ჩემპიონის საგა

geoslava

აი,რას ნიშნავს,როცა არ წაგიკითხავს ჩემი თემა/პოსტი
მიწერია მაგაზე და კიდევ ბევრი რამ მიწერია საინტერესო

მარტო იქ არ მიხსენებიხარ,რა აბზაციც წაიკითხე.
იბაკაზე:

misterio
გაიხარე,ჯიგარ
კიდევ კარგი,შენც მაჯლაჯასავით არ დამეგრუზე (სამართლიან) კრიტიკაზე
მომავალ წელს მეტს ველი შენგან

Andro_forza juve

მე კი მახსოვხარ დეველოპმენტ ლიგაში


კარტერა

ნეტარ არიან ბიძინისტები

This post has been edited by ტანკე on 30 Apr 2012, 21:05

ტანკე

ნეტარ არიან ლეიბორისტები

ტანკე

კარტერა

ორი საშინელი ტიპი
* * *
ტანკე
წავაგე და ხმას არ ვიღებ, მაგრამ იცოდე, რაც დაწერე ყველაფერი უნდა გაჭამო მომავალ წელს ასო ასო, თუ არ გამექეცი (გაქვს მაგის ნიშნები)

ტანკე

ჰო, დრო არ მქონდა და მარტო ჩემი გუნდის შეფასება წავიკითხე. და იბაკაზე იმას მწერდი, ტყუილად გყავდაო. რა თქმა უნდა, ასე იყო, მარა შამპერტში მაინც არ გაიცვლებოდა. არ გაგვაცვლევინებდნენ, მე რომც დაგთანხმებულიყავი რენკინგში საბოლოოდ ისე გამოვიდა, რომ იბაკა მე-12 ადგილზეა, შუმპერტი - 140-ე. ასეც უნდა მომხდარიყო. თან ლინიც დაიმტვრა და მაინც ვერა რა ტიპმა... პატარაა ჯერ

თან ყველა უარს მეუბნებოდა იბაკაზე, ახლა ალბათ კი ნანობენ, მარა ფაქტია, რომ უსარგებლოდ მყავდა - ბლოკები და მოხსნები უკვე მოგებული მქონდა, პროცენტი იბაკას ისე რა ჰქონდა, სამიანებს ეგ არ ისროდა, პასებს არ აკეთებდა და ქულებშიც არ ვარგოდა... ეგ იძულებითი იყო, დამიჯერე, უამრავ ადამიანს შევთავაზე იბაკა, მარა უარი მივიღე ყველასგან. მერე კი მივხვდი, რომ ისედაც აღარ გავვარდებოდი და ნერვების შლა შევწყვიტე. ჰოდა დამიგროვა ჯიგარმა იმდენი დაფარება, კიდევ სამ გუნდს რომ ეყოფოდა...

ტანკე
და რა მინდოდა დეველოპმენტ ლიგაში, როგორ მოვხდი მანდ ცვეტში არ მახსოვს

ტანკე
გილოცავ დამსახურებულ ჩემპიონობას
სააღოლ ასეთი კარგი პრევიუსთვის

ისე დაფის მე-2 ადგილი ჩემი დამსახურებაცაა ხო ასეა დაფ? გილოცავ ბაი ზე ვეი

მე 127 ქულა დავაგროვე, წარმატებული წელი მქონდა, 27 მუვ და არცერთი ტრეიდი

ვფიქრობ ძალიან კონკურენტუნარიანი იგროკები ამოვედით სუპერლიაგაში, ასე რომ მომავალი სეზონი უფრო ძლიერი იქნება.


პ.ს. ყველას ვინც ბ ლიგაში იყო მადლობა ასეთი კარგი და გულითადი თამაშისთვის.

<REAL>LEO

გაიხარე

მაინც რა ურჩიე ასეთი?

0.5 ქულით გაჯობე ისე,მე პოლი მყავდა,შენ - ლებრონა.ესეც უნდა ნიშნავდეს რაღაცას
დაფს - დურანტი

კი,მაგრამ ეგეთი ამოსულები ბევრი მინახავს და მერე ისევ ჩასულები სუპერს თავისი სპეციფიკა აქვს.ვადევნებდი თვალს თქვენს ლიგას და სულ სხვა დვიჟენიები იყო,სულ სხვა იგროკები ეყარნენ ფა-ში ჩვენთან ცოტა "სხვა რაკურსით" ფიქსირდებოდა ყველაფერი.

