ხრუშა არის კომბალი, ოფიციალური სახელია The Unstoppable Force, და ტახის თავის ფორმისაა, ამიტო პარასიონაკს, ხრუშას, პიგლეტს, TUF-ს და რავი მე კიდე რას არ ეძახიან.
ამ ბოლო პატჩამდე ამას ქონდა ეგეთი ფიჩა რო ბრძოლის დროს შანსი იყო რომ დარტყმას შენი მოწინააღმდეგე უკან გადაეგდო, თავის სტუნიან-საილენსიან-ყველაფრიანად. ხოდა ეგ არი მაგარი დამპლური გრძნობა როცა იბრძვი და უცებ სადღაც უკან გადაგისვრიან, მაგარი ფსიხეფექტი აქვს მაგას. მადემორალიზებელი

ხოდა ეხლა ბოლო პატჩში ეგ მოაცილეს და დაუტოვეს დასტუნვის შანსი, რომელიც პახოდუ შეიძლება დარეზისტდეს. გააბანძეს რა.
მარა დამაგი კვლავაც ერთერთი უპირველესი აქვს მთელ თამაშში და ასე რომ გაბანძება პირობითია. რაც იყო იმასთან შედარებით გააბანძეს თორე ისე ეხლაც მოშნი რამეა.
* * *
djindjidrinjiაააა, ფლოსტები, ეხლა შენ უნდა იყო ჩვენი დემონოლოგი და დესტროიერი
* * *
ვიღაც შათლახი დრუიდი გავაგორე 5 წუთის წინ ჰინტერლანდში.
ვკაჩაობ ცხოველებს ვხოცავ და გაიჩითა ეგა, 3 ლეველით დაბალი კლიენტი. შევხედე და მეთქი ეხლა სხვაობა არაა ისეთი რო დარტყმა შემრცხვეს და პახოდუ არც ისეთი რო, მე თუ შემრცხვა, იმას შეეშინდეს, მარა მეთქი მაინც ჯანდაბას, არ მეკადრება მე, ორკს, ორგრიმარში პატივცემულ მეომარს, უფრო სუსტზე თავდასხმა.
ხოდა ჩავუარე გვერდით (ის მობს ებრძოდა მაგ დროს და დამინახა იასნა) ვაგრძნობინე რო არ ვესხმი თავს, ხოდა გავაგრძელე ჩემი ქვესტი, ჩავერთე ასე ვთქვათ კომბატში რომელიღაც სასკვოტჩის მსგავს საფრთხობელასთან და კააარგად რო ჩამომაკლდა სიცოცხლე, ქე დამესხა თავს ავაზის ფორმაში ის დრუიდი.
მეთქი ეგრეა რა ბლიად, დაინდე ამის მერე ალიანსი.
შიში ქულდაუნზე მქონდა (მაინდამაინც იმ დროს) ხოდა შევანელე ორივე, მობიც და დრუიდიც და გავიქეცი, ჯერ კიდევ არ ვიყავი ბრძოლის ხასიათზე, მეთქი იქნებ შემეშვას, ხოდა გავიქეცი და ქე მომხვდა მუნფაიერი კეფაში, მეთქი არ მეშვები არა შენი ახლობელნათესავები ტუუუ, ხოდა ქე შემოვუბრუნდი და მივაყარე და მივაყარე(მაგ დროს დათვის ფორმაში იყო უკვე), როცა მიხვდა რო ერხეოდა, ელფად გადაიქცა ისევ, მარა ჰამსტრინგი ედო და გადაიქცა თუ არა, პამელი მოხვდა ეგრევე, ჰეროიკი იქვე და ხოშიანი ეკზეკუტი.
წაიღო ჭირი.
მორალი: არ დაინდოთ ალიანსელები. არ ესმით მაგათ სიკეთე