ცხელ ჩაისთან.. დილის ყავასთან..., მოკლედ ბუხართან მოსაყოლი ისტორიები.. )) (IX)

anamch
.............................................გელოდებით

seta
შენ დაწერე რამე, ამდენი ხანია აღარ დაგიწერია...

nforumi

დიდ ავიამზიდზე ვიყავი. სულ ჩემი იყო იქაურობა. კი ვგრძნობდი რომ ჩემიანები იყვნენ იქვე, მაგრამ...
ვხედავ მოფრინავ ავიაგამანადგურებელი. ოღონდ ისე კი არ მოფრინავს, როგორც ავიაგამანადგურებელი... რაღაც საცოდავად მოფრინავს.
უნდა დაჯდომა და არც უნდა.
საცოდავი მტერივით მოფრინავს. არც სიკვდილი რომ არ უნდა და არც ჩაბარება.
დაეხეთქა გემის კიჩოზე . დაიფშვნა. მივედი. შუშის გადასახური არ ჰქონდა, რკინის იყო. არ მინდა გადმოწევა.
არ მხიბლავს გადალესილი სხეული და სისხლი. მაგრამ ინტერესს რა მოვუხერხო... ვაი თუ ცოცხალია. გადავხადე თავი და ვხედავ კაცი. არც ცოცხალი და არც მთლად მკვდარი. წვრილთვალება.
ფიქრი 1: ჩვენს მტრებში ამ წვრილთთვალებას რა უნდოოდა-მეთქი.
ფიქრი.2: ცოცხალია. ნეტა მკვდარი ყოფილიყო. ჩვენები მაინც მოკლავდნენ.
ამოვათრიე. რაციის ხმა გავიგონე. ვიღაც უკავშირდებოდა.
ფიქრი 3 : ვეტყვი რომ ცოცხალია. შეიძლება დიპლომატია ჩარიონ და ჩვენებს არ მოაკვლევინონ.
ავიღე რაცია და ვუკავშირდები:
_პილოტი ცოცხალია. გესმით? ცოცხალია.
_ გვარი მითხარით.
_არ ვიცი
_დოკუმენტები ნახეთ და სასწრაფოდ მითხარით.
_ახლავე.
ამოვიღე მისი ჩანთა. დღიური. რაღაც რვეული. ფოტოებ და სტატიებჩაწებებული. გადავშალე და წავიდა სლაიდივით , თან ტიტრებად იწერება. ფილმივით ვუყურებ. კაცის და ქალის სურათები. ქალი დაჭერილი. ქალი ნაწამები. კაცი ნაწამები. მიშველეთ. სოს..სოს... კაცი საოპერაციო მაგიდაზე და ოპერაციები. დაუწვრილეს თვალები, შეუცვალეს სახე... მოკლედ. ეს ის კაცია. მომაკვდავი. რაღაც მოხდა. მისი ცოლი დაჭერილი ჰყავთ.
_გესმით ჩემი? გესმით?_ისმის რაციაში_იპოვეთ საბუთი?
_ვიპოვე, მაგრამ უკვე გარდაიცვალა._მოვიტყუე და რაცია ზღვაში მოვისროლე.

მაღვიძარამ დარეკა . არა და... ყველაზე საინტერესო მერე იწყებოდა.

ჩემი წუხანდელი სიზმარი ))

seta
საინტერესო იყო და ვერაფერი გავიგე

seta
შენც კინოფილმებივით სიზმრებს ნახულობ ეტყობა.

nforumi

მე მკითხსე, როგორ დამწყდა გული..

tenochtitlan

ეს ისეთი კარგი რეჟისურა იყო, რეალურად ოსკარასაღები )))
მაგრამ ვინ მაცალა ძილი.

მე სერიებს ვერ ვაგრძელებ ძილში . მაგრამ მეგობარი
მყავს, რომელიც მიმტკიცებს, რომ მოწონებული სიზმრის სიუჟეტის
გაგრძელება შეუძლია მომდევნო დაძინებისას.

ეხლა შემოწმებით ვერ შევამოწმებდი მის ასეთ უნიალურ ნიჭს ,
მაგრამ ის კი ფაქტია, რომ ძილი ნამდვილად უყვარს, სტუმრებთანაც კი
ჩასძინებია ხოლმე.

tenochtitlan

ერთადერთი სიზმარია რომელსაც ვაგრძელებ. სახლს ვაშენებ სიზმარში.
ძალიან ორიგინალური სახლია. უფანჯრო. რემონტია შიგ.