საინტერესო სეზონი ნამდვილად იქნება მაინტერესებს,რას იზამს ეგ ხუთეული

ტანკე

მეორე ფიქზე ბრუკ ლოპესი აყავდა არ იცოდა ტრამვის შესახებ

კარგად დაგვიანებულს ვნახულობ ამ თემას,მაგრამ არაუშავს
გილოცავ ტანკე ჩემპიონობას და საღოლუმ შენს რივიუს

This post has been edited by avenged7fold on 2 Jun 2012, 17:49

მიხეილ რძე


სადაა შენი დაპირებული საგა-პოსტი?

აქვე ვსარგებლოდ შემთხვევით და კიდევ გილოცავ დაბი-დუბს <3

რუსი ###პოეტესა გალინა პოლესნოვა

მოემზადეთ ფორუმის 2016 წლის ერთ-ერთი ყველაზე უგემოვნო და ბლანტი ტექსტის წასაკითხად, თორმეტივე კაცო, რომელიც ამ ყველაფერს ჩაამთავრებს.

თავი მეორე
რძემისხმული ფარი

ზოგმა ალბათ ჯერ არ იცის ეს შეგრძნება. ქალს ისე გინდა შეეხო, თუნდაც ფიქრებში, რომ ირგვლივ ყველაფერი ფერმკრთალდება. აზრი ეკარგება და დროის ტყუილად კარგვად გეჩვენება. წარმოსახვით ხატავ მის ფორმებს. ყოველთვის ახლიდან, მონდომებით, ტრფობით, აღტაცებით. რაღაცეებს უმატებ. ზოგჯერ აბუნდოვნებ... მერე ეს ბუნდოვანი ძალიან კონკრეტული და მკაფიო ხდება და ათასი ეკალით გერჭობა მთელ სხეულზე. მაზოხისტური ტკივილია. რაღაც ღვთაებრივ-ეშმაკისეული! ლტოლვას მხოლოდ გიღრმავებს და სხეულის ერთი მესამედით ადიქციაში გადაყავხარ.

გადის ორი წელი და ამ ერთ დროს ნეტარების ობიექტს რაკამ სთყნავ. ზაფხულის ცხელი დღის მიწურულს. რაკამ ტყნაური კარგია - არ გაიძულებს შეყვარებული და ვნებიანი ადამიანის მიმიკის მიღებას. თავისუფლად შეგიძლია კონცენტრირებულად უყურო ფეხფურთს. სულ საბერძნეთი რომ თამაშობდეს და ბოლო ხუთი წუთი სალპინგიდისის ხასხასა კოინდარზე გორაობის გარდა თითქმის არაფერი ხდებოდეს. საპლინგიდისის ახლო პლანი ორგაზმის მოახლოებას დროში წელავს და ეს შეიძლება არც არის ცუდი. უყურებ რეჰაგელის ჟესტებს, კარაგუნისის გადმოკარკლულ თვალებს და ფიქრობ, საერთოდ რად გინდა ყველაფერი? რისთვის ცხოვრობ? რატომ ხარ იქ, სადაც ხარ და რატომ აკეთებ, რასაც აკეთებ...

გახსოვთ ჩვენი ფანტაზუ როგორ იწყებოდა?!
ფანტაზუს პრედრაფტინგმა მასწავლა ექსელი. სტატიებს ვკითხულობდი დრაფტის პიკების შანსებზე. იასიკიავიჩუსი რას იზამდა მომავალ სეზონში, იმით მქონდა თავი გამოტენილი. დაფჩიკას მორიგი დრაფტით აღშფოთებულზე კინაღამ ძალიან ძვირფასი ადამიანი დავკარგე ერთხელ, რომელიც არც ფორუმთან, არც კალათბურთთან და არც დაფთან საერთოდ კავშირში არ იყო. ახალი წლის ღამეს ფინიქსის და ლეიკერსის თამაშის სტატებს ველოდებოდი, კობის და ომარას შედეგები რომ მენახა.

