Sophie123სოფი,გენაცვალე,არ ჩაიდინო სისულელე,რასაც მერე მთელი ცხოვრება ინანებ.
მესმის,რომ ახლა მარტო ხარ და ვერავის უზიარებ შენს ამბავს,
მესმის,რომ ეს ძალიან ძნელია!
ახლა აქ ჩვენ რაღაცებს დავწერთ,გირჩევთ, გაგიბრაზდებით,
მაგრამ იმას,თუ რა ხდება შენს გულში, რა თქმა უნდა, ვერავინ გაიგებს ზუსტად,
რადგან სხვა სხვის ომში ბრძენიაო,ნათქვამია!
მაგრამ,დამიჯერე,აუცილებლად ინანებ ბავშვს რომ რამე დაუშავო,ვერასოდეს დაივიწყებ და მთელი ცხოვრება დაიტანჯები!
როგორადაც არ უნდა ინერვიულონ შენმა მშობლებმა,მათ აუცილებლად უნდა გააგებინო.
თვითონ თუ ვერ ეტყვი,ვინმე ისეთ ადამიანს სთხოვე დახმარება,ვინც მათთან პირველ საუბარს გაგიადვილებს.
მაგალითად, ან შენს დას,ან დეიდას,ან ნათლიას ან რა ვიცი,ვინმეს,ძალიან ახლობელს.
ყველაფერი მოგვარდება და ყველაფერი კარგად იქნება,დამიჯერე!
ბავშვიც ჯანმრთელი დაიბადება და მისი "შტერი" მამიკოც დაბრუნდება
შენ ახლა ვეფხვივით უნდა იყო,შენი შვილი უნდა დაიცვა და იზრუნო მასზე!
უნდა შეიყვარო მუცელშივე და ეგ სიყვარული შეგაძლებინებს მერე ყველაფერს!
და არავითარი სიკვდილზე ფიქრი!
უბედნიერესი ქალი ხარ,დედობის სიხარული გეღირსა, რომელზეც ათასობით ქალი ოცნებობს!
აბა, შეიხედე ზემოთ თემაში, მშობლების კლუბში, რამდენი გულმოკლული გოგო ელოდება წეროს!
ყველა სიტუაციიდან არის გამოსავალი,დამიჯერე!
რა თქმა უნდა, მთავარი შენ ხარ და შენი ინდივიდუალური მდგომარეობა,
ისე უნდა მოიქცე, როგორც შენთვის იქნება უკეთესი და როგორც შენ გინდა!
უბრალოდ, მინდა იფიქრო იმაზე,მერე რა იქნება?!
რა უფრო რთული იქნება შენთვის - მშობლებთან ერთი ჩხუბის გადატანა თუ მთელი ცხოვრება სინდისის ქენჯნა?!
კიდევ იმაზე იფიქრე, რომ ბავშვის მამა და მისი აზრი და პოზიციაც ძაან მნიშვნელოვანია ასეთ შემთხვევაში!
ყველა გზას ნუ მოიჭრი მისკენ! შეიძლება დაიბნა,არ ელოდა, ვერ გადახარშა უცებ, რომ ბავშვი გაჩნდება
და ამის გამო შეშინდა,რაც ძალიან ხშირად ემართებათ ბიჭებს!
თუ მომწერ პმ შენს ამბავს, შევეცდები რამე ჭკვიანური გირჩიო
ხომ გაგიგია, ერთი თავი კარგია,მაგრამ ორი უკეთესიაო!
ბავშვს მოეფერე ხოლმე მუცელში და შეიყვარე,იმიტომ რომ მას ყველაფერი ესმის!
გკოცნი და წარმატებებს გისურვებ!