არსებობს ვოზდუხ-ვოზდუხ რაკეტების დამიზნების რამოდენიმე ვარიანტი:
პოლუაქტიური: თვითმფრინავი ასხივებს სამიზნეს, რაკეტა მხოლოდ არეკლილ სიგნალს იჭერს, თავად არაფერს არ ასხივებს, და ცდილობს აპერეჟენიით იფრინოს სამიზნეზე ისე რომ რაღაც წერტილში დაეტაკოს. AIM-7 Sparow
აქტიური: რაკეტა თავად ასხივებს სამიზნეს და მისგან არეკლილ სიგნალს იჭერს და შემდეგ იგივე გამოთვლებს აკეთებს რაც ზემოთ დავწერე.
პასიური: რაკეტა არაფერს არ ასხივებს, მხოლოდ სამიზნის მიერ გამოსხივებულ ინფრაწითელ ენერგიას ხედავს და მას მისდევს. ეს ვარიანტი იმითაა კაი რომ სამიზნეს არავინ არ ასხივებს და მისთვისაც ძნელი მისახვედრია რომ რაკედა ”აზის”. AIM-9 Sidewinder
თანამედროვე რაკეტებში მთლად აქტიური რეჟიმიც არ გამოიყენება, რაგაც კომბინაციაა პოლუაქტიურის, აქტიურის და ”კამანდნი” რეჟიმის, ეს უკანასკნელი ნიშნავს რომ თვითმფრინავიდან იღებს ბრძანებებს საით მოუხვიოს.
ე.წ კორექცია.
ამრაამიც ეგეთია.
მისი გამოყენების ვარიანტები:
1)თვითმფრინავი თავისი რადარით რომ დააზახვატებს სამიზნეს ეს ინფო გადაიცემა რაკეტის გალოვკაზე, გალოვკა ცდილობს დააზახვატოს იგივე მიზანი, როდესაც გაშვების პირობები დაკმაყოფილდება პილოტი აწვება გაშვებას და რაკეტა იწყებს ფრენას. თუ მაქსიმალური მანძილიდანაა ნასროლი მაშინ რაკეტა თავიდან მუშაობს პოლუაქტიურ_+კამანდნი რეჟიმში, ანუ თავისი რადარი მხოლოდ მიმღების რეჟიმში აქვს ჩართული და თვითონ არ ასხივებს სამიზნეს. ამ პერიოდში თვითმფრინავმა ზახვატი არ უნდა მოხსნას სამიზნეს. როდესაც რაღაც მანძილზე მიუახლოვდება რაკეტა უკვე გადადის აქტიურ რეჟიმში, ანუ თავად იწყებს სამიზნის დასხივებას. ამ მომენტიდან მისი მსროლელი თვითმფრინავი უკვე საჭირო აღარაა, მას შეუძლია სხვა სამიზნეებზე გადაერთოს ან დატყდეს...
2) რაკეტას უბრალოდ ისვრი, ყოველგვარი დამიზნების გარეშე და ის მიფრინავს წინ (ჩვეულებრივ ზიგზაგისებურად), როგორც კი ვინმეს დააზახვატებს დაიწყებს მის დევნას თავისით.
თვითმფრინავი რომელზეც ხდება დამიზნება, ამ დამიზნების ფაქტებს ხვდება ასე: ჯერ ასხივებს მას მოწინააღმდეგის რადარი ძებნის რეჟიმში, ამა დასხივებას გრძნობს სპეციალური დატჩიკი და პილოტს ატყობინებს მიმართულებას და დამსხივებელი რადარის ტიპს. შემდეგ როცა მას დააზახვატებს მოწინააღმდეგის რადარი მაგ მომენტში რადარის მთელი ენერგია მიმართულია მიზნისკენ ამიტომ ეგ ფაქტიც ადვილი აღმოსაჩენია. თან ეს არის უკვე საშიში სიტუაცია ანუ დაგაზახვატეს და ე.ი. მალე გესვრიან. როდესაც რაკეტასაც გამოუშვებენ ეს დაზახვატებული თვითმფრინავი იჭერს რაკეტის კორექციის სიგნალებს რომელსაც მსროლელი გადასცემს რაკეტას, ხოდა ამით ხვდება რომ რაკეტა ესროლეს. ეს რაკეტა როდესაც ახლოს მოვა და აქტიურ რეჟიმში გადავა ანუ თავადვე დაიწყებ დასხივებას ამასაც ხომ იჭერს დამიზნებული თვითმფრინავი და მაგაზე ცალკე პანიკას წევს
აი ამიტომ პასიური რაკეტა, არაფერს რომ არ ასხივებს უფრო აპასნია: ძნელი მისახვედრია რომ ვირაც მოგდევს.
არის კიდევ ”პამეხების გენერატორები”, ჯუმერები, 2 ტიპის ძირითად: 1) შუმოგენერატორის მსგავსი რაღაც, მოწინააღმდეგის რადარის სიხშირეზე გადასცემს შუმებს, შესაბამისად მოწინააღმდეგის რადარი მანჭილს ვეღარ თვლის სამიზნემდე თორემ მთლიანად არ ირევა, სხვა რაღაცეებს ხედავს. რაღაც მანზილზე მიახლოების შემდეგ ეს მოწინააღმდეგის რადარი ”წვავს” (პრაჟიგაეტ პამეხი” ამერიკელების მოგონილი ტერმინია) პამეხებს და ასეთი ტიპის პმეხები არაეფექტური ხდება. 2) სუპერ ჰორნეტზე ვიცი რომ არის წყალქვეა ნავისავიტ თოკზე გამობმული რაგაც სხვანაერი პამეხები, რომელიც ვაბშე კოორდინატებს ურევს.
ხო კიდევ აკეტებენ ლაზერულ ”პამეხებს” რომელიც ინფრაწიტელ რაკეტას გალოვკაში ანათებს და მაგარს აკაიფებს
ესეტები შეიარარებაში არ მსენია რომ ქონდეთ. საიტზე ვნახე სადრაც.
კიდევ არის ე.წ. Chaff, პატარა ლენტები რომელსაც უკნიდან ყრის და ”ღუბელს” აკეთებს რომელიც თვითმფრინავს ეფარება, და იდეაში მოწინააღმდეგის რადარი მაგაზე რჩება დაზახვატებული. (მაგრამ რადარებიც ჭკვიანდებიან ნელნელა)
და არის ფლეარები, აი პარადზე რომ ყრიან ჩვენი სუ-25-ები. ეგ არის ინფრა წითელი რაკეთების ლავუშკები, მაგაზე რომ გადა-ზახვატდნენ
აუ მოვიდა პროჯექტ-მენეჯერი
ეჰ წავედი საქმეს მივხედო...
This post has been edited by thrustvectorfaskunji on 27 May 2005, 15:36 
· 
ავიაცია
