მოკლედ დღეს ვფიქრობდი ადრე რა ბევრად უფრო ხოდიანი მანგა იყო რა...
გეტყვით სად გაფუჭდა!
ვაფშე ჯერ პეინის არკის ფინალამდე პრაქტიკულად იდეალურად მიდიოდა!
აი არაფერი აკლდა, არც სისხლი, არც სიკვდილი, არც კეთილები და არც ბოროტები სერიალებს...

ყველაფერი კარგად ჰქონდა...
აი პეინის ბოლოს, ნარუტომ რო გადაწყვიტა რო კონოჰა კი არა, მთელი მსოფლიო მშვიდობა მაგისი მოსაგვარებელი იყო, ე იქ დაიწყო ამ მანგის დარხევა
მოკლედ ჩემი დასკვნით, ზოგადად ესეთი გლობალური იდეა და გლობალიზაციის იდეის გატარებას რო ცდილობ მიდიხარ ყოველთვის იქამდე სადამდეც მივიდა კიში... რო ყველა პერსონაჟის აზროვნება დაიყვანა ერთამდე...
ანუ მაგ დროს თვითმიზანი ხდება რო ანახო ყველა როგორი ერთნაირები ვართ და მოკლედ მაგ მომენტიდან დიდი სისწრაფით კარგავდნენ პერსონაჟები ინდივიდუალიზმს და ყველას ნალაპარაკები ემსგავსება ერთმანეთს...
(არადა დრო იყო დიალოგებში დიდი დაპირისპირებები მიდიოდა, იდეური, ოღონდ ისეთი ორივე მხარე რო სწორი იყო. ესეთი კი არა, ალიანსი რო აშკარად სწორს ბაზრობს და იქითკენ რაღაც სასწაულს რო როშავენ

აი პეინი ნარუტოს ჩხუბის დიალოგებს ვამბობ რა... სადაც აშკარად პეინიც არ იყო არასწორი და ჰქონდა თავისი სიმართლე)
მერე დაუშვა კიშიმოტომ რამდენიმე შეცდომა... მათ შორის უდიდესი იყო რო თავიდანვე იმაზე მეტს შეეჭიდა ამ ომით ვიდრე გამქაჩველი იყო...
პირველ ნაწილში ამოიყვანა პერსონაჟები რომლებიც მერე დაიკიდა და უბრალოდ გააქრო, მაქს ზოგს 1 თავი დაუთმო... მოკლედ მიაყარა რა... და ომის პირველი ნაწილი ჩააგდო!
მეორე ნაიწლი ომის პრინციპში იყო აგებული 3 პერსონაჟზე...
აქედან ერთი იყო ოროჩიმარუს უფრო ბანძი ვერსია (რაც კარგი ვერ იქნება)
მეორე იყო მასკიანი ტიპი, რომლის პერსონაჟის მთელი ინტერესი მაგ მასკაზე იყო აგებული და პრინციპში დაინგრა იმ მომენტში რაც დაიმსხვა მისი ნიღაბი... და როგორც პერსონაჟი ნულია ასევე, იმიტო რო ეგ და მადარა აბსოლუტურად იდენტურს ბაზრობენ...
და მადარა, რომელიც ასევე არცერთ ახალ იდეას არ გვთავაზობს და არის ტანკი რომელსაც აგერ უკვე რამდენი თავია, კიში ხან როგორ აკავებს, ხან როგორ
ამ ყველაფრის ფონზე ისევ ვუბრუნდებით ამ მესიის თემას და გლობალიზაციას, სადაც კიშიმ იქამდე მიიყვანა საქმე რო ოროჩაც ალიანსისნაირად ფიქრობს...
და ნუ ამ ახალი თაობის სიძლიერით და წინა თაობის ჯობნით (რომელიც იყო პეინის არკის ფინალამდეც, მაგრამ ზომიერად) ტვინია წაღებული!
მარტივად რომ ვთქვათ, ნარუტო იყო კომპლექსური, ძლიერად დაწერილი, კრეატიულად მოფიქრებული სამყარო, რომელშიც ბინადრობდნენ ძალიან განსხვავებული და ძალიან მაგარი პერსონაჟები (ინდივიდუალური ძალებით და ისტორიებით და ოცნებებით და მიზნებით). სადაც ჩხუბის ყურება ერთი სიამოვნება იყო, სადაც ერთ სტრატეგიას მეორეზე ისროდნენ და მხოლოდ "ძალით" არ იგებდნენ ბრძოლებს და სადაც ყველა ბრძოლა, არა მხოლოდ ფიზიკური, არამედ იდეოლოგიური შერკინება იყო.
ეხლა კიდე არის 1 მარტივი იდეის გარშემო შეკრული არკა, სადაც ვინ უფრო დიდ ტექნიკას გამოიღებს ტრაკიდან იმაზეა მთელი ჩხუბი.
და რას მოვაყოლე ეს ყველაფერი, ეს თავი რო მომეწონა ვითომ დღეს, ნელ-ნელა გავაცნობიერე რო კაკაშის ეგ ჩხუბი ვერცერთი ლოგიკით ვერ უნდა მოეგო, ეგრე მარტივად მითუმეტეს!
ტობის ლამის მადარას ვუტოლებდით, როგორც მინიმუმ ეგეთივე ძლიერი გვეგონა და ლოლ
P.S: დღეს ვუყურებდი ძველ სერიას, ჩუნინების გამოცდაზე პირველ ტურში ტესტს რო წერენ, დედა მომიკვდეს ათასჯერ უფრო მაგარია ეგ სერია და ეგ გამოცდა, ვიდრე ის რაც ეხლა ხდება მანგაში.
თავისი ყველაფრით, აზრით, დაწერით, უნიკალურობით, პერსონაჟების გამოყენებით და.ა.შ (და ეგ, დანარჩენ ტვ1-თთან და ადრუელ შიპუდენთან შედარებით არაფერია)
ჰოო
This post has been edited by ერეკლე! on 27 Jun 2013, 02:05