ეხლა ჩამოვაყალიბებ რატო მომწონს დეიმონი როგორც პერსონაჟი.
პირველივე სეზონიდან მოყოლებული ძაან ღირსეულად ხვდება ყველაფერს და გარეგნულად არ იმჩნევს.. თუნდაც ქეთრინის შესახებ რო გაიგო, საკუთარ თავსაც კი არ უტყდებოდა და უაზრო წუწუნი არ დაუწყია.
აკეთებდა ბევრ სიკეთეს, მაგრამ ხშირ შემთხვევაში ვერავინ იგებდა ამის შესახებ..
ყოველთვის ცდილობს იყოს ''ცუდი'' ბიჭი, მაგრამ მხოლოდ ცდილობს, იმიტო რო ძალიან კარგია ყოველთვის!
ჯერ მარტო ყველაფერს რო თავი დავანებოთ, მიუხედავად იმისა, რო დეიმონსაც უყვარდა ელენაა, ყოველთვის უბიძგებდა სტეფანისკენ!
ქონდა ბევრჯერ მცდელობა თუნდაც შთაეგონებინა, მაგრამ არაფერი გაუკეთებია, სიყვარული აუხსნა და ისიც კი დაავიწყდა დაჟე.
მესამე სეზონში სანამ სტეფანი დაბრუნდებოდა, ბევრჯერ შეეძლო გამოეყენებინა სიტუაცია, მაგრამ ყოველთვის ეუბნებოდა, ჯერ სტეფანს დაგიბრუნებ და მერე გადაწყვიტეო...
სტეფანის და ელენას დაშორების ამბავი რო გაიგო, მაშინაც კი თითქოს ეწყინაა, აფერისტული რეაქცია არ ქონია..
ყოველთვის ამბობს რო სტეფანი უფრო იმსახურებს ელენას, ვიდრე თვითონ.
საირ ბონდის გასაწყვეტად ყველაფერს აკეთებს.
არასდროს ჩაუგდია ელენას სიცოცხლე საფრთხეში, კლაუსის მსხვერპლშეწირვის დროსაც თავის სისხლი დაალევინა, რო არ მომკვდარიყო.. საბოლოოდ სწორედ სტეფანის გამო გახდა ელენა ვამპირი, იქ რო დეიმონი მისულიყო, ელენას სურვილის მიუხედავად მეთს მანქანაში დატოვებდაა..
ძალიან მაგარი ძმააა, ყველაფერს აკეთებდა სტეფანის გამოსასწორებლად და დასაბრუნებლად, როცა ყველაზე დიდი შანსი ქონდა სიტუაცია თავის სასარგებლოდ გამოეყენებინაა..
და ბოლოს, როგორც მეგობარი

ამით ყველაფერი ნათქვამია!