რა მაგარი იყო პირველი ჩემპიონობა მესამე წლის თავზე, გეობესტის ჰეგემონია რომ დავამხე.

ან თქვენ... დილით გაღვიძებულზე 5 გვერდი წასაკითხი რომ მხვდებოდა ფანტაზუს თემაში. ანალგინს სუკაკას ზონდერები როს დასდევდნენ, ის კი "ლუოლ დენგს ღამეს უთევდა". დღემდე მახსოვს ეს ფრაზა. ტანკემ საერთოდ ბელეტრისტიკის ახალი ჟანრი გამოიგონა. ოთხი ლიგა გვქონდა ტო, ოთხი. კარლ!

და ეს ყველაფერი სადღაც წავიდა. დაგვეკიდა, დავიკიდეთ და ჩამოწყდა.

ურუჩკებო ჩემოდანი გავიჩითეთ მე და ფანტაზუ, თქვენ და ფანტაზუ - გადაგდება რომ გენანება, მაგრამ თრევაც რომ გეზარება.

წელს საერთოდ დამავიწყდა დრაფტი, რომელსაც ერთი პერიოდი ისე ველოდი, როგორც ერთ დროს 7 წლის ჟღვლინტიანი ვაჟას კვარტლელი დედმაროზსა. სახლში შედარებით გვიან მივედი და მეილების წაკითხვის შემდეგ უცებ გამახსენდა, რომ რამდენიმე დღეში ენბიეი იწყება! აქ აღმოვაჩინე, რომ დრაფტი გავმაზე, ჩემი პირველი პიკი კარმელოა, მეორე ჰორფორდი და ზოგადადაც, ძან მაგრად დამენძრა, მაგრამ კიდევ უფრო მკიდია მკიდია. სადღაც არ მკიდია, მაგრამ მაინც მკიდია.

და წავედი შაქრიან და კაპუჩინოს ფხვილიან ჭიქაში ადუღებული წყლის დასასხმელად. რძის გარეშე.
აქ აღმოვაჩნე, რომ მადუღარას ღილაკს არ დავაჭირე და ჭიქაში, შესაბამისად, ცივი წყალი ჩავასხი. ამით ოთხი კოვზი კაპუჩინო და ორი კოვზი შაქარი გავაფუჭე.

(გაგძელება იქნება)

რუსი ###პოეტესა გალინა პოლესნოვა

მოემზადეთ ფორუმის 2016 წლის ერთ-ერთი ყველაზე უგემოვნო და ბლანტი ტექსტის წასაკითხად, თორმეტივე კაცო, რომელიც ამ ყველაფერს ჩაამთავრებს.

თავი მეორე
რძემისხმული ფარი

ზოგმა ალბათ ჯერ არ იცის ეს შეგრძნება. ქალს ისე გინდა შეეხო, თუნდაც ფიქრებში, რომ ირგვლივ ყველაფერი ფერმკრთალდება. აზრი ეკარგება და დროის ტყუილად კარგვად გეჩვენება. წარმოსახვით ხატავ მის ფორმებს. ყოველთვის ახლიდან, მონდომებით, ტრფობით, აღტაცებით. რაღაცეებს უმატებ. ზოგჯერ აბუნდოვნებ... მერე ეს ბუნდოვანი ძალიან კონკრეტული და მკაფიო ხდება და ათასი ეკალით გერჭობა მთელ სხეულზე. მაზოხისტური ტკივილია. რაღაც ღვთაებრივ-ეშმაკისეული! ლტოლვას მხოლოდ გიღრმავებს და სხეულის ერთი მესამედით ადიქციაში გადაყავხარ.

