მეც დავწერ ჩემი ტანჯვა წამების ამბებს და გამოცდილებასაც, რაც ამ დრომდე დავაგროვე

შევეცდები დეტალურად დავწერო ყველაფერი, იმიტომ რომ დარწმუნებული ვარ ბევრს აინტერესებს.
ოპერაცია გავიკეთე გოგნიაშვილთან დიოდის ლაზერით და თავისთავად ნარკოზით 4 მარტს, ჯერ მხოლოდ მესამე დღეა.
1) წინასაოპერაციო პერიოდი: ოპერაცია ჯდება დაახლოებით 1000 ლარი რასაც ემატება წინასაოპერაციო კონსულტაცია 65ლ ანალიზები ჩემს შემთხვევაში 100ლ დაახლოებით და ოპერაციის შემდეგ ანტიბიოტიკები და ტკივილგამაყუჩებლები ესეც ერთი 50 ლარი. მე პირადად კერძო დაზღვევა მაქვს გოლდ პაკეტი მაგრამ მიუხედავად ამისა მხოლოდ ჩვეულებრივი ოპერაციის (არა ლაზერული) 90% დააფინანსა რაც 535 ლარი გამოვიდა დანარჩენის დამატება თავად მომიწია (წინასაოპერაციო ანალიზები და კონსულტაციაც დაფინანსდა) . ნუ წინა საოპერაციო პერიოდზე დიდხანს აღარ ვისაუბრებ, ერთი კვირა დაჭირდა დაახლოებით დაზღვევის პასუხს შემდეგ ოპერაციის დღე დაინიშნ,ა ეგეც დაახლოებით ერთი კვირა და ოპერაციამდე 2-3 დღით ადრე ანალიზები: სისხლის საერთო, აივ ინფექცია, ჰეპატიტები, კარდიოგრამა და ასე შემდეგ ეგეც რამოდენიმე საათის ამბავია.
2) ოპერაციის დღე: ნარკოზის რომ ეშინია ხალხს მაგი არ მესმის, ჩემთვის პირადად ყველაზე "სასიამოვნო" მომენტი ზუსტადაც რომ ნარკოზში ყოფნის პერიოდი იყო

შედიხარ საოპერაციოში, რამოდენიმე წამში იძინებ და ეგაა

გავიღვიძე სრულიად ადეკვატურმა, არანაირი დისკომფორტი, გულის რევა ან სხვა ჩივილი არ მქონია, ყელიც ცოტათი მტკიოდა მხოლოდ (კიდეც გავიფიქრე თუ მხოლოდ ესეთი ტკივილი იქნება და მეტი არა მაგას რა ჯობია მეთქი) ერთადერთი გონზე რომ მოვედი ხელოვნული სუნთქვის აპარატი რომ მქონდა გაჩხერილი ყელში მაგას ვერ მივხვდი, ცხვირით ვსუნთქავდი, პირით ვერა და მოგლეჯვა მინდოდა, მაგრამ როცა მოუწია აპარატს თავისი დრო და ჩაბერა მერე დავმშვიდდი და აღარ შევწინააღმდეგებივარ, გაასწორა ჟანგბადმა

ხელების ქნევა რო დავიწყე შემატყვეს არიქა გონზე მოვიდაო და ეხ ხელოვნური სუნთქვის აპარატიც ამომაცალეს, ალბად ცოტა ხანს დამაკვირდნენ კიდევ რაც მე კარგად არ მახსოვს იმიტომ რომ პერიოდულად მეძინებოდა ისევ, გადამაგორეს საწოლზე და ჩამაცუნცულეს პალატაში.
პალატა საკმაოდ კეთილმოწყობილია მე-7 ე სართულზე მაგრამ მაგ კეთილმოწყობის შეფასების თავი იქ ნამდვილად არავის არ აქვს, როცა მაგრად გტკივა, მაგარი გკიდია პალატა შმალატა, ერთი სურვილი გაქვს მხოლოდ რაც შეიძლება მალე გამოსტყუო მედდას გამაყუჩებელი და გაუშვა კათეტერში რომ ცოტა შვება იგრძნო

