ისინი იბრძოდნენ საქართველოსთვის

გასაგებია

შეგიძლია სხვებზეც მოგვიყვე (თუნდაც სახელები შეუცვალე) >>> უეჭველი იქნებოდა გმირობის მაგალითები

judo

იქიდან სახლში არავის უშვებდნენ.

ვანია შენი ძმაკაცია? ჩემი კარგი მეგობარია. ოღონდ თავის მთავარი კუნთის ნაცვლად ტანის კუნთებს უფრო ავარჯიშებს :D

* * *

პირიქით, სახელები უნდა გავახმაუროთ, რომ ახალგაზრდობამ მაგალითი აიღოს მაგათგან.
ერთ-ერთი იყო უფროსი ლეიტენანტი თემურ არათანაშვილი. ზურგით ხეს მიეყუდა იმათი შეტევის დროს და თითქმის ერთდროულად ისროდა ყუმბარმტყორცნიდან და ტყვიამფრქვევიდან. უკან არ დაუხევია, ისე მოკლეს.

This post has been edited by serjanti on 25 May 2008, 20:14

ღმერთმა აცხონოს მისი სული >>> აი ეგეთი სულის ვაჟკაცები გვჭირდება და რაც შეიძლება მეტი

ჩემი სოფლელია ერთად ვვარჯიშობდით ჭიდაობაზე, ფიზიკურად ძლიერი იყო მარა ვერ ქაჩავდა. ძაან გიჭია რა. კუსტბაზე ძლივს რო ავრბოდით, ეგ რიოკით აგვიქროლებდა ხოლმე, მერე ხელით აგურებს ამტვრევდა და კაროჩე, ცალი ხელით 150 აჯიმანის აკეთებდა, ტურნიკზე 50 თან ათი მისვლა. მოკლედ ცხოველია რა. :D
* * *

გორის საავადმყოფოში და მერე სახლშიც გაუშვებდნენ. ალბათ.
* * *
ცოტნე დადიანზე რა აზრის ხართ? მე მაგალითად მის საქციელს გმირობად არ აღვიქვამ, გმირობა უფრო სხვა ფენომენია, ტეხნიკურად გააცუცურაკა მონღოლები მივესალმები ამ საქციელს. თქვენ რას იტყვით.

პ.ს. მეგრელებთან პოლემიკაში არ შემოვალ. :D

ზურაბ იარაჯული თუ გაგიგიათ ვინმეს? სუ_25_ით დაფრინავდა აფხაზეთში, ჩამოაგდეს მარა მოასწრო კატაპულტირება და მტრის ტერიტორიაზე დაეშვა, ალყა შემოარტყეს დაგვნებდიო მარა სანამ მოკლავდენენ კიდე რამდენიმე გაიყოლა მოუსავლეთში, იქნებ დაწვრილებით იცით ვინმემ ეგ ამბავი? თან როგორც ვიცი სხვის მაგივრად გაფრინდა, თავისი შეასრულა და რო დაბრუნდა ამის მერე ვინც უნდა გასულიყო ადგილზე არ აღმოჩნდა და ეს დაჯდა იმის სუშკაზე

არ გამიგია

გამიგია მაგ ვაჟკაცზე, ღმერთმა აცხონოს, ერთ-ერთია, ვინც კაცურად დაიღუპა სამშობლოსთვის....

მტრის ტერიტორიაზე ჩამოვარდა, და პისტოლეტით იგერიებდა ბოლომდე მტერს, არ დანებდა, ჰოდა მერე ერთმა დაჭრილმა ჩეჩენმა ესროლა და მოკლა...მიცვალებულების გაცვლის დროს კი აფზხზებმა მხოლოდ მისი მამა გადაუშვეს იქით და საფლავი ანახეს, ცელოფანში იყო გახვეული და ისე დაკრძალული (ნუ ომის პირობებში პატივით რა) ჰოდა ჩეჩნებს უთქვიათ ვაჟკაცი შვილი გყავდა და ჩვენც ვაჟკაცურად დავკრძალეთო, აფხაზები გვამის შებილწვას აპირებდნენ და არ დავანებეთო...


ჰოდა ჩემთვის გმირი ისაა, როცა მტერსაც კი აღტაცებაში მოიყვანს თავის გმირობით...


* * *

შენ იბრძოდი 2004-ში ცხივალის მისადგომებთან და იქნებ იმ 18 დაღუპულ ბიჭებზე მოკლედ რამე მოყვე? რა ვითარებაში ან როგორ დაიღუპნენ...იმიტომ გთხოვ რომ რაღაც მიივიწყეს მათი სახელები ვიწრო წრის გარდა, არადა სულ რაღაც 4 წლის წინ იყო...

