ისინი იბრძოდნენ საქართველოსთვის

გამარჯვებული პროექტი
საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროსა და საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს მიერ გამოცხადებულ კონკურსში გამარჯვებული საუკეთესო ნამუშევარი საქართველოში 2008 წლის აგვისტოში რუსული ოკუპაციის წინააღმდეგ ბრძოლაში დაღუპულ მეომართა მუხათგვერდის სამხედრო სასაფლაოს მოწყობის კონცეფციასა და საფლავის ტიპური ფორმის პროექტზე.

(IMG:http://www.mod.gov.ge/2007/img/memoriali_1.jpg)
(IMG:http://www.mod.gov.ge/2007/img/memoriali_2.jpg)
(IMG:http://www.mod.gov.ge/2007/img/memoriali_3.jpg)

როგორ მოგწონთ, მე მომეწონა......

ვააა მარტლა მაგარია ნეტავ საბურთალოს სასაპლაოზეც გააკეტონ მსგავსი რამე

da_to

:up: :cry:

d_tsabo
გამარჯობა.
არა, იმ ბიჭების ამბავი, ლეგენდა არ არის, რეალობაა, ჩვენდა სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ. შინდისთან მოხდა. 10 აგვსიტოს, ქართულ რეგულარულ არმიას უკან დახევის ბრძანება ჰქონდათ, მაგრამ იმ 12 -მა ბიჭმა არ შეასრულა და ერთ საათზე მეტ ხანს რუსეთის ერთ ბატალიონს იგერიებდა. ჩემმა მეგობარმა ერთ-ერთი დაღუპული ჯარისკაცის, მიშიკო დვალიშვილის მშობლები ჩაწერა... მიშიკო ვანის რაიონიდან არის. როცა სიტუაცია ჩაწყნარდა, მამამისი ბრძოლის ადგილას ჩასულა და ადგილობრივებს გამოლაპარაკებია. მათი თქმით, რუსული საჰაერო ავიაციის მოსვლამდე ორმხრივი სროლების ხმა ისმოდა ანუ ეს ბიჭები წინააღმდეგობას უწევდნენო... იმ ადგილას რუსის გენერალი მისულა, რომელსაც გარდაცვლილი ქართველი მეომრების ცხედრებთან ქუდი მოუხდია და რამდენიმე წუთი გაოგნებული მდგარა, ასე ცოტა ხახლმა ამხელა წინააღმდეგობა როგორ გაგვიწიაო... იმ ადგილას სიმბოლური მემორიალი დადგეს. მიშიკო 21 წლის ბიჭი ყოფილა. მისი ლექსები და ჩანახატები შენახული მაქვს...
აკა მორჩილაძე იმ 12 გმირზე მხატვრულ-დოკუმენტური ფილმის გადაღებას აპირებს...
მიშიკოს მშობლებთან შეხვედრას უემოციოდ დღემდე ვერ ვიხსენებ. ბედნიერი ვარ, რომ იმ ბიჭების თანამედროვეობაში მომიწია ცხოვრებამ.

This post has been edited by elpi on 9 Mar 2009, 19:30

კიდევაც დაიზრდებიან!

მემორიალი მომწონს. ესეც ჩვენი Taking Chance. დაცემულებს მუდმივად პატივი უნდა ვცეთ.

elpi
დიდი მადლობა მეგობარო ეეჰ ყველაფერს გავიღებდი რომ იმ დროს მეც იქ ვყოფილიყავი არადა საქართველოს ამბავი მხოლოდ 15 აგვისტოს გამთენიისას ერთ-ერთ ოპერაციიდან დაბრუნებულმა შემთხვევით გავიგე ისიც იმიტომ რომ ქართველი მეომრების მონახულება მინდოდა 15-ში და შტაბში მითხრეს საქარვლოში წავიდნენო, მაშინვე ჩემს ნათესავებთან გადმოვრეკე და აღმოჩნდა მთელი ომის ქარცეცხლს იმ ადგილებში ჩაევლო სადაც ბავშვობაში ფეხშიშველი დავრბოდი მე კი ამ დროს სხვა ქვეყანაში სხვის ინტერესების დასაცავად ვიბრძოდი, თუმცა ადრე თუ გვიან რუსებს ცემს წილ სისხლს მეც მოვთხოვ

რა თქმა უნდა ძალიან კარგია, ამას მე მხოლოდ და მხოლოდ მივესალმები

გვარები დაწერეთ იმ 12 მებრძოლის თუ იცით

გუშინ ვიყავი მუხათგვერდში დნმ-ის ანალიზით ამოცნობილი ბიჭების დაკრძალვის ცერემონიალზე, ერთერთი ჩემი ახლობელი იყო. სისხლი გამეყინა და ბოღმა გამიასკეცდა , მათს საფლავთან ჩუმად დავიფიცე, რომ ღორებს ეგ არ შერჩებათ.
ცერემონიალს სხვა სამხედროებთან ერთად შმაგი თელიაც ესწრებოდა, ვაკვირდებოდი მის ყველა მოძრაობას და სახის გამომეტყველებას და კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი რომ ნამდვილი მეომარი და ღირსეული კადრია.

ხალხო ანწუხელიძეზე თუ იცით ვინმემ რამე დაწერეთ

ქედს ვიხრი მათ წინაშე


ღმერთმა აცხონოს ყველა ის ჯარიკაცი, ვინც ქვეყანას შესწირა თავი...

ინტერვიუ მიშიკო დვალიშვილის მშობლებთანhttp://www.ambebi.ge/sazogadoeba/1201-tavg...i-leqsebi-.html

This post has been edited by DG on 2 Apr 2009, 20:56

როგორც გავიგე დახოცილი ჩეჩნების უმეტესობა დანებითაა მკვდარი, ანუ ხელჩართულ ბრძოლაში. რა იცით ამის თაობაზე, მართალია? რომელ დანაყოფებს ქონდათ ჩეჩნებთან ჯახი და რამდენი ჩეჩენია მკვდარი?

ამ წერილებს სიმწრით ვკითხულობ და თან მეცინება.ახლა ყველა დიდ გულზეა,არ შევარცენთ მტერს არაფერსო და.......... მასინ სად იყავით?

This post has been edited by tazo200X on 10 Apr 2009, 12:35

ქედს ვიხრი მათ წინაშე


ღმერთმა აცხონოს ყველა ის ჯარიკაცი, ვინც ქვეყანას შესწირა თავი...

და ვინც ქართველ მებრძოლებზე ამბობს რომ უაზროდ დაიხოცნენ ისინი უნდა ჩამოკიდო ფეხებით... აცხონოს ღმერთმა მათი თავგანწირვა აუცილებლად დაფასდება !!!