ხო ოპერაციიდან დაახლოებით ერთ 2 საათში ნაჭინი გვაჭამეს რამაც ასე თუ ისე გაასწორა, მაგრ დროს ჯერ კიდევ მოქმედებს გამოყოლილი ნარკოზი თუ ტკივილგამაყუჩებელი არ ვიცი. პალატაში საკმაოდ ძლიერ ტკვილგამაყუჩებელს აკეთებენ სადღაც 7-8 საათი ქაჩავს, ნუ ქაჩავს რა აუტანელი ტკივილები არ გაქვს თორემ ყლაპვის დროს გტკივა მაინც და ვერ ისვენებ ნორმალურად. ღამე პალატაში საშინელებააა, თუ მოახერხებთ დაძინებას ხომ კარგი მაგრამ მე არ გამიმართლა მაგ მხრივ იმიტომ რომ გვერძე პალატაში პატარა ბავშვი იყო რომელმაც საკმაოდ ცუდად გადაიტანა ოპერაცია და სულ ტიროდა, ახველებდა და იყო ერთ ამბავში

ჩემი ტკივილები მეორე ხარისხოვანი იყო მაგ ბავშვის ტანჯვა წამებასთან შედარებით და ამიტომაც გული მიკვდებოდა, მთელი ღამე თვალი ვერ მოვხუჭე პლუს ღამე ძლიერი ტკივილები დამეწყო

პოსტოპერაციული პერიოდ: ნამდვილად ტანჯვა წამებაა, რამდენიც არ უნდა გაბოლონ რომ დიოდურ ლაზერს უფრო ნაკლები ტკივილები აქვს მე პირადად არ მჯერა აი სისხლდენის საშიშროების მხრივ კი მართალი უნდა იყოს. (ისე ეგ ტკივილიც ინდივიდუალურია, მე საკმაოდ დიდი ჭრილობა მაქვს და ალბად მაგითომ მტკივა ესე, ჩემთან ერთად ვინც გაიკეთა ის ბიჭი უფრო ბოდრად გამოიყურებოდა თითქოს და ლაპარაკობდა კიდეც მაგრამ მთლად ჯანზე ვერც ეგ იყო, რაც არ უნდა რკინის იყო მაინც მაგარი მურტალი და მტკივნეული პროცესია)
ჯერჯერობით შიმშილის გრძნობას ვუმკლავდები, ყველაზე დიდი დისკომფორტი ტკივილია როგორც ზოგადად ასევე განსაკუთრებით ყლაპვის დროს და ღამე ძილი და მოსვენება. გამაყუჩებელს დექსალგინს ვსვამ წყალში გასახსნელს და დაახლოებით 3 - 4 საათამდე ქაჩავს, მეტს ვერ ვძლებ ვიცი არ შეიძლება ესე ხშირად მაგრამ დექსალგინი მომკლავს თუ ტკივილი რა მნიშვნელობააქვს )) ზედა პოსტებში ტორადოლი ახსენეს, ერთი ამლულა მაქვს ეგეც ზაპასში და ეს დექსალგინი რომ ამომივა ყელში მაგასაც მივირჭობ და მოგახსენებთ აზრს

ამ ლაზერულზე დამხმარე ექიმმა თქვა რომ მესამე დღეა ყველაზე მტკივნეული და მაგ დროს მიხვდები, რომ გცოდნოდა რისი გადატანა მოგიწევდა აღარ გაიკეთებდი ოპერაციასო და ვეთანხმები )))) იმედია ამაზე უფრო მტკივნეული დღეები აღარ იქნება წინ, თუმცა ვხვდები რომ ჯერ კიდევ ძალიან ადრეა და წინ საკმაოდ მტკივნეული და არაკომფორყული დღეები მელის(((
იმედია ძალიან არ შეგაწყინეთ თავი და კიდევ თუ ვინმე ხართ ჩემს დღეში, დაწერეთ იქნებ ცოტა გავამხნევოთ ერთმანეთი