სოხუმის დაცემის დროს 15 წლის ბიჭმა აფხაზების შემოსულ ტანკს გუსენიცებში რკინის ტრუბა ჩათხარა, ეგონა გააჩერებდა, დაიღუპა.
გვარი არვიცი სამწუხაროდ.

ჯიმი მაისურაძე იყო მაგარი ფრინავი. აფხაზეთში ჩამოაგდეს. აფხაზურ საიტზე დღემდე ყველაფერს უტრიალებენ. ეტყობა მაგრა გაამწარა.
სხვებისგანაც გამიგია, რომ მაგარი ტიპი იყო.. თქვენ რა იცით მასზე?

ერთი ვიცი რომ აფხაზები შავ სიკვდილს თუ რაღაც ეგეთს ეძახდნენ, შიში ზარს სცემდა....ჰოდა კიდევ ის ვიცი რომ დღეს უკვე მისი შვილი ეუფლება სამხედრო პილოტაჟს :war: და იმედია რევანშის შანსიც მიეცემა :vik:

ზურაბ იარაჯული -
1992 წელს დაამთავრა კაჩინკსის საავიაციო სასწავლებელი
(IMG:http://www.kacha.ru/photo/baza_old/111.jpg)

სუ-25-ის პილოტი. 1 კვირის მანძილზე გამოდიოდა გარემოცვიდან ... დაიღუპა უთანასწორო ბრძოლაში.

ამონარიდები აფხაზეთის ომის მონაწილის მოგონებებიდან უსახელო და აუღიარებელი გმირობების თაობაზე:

--------------------------------------------

......სექტემბრის დასაწყისში ისეთი ძალით შემოგვიტია მოწინააღმდეგემ, რომ ჩვენმა გამოუცდელმა შენაერთებმა ვერაფერი დაუპირისპირეს და ფაქტობრივად ამ ბრძოლაში განახევრდა «ავაზას», «თეთრი არწივის», «დუშეთის» და სხვა ბატალიონები. მორიგი ტრაგედია ჩემ თვალწინ, უფრო სწორად, ჩემი მონაწილეობით გათამაშდა. ჩვენმა მეთაურებმა სნაიპერებით სავსე ტერიტორიაზე მძიმე ტექნიკის ნაცვლად ქვეითი ჯარი შეუშვეს. ამ შეცდომას შედეგიც სავალალო მოჰყვა - დაჭრილთა გროვა ერთმანეთში ირეოდა... მიშველება იყო საჭირო, მაგრამ ამას ვერავის მოსთხოვდი, იქ შესვლა რისკს კი არა, გარანტირებულ სიკვდილს უდრიდა და მაინც მოინახა კაცი. «ატეცა» შეარქვეს მეტსახელად ასაკის გამო. მე ყოველთვის გოგი ძიას ვეძახდი. გვარი მაშინაც არ ვიცოდი. გოგი ძია ჯერ საფარში აწრიალდა, მერე იქვე მდგარი «რაფის» უკანა კარი გამოაღო, ცეცხლის ხაზზე შეიჭრა, მანქანა ისე გააჩერა, რომ ნაწილობრივ მაინც დაეცვა მოწინააღმდეგის ტყვიისგან. მარტოდმარტომ დაჭრილებითა და დახოცილებით სავსე მანქანით გამოაღწია ცეცხლის ხაზიდან. სამი თუ ოთხი რეისი გააკეთა. მერე, არაქათი რომ გამოელია, იქვე მიეგდო და ქვითინით ამოთქვა, - მაპატიეთ, ბიჭებო, მეტი აღარ შემიძლიაო.....

--------------------------
.....ერთ დილითაც გაირკვა, რომ ჩვენმა ოთხმა მებრძოლმა ღამით თავიანთი ინიციატივით გადალახა ჩვენსა და მოწინააღმდეგეს შორის არსებული, დაახლოებით ექვსასი მეტრის სიგრძის მინდორი, აიღეს აფხაზებისა და სომხების მიერ დაკავებული შენობა, რომელსაც მთელი სამი კვირა ძვრა ვერ ვუყავით, ტყვედ აიყვანეს ცოცხალი ძალა. და როცა მებრძოლები ამ მართლაც გმირობის შესახებ რაციით ატყობინებდნენ შტაბს, გამაოგნებელი გახლდათ რეაქცია: - დაუყოვნებლივ დატოვეთ ტერიტორია, თორემ ადგილზე ჩაგბომბავთო. გამაოგნებელი-თქო, ვამბობ, რადგან ამას იმ დილით პირველად გადავეყარე. მერე და მერე კი იმდენი იყო მსგავსი შემთხვევა, რომ მათი ჩამოთვლაც შორს წაგვიყვანს...