თავიდან დანგრეული იყო და ერთადერთი ოთახი იყო მოწყობილი_საძინებელი. არაბულ სტილში. დიდი საწოლი და უამრავი ფარდა და ხალიჩა.
შემდეგ დაემატა შესასვლელი. მარმარილოს თეთრი ბოძები და ზედ შემოხვეული მწვანე მარმარილოსგან გაკეთებული ვენახი. ყურძნის მტევნები.
იატაკშიც ინკუსტრირებული იყო მწვანეფოთლებიანი თეთრი მარმარილოს ყვავილები და დაფარული იყო მინისმაგვარი მასით. უბრალოდ შუშა კი არ იყო დაფენილი, დასხმული იყო ზედ ეს გამჭვირვალე მასა და ლაპლაპებდა.
შემდეგ დაემატა მისაღები. უზარმაზარი მწვანე ოთახი. ბაცი სალათისფერი. შუაში წრიულად ჩადგმული დივანებით და სულ შუაში ისეთივე გამჭვირვალე იატაკი, ოღონდ გამჭვირვალე შუშის შიგნით ვენეციური მინისგან გაკეთებული იყო ბალახები. კედლებზე დაშვებუ.ლი მართკუთხედი შუშები, სხვადასხვა სიგრძის და ზედ გაკეთებული ვიტრაჟი. თითო ნახატი იყო მხოლოდ გაკეთებული თითოზე _ზებრები, თუთიყუშები და სხვადასხვა ცხოველი.
შემდეგ დამხვდა მეორე სართულის ჰოლი. (მანამდე მეორე სართული არ მქონდა ნანახი) იატაკი იყო თეთრი მარმარილოს და ამ მარმარილოში ჩასმული ჩასმული იყო სხვადასხვა ფორმის ხის უზორები. კედლებიც თეთრი მარმარილოსი იყო და ერთმანეთს ენაცვლებოდა ხისგან ამოჭრილი ლექსები. ყოველი ასობგერა ცალკ-ცალკე იყო ხისგან ამოჭრილი და ისე ჩასმული.
როგორც წესი შიგ არავინ მხვდებოდა, მაგრამ ბოლო სიზმარში ისეთი ადამიანი დამხვდა , რომ იმასთან ერთად მაგ სახლში ნამდვილად არ ვიცხოვრებ.
ან გავაგდებ, ან საერთოდ არ შევსახლდები ))

This post has been edited by seta on 10 Feb 2014, 23:52

გეთანხმები, ეს გვართმევს დროს, როცა დათრგუნული და მოწყენილი ხარ თითქოს აკეთებ რაღაცას არადა რეალურად არაფერს აკეთებ

seta

რა ფერადოვანი ინტერიერია!

იმედია, შემდეგ ჯერზე ის ტიპი იქ არ დაგხვდება.

tenochtitlan

დიდი იმედი მაქვს ))

likable

მე მგონი რომ ხანდახან სევდაც საჭიროა ...

seta
ისე შენ რო ამერიკაში იყო იმენა როულინგი ნომერი დვა იქნებოდი
ოღონდ ორასჯერ უფრო გემოვნებიანი

t-90

ამაყად გავიშალე მხრებში

seta
პირველი სიზმარი კარგ ბლოკბასტერზე ქაჩავს.გაგრძელებებით ,იმედია.
სანამ კომენტარები არ ვნახე,ვიფიქრე მხატვრული ჩანაფიქრია -მეთქი
იქნებ არის კიდეც.


მეორე რა ფერადოვანია
შენ ად გილას უფრო მეტს ვიძინებდი ,ისეთ სამყაროში ხვდები

გუშინ ჩემი დაბადების დღე იყო.
პირველად ცხოვრებაში შემაწუხა 0-იანმა.
არასდროს არცერთ მრგვალ თუ ბოლოში 5-იან თარიღებზე დიდი გართულება არ მქონია.
ყოველთვის რაღაც ძალიან კარგი და ახალი უძღოდა .დიდი მასშტაბური .არ დავწერ ყველაფერს ,ისედაც ბევრს ვწერ ხოლმე

ახლა კი რა გინდა რომ ქნა?

იდარდე და იყავი.
ვერ ვიტან დარდს და სევდას ,ისედაც მეყოფა დეპრესიულ პერიოდებში.

ვფიქრობდი,ვფიქრობდი ვიხსენებდი უამრავ რამეს.ზოგის,რისი გახსენებაც არ მინდოდა,უახლოესი მეგობრები დამეხმარნენ
მოკლედ რეზიუმე ასეთია.
არავინ არ თქვას ,ყველა ასაკს თავისი ხიბლი აქვსო.
ხიბლი აქვს ახალგაზრდობას
მერე იძულებული ხარ, მოიქცე "ღირსეულად'".
მზად ვარ გავიმეორო ყველა შეცდომა,
მზად ვარ ვიდარდო ,რაც არ იყო სადარდებელი იმაზე
მზად ვარ,ხანდახან დილას ,თავზე საბანი წავიფარო,გუშინდელის გახსენებაზე.
დავუშვა უამრავი შეცდომა ,ოღონდ ცოტა ხნით კიდევ დავბრუნდე იქ .

მოკლედ კარგი იქნებოდა,გული ასაკთან ერთად სინქრონულად რომ ბერდებოდეს.
ყველაფერი ბერდება კუნთი,ნერვი ,კანი ,ტვინი და ეს ოხერი გული რაღა გახდა.

This post has been edited by nigo on 12 Feb 2014, 13:14