ზოგადად ბავშვი მიყვარს, მაგრამ ზოგი ისეთი სასწაულია, სურვილი მიჩნდება მივტყიპო :@
კორპუსია. ეზოა საშუალო ზომის. დგას ვიღაც ცხვირმოუხოცავი, გატუტუცებული ლაწირაკი და ღნავის: ნუცა გამოუშვიიით..... გაფუჭებული პატეფონია თუ ბავშვი? წყალს გადავასხამდი, პროსტა მერე დედამისი გამომეკიდება, ხო ვიცი

ეგეთ ბაღნებს ქოფაკი დედა ჰყავთ : /
არადა ეს ოხერიც რო არ ჩერდება და ყვირის და ყვირის და ყვიიირის.
იმას ვფიქრობ, მე ხო არ მივიდე ნუცას დედასთან და ვთხოვო, კაცობრიობის გადარჩენის მიზნით გაუშვას ნუცა ეზოში და ათამაშოს თანატოლებთან