდნენ უნდოდა თუ არა გმირობა ან სიკვდილი, ისე აქცევდნენ უდროოდ გარდაცვლილ გმირად მირზა გელოვანის არ იყოს.

ბოლობოლო ჩვენ ხო იმ ხალხის შთამომავლები ვართ ვისმა წინაპრებმაც მეტეხის ხიდზე დადებულ ხატებს დააფურთხეს და ფეხით გადაუარეს, ან ამ სცენას უმოქმედოდ ადევნებდნენ თვალყურს.

საერთოდ მწერლობა უბრალოდ პროფესია არაა. როგორც მშენებლობაზე მომუშავე ვერ აიცილებს სიმაღლეზე ყოფნის რისკს, ან ექიმი მძიმედ დაავადებულ ადამიანთან კონტაქტს, მეციხოვნე მსაჯვრდებულებთან ყოველდღიურ ურთიერთობას, ასეა მწერალიც.
უნდა აიღოს თავის თავზე პასუხისმგებლობა მის ნაღვაწზე თუნდაც სიკვდილის შემდეგაც.
არც მიწისა ვარ არც ცისა, აგერ მოკლეს ილია. გმირობა რთულია, მესმის.

მაგრამ გმირობას და სისტემის ჭანჭიკობას შორის დიდი დელტაა.
ექთანი ამ კოორდინატთა სისტემაზე სად იქნება იმდენად მნიშვნელოვანი არაა, რამდენად მწერლის კოორდინატები.
ხოდა თუ ატყობ, რომ ხელოვან კაცს ცეკას მდივნის პოზიციასთან მახლობელი ადგილი გიჭირავს სისტემის კოორდინატის ღერძზე და გმირის წერტილი შენგან ძალიან შორსაა, მაშინ იქნებ სკოლის მასწავლებლობაა შენი წილი? ან გაზეთის რედაქტორობა?

სიყალბეზე დამყარებულ სისტემაში, ყალბი ფასეულობები დიდხანს ვერ ძლებს. წავა ის ხალხი ვინც პირადად გიცნობდა, ან იცოდა რა ქვეყანაში გიწევდა ცხოვრება და მოღვაწეობა და მოვა ის დრო, როცა ვეღარ გაიგებს ქართველი, რატო ითხრიდა ოლღა ბებია თვალებს რუსის ომში მოსაკლავად გაშვებული ქართველების რუსივე ჯარისკაცისთვის წინდების ქსოვაში.
თუ რა თქმა უნდა მანამდე შევრჩით დედამიწას ქართველები და დუმბაძის მოთხრობების მიხედვით რუსებმა სერიალი არ გადაიღეს და არ მიისაკუთრეს.

მასე თუ გაყევი, ვინ იცის, იქნებ ყორღანაშვილსაც ჰქონდა მისი საკმაოდ მყარი საფუძველი და პოზიცია და არც ისე გასამეტებელი კაცი იყო? ახლობლებს ეყვარებოდათ ალბათ. დრო იყო ალბათ ისეთი.

Miss_Marple

ხოდა ისეთი რეალობა რო იყო მაშინ, ახლა ამიტომ გვაქვს ასეთი რეალობა დღეს ჩვენ.
კმაყოფილი ხართ დღევანდელი ჩვენი რეალობით? ხვალ რა რეალობას დავუტოვებთ შთამომავლებს?
თუ რეალობიდან რეალობამდე ვარსებობთ და არც ვუფიქრდებით რანაირად შეიძლება რო შეიცვალოს, რა შეიძლება რო ეშველოს.
უბრალოდ რეალობას ვეგუებით.
არა, მე განა ვინმეს ვამტყუნებ?
ჩემი ჯიშიც მასე რეალობას შეგუებულია და მეც სავარაუდოდ არ გამოვენთებოდი, მაგრამ პანთეონში დაკრძალვის პრეტენზია და სახალხო სიყვარულის წყურვილი მაინც არ გამიჩნდებოდა.

Asklipiodotaa

საუბედუროდ მარტო "იიი ის კომუნისტი იყო" - თი არ შემოიფარგლებოდა, ზვიად გამსახურდია გარიცხა მწერალთა კავშირიდან და სიტყვითაც გამოვიდა, მარტო კონფორმისტი არ იყო, აქტიური თავდამსხმელიც იყო, მარტო არ იყო, ბევრი ცნობილი ქართველი პროჭი მწერალი იყო მაგ სხდომაზე:

გარიცხვის მერე, ზვიად გამსახურდია დაიჭირეს. ახლა მისი შვილიშვილი ცხადია ქოცია, ეგ კი არა თვითონ ზვიადის შთამომავლებიც ქოცები არიან. მოკლედ პროჭებს მიაქვთ მთელი ქვეყანა.

ისე შვილიშვილი უბრალო ქოცი არაა, კაციც ყავს მოკლული გუდაურში და სიტყვასაც ელოდებოდა რუსეთში რო ქურდად ეკურთხებინათ, მერე მგონი არ გამოვიდა ეგ ამბავი და ისევ ქოცებში შეუდგა კარიერის შენებას.

Internet_Contraband

იქნებ ამაზე უფრო მეტი ინფორმაცია დადოთ , პირველად მესმის ასეთი რამე ..

ეგეთი სტენოგრამა ყველას შეუძლია დადოს

This post has been edited by Miss_Marple on 19 Jul 2026, 10:24

ნოდარ დუმბაძეზე უკეთესი და მისაბაძი ხალხიც გვყავს, ასე მგონია

ხაზარულა კარგი წასაკითხია, კი

ბავშვობიდან მაგ კაცის ყველა წიგნი მაქვს წაკითხული.
"ნუ გეშინია, დედა" არის ძალიან საინტერესო რომანი
მთავარი გმირი მესაზღვრეა და ერთხელაც ამ საზღვარზე გადაპარვის და საბჭოთა კავშირიდან გაქცევის მცდელობისას დაიჭერს ვიღაც ბიჭს
და ეს ბიჭი არის წიგნში ყველაზე უარყოფით გმირად გამოყვანილი
რომელსაც თურმე საბჭოთა კავშირიდან გაქცევა იმიტომ უნდა, რომ ნარკომანი და ბოზია, სხვა არაფრის გამო
ამის დაჭერისას მთავარი გმირის მეგობარი მოკვდება, (არ მახსოვს როგორ, მგონი უბედური შემთხვევა მოუვა) და ამ ბიჭსაც მოკვლას დაუპირებენ მესაზღვრეები
ძლივს გადააფიქრებინებთ უფროსი

მოკლედ იმის თქმა მინდა, რომ ნოდარ დუმბაძე ლავრენტი ბერიასავით მანიაკი და ჯალათი არ ყოფილა, რასაკვირველია
მაგრამ მახინჯ სისტემას ტრაკს ნამდვილად უწმენდდა

This post has been edited by taryel on 19 Jul 2026, 10:26

დაანებეთ ამ დუმბაძეს თავი
ბოდიში ეხლა თუ არ შესწირა
სიცოცხლე კომუნისტებთან ბრძოლას ვინც შესწირა
ის ხო გახაოვთ და დააფასეთ

სულ რო არაფერი
დაეწერა ამ კაცმა თბილისს
მზიური დაუტოვა აი ის მზიური ყველა თქვენი არჩეული მერი მეტრა მეტრა რო ყიდის