გადის ორი წელი და ამ ერთ დროს ნეტარების ობიექტს რაკამ სთყნავ. ზაფხულის ცხელი დღის მიწურულს. რაკამ ტყნაური კარგია - არ გაიძულებს შეყვარებული და ვნებიანი ადამიანის მიმიკის მიღებას. თავისუფლად შეგიძლია კონცენტრირებულად უყურო ფეხფურთს. სულ საბერძნეთი რომ თამაშობდეს და ბოლო ხუთი წუთი სალპინგიდისის ხასხასა კოინდარზე გორაობის გარდა თითქმის არაფერი ხდებოდეს. საპლინგიდისის ახლო პლანი ორგაზმის მოახლოებას დროში წელავს და ეს შეიძლება არც არის ცუდი. უყურებ რეჰაგელის ჟესტებს, კარაგუნისის გადმოკარკლულ თვალებს და ფიქრობ, საერთოდ რად გინდა ყველაფერი? რისთვის ცხოვრობ? რატომ ხარ იქ, სადაც ხარ და რატომ აკეთებ, რასაც აკეთებ...

გახსოვთ ჩვენი ფანტაზუ როგორ იწყებოდა?!
ფანტაზუს პრედრაფტინგმა მასწავლა ექსელი. სტატიებს ვკითხულობდი დრაფტის პიკების შანსებზე. იასიკიავიჩუსი რას იზამდა მომავალ სეზონში, იმით მქონდა თავი გამოტენილი. დაფჩიკას მორიგი დრაფტით აღშფოთებულზე კინაღამ ძალიან ძვირფასი ადამიანი დავკარგე ერთხელ, რომელიც არც ფორუმთან, არც კალათბურთთან და არც დაფთან საერთოდ კავშირში არ იყო. ახალი წლის ღამეს ფინიქსის და ლეიკერსის თამაშის სტატებს ველოდებოდი, კობის და ომარას შედეგები რომ მენახა.

რა მაგარი იყო პირველი ჩემპიონობა მესამე წლის თავზე, გეობესტის ჰეგემონია რომ დავამხე.

ან თქვენ... დილით გაღვიძებულზე 5 გვერდი წასაკითხი რომ მხვდებოდა ფანტაზუს თემაში. ანალგინს სუკაკას ზონდერები როს დასდევდნენ, ის კი "ლუოლ დენგს ღამეს უთევდა". დღემდე მახსოვს ეს ფრაზა. ტანკემ საერთოდ ბელეტრისტიკის ახალი ჟანრი გამოიგონა. ოთხი ლიგა გვქონდა ტო, ოთხი. კარლ!

და ეს ყველაფერი სადღაც წავიდა. დაგვეკიდა, დავიკიდეთ და ჩამოწყდა.

ურუჩკებო ჩემოდანი გავიჩითეთ მე და ფანტაზუ, თქვენ და ფანტაზუ - გადაგდება რომ გენანება, მაგრამ თრევაც რომ გეზარება.

წელს საერთოდ დამავიწყდა დრაფტი, რომელსაც ერთი პერიოდი ისე ველოდი, როგორც ერთ დროს 7 წლის ჟღვლინტიანი ვაჟას კვარტლელი დედმაროზსა. სახლში შედარებით გვიან მივედი და მეილების წაკითხვის შემდეგ უცებ გამახსენდა, რომ რამდენიმე დღეში ენბიეი იწყება! აქ აღმოვაჩინე, რომ დრაფტი გავმაზე, ჩემი პირველი პიკი კარმელოა, მეორე ჰორფორდი და ზოგადადაც, ძან მაგრად დამენძრა, მაგრამ კიდევ უფრო მკიდია მკიდია. სადღაც არ მკიდია, მაგრამ მაინც მკიდია.

და წავედი შაქრიან და კაპუჩინოს ფხვილიან ჭიქაში ადუღებული წყლის დასასხმელად. რძის გარეშე.
აქ აღმოვაჩნე, რომ მადუღარას ღილაკს არ დავაჭირე და ჭიქაში, შესაბამისად, ცივი წყალი ჩავასხი. ამით ოთხი კოვზი კაპუჩინო და ორი კოვზი შაქარი გავაფუჭე.

(გაგძელება იქნება)

ბანკეტის გაგრძელებას ითხოვს პუბლიკა

განსხვავებული სტილი ორმაგად სასიამოვნოა

ტანკე
შენ ანებებ თავს თუ ისევ იქნები?

vinsaniti
ვიქნები
--------------------------------------

ტანკე
ძაან ბევრმა დაგვტოვა

სოლო, სპლიყვი, ანდრო, როზერა, მაჯლაჯა


ტეხავს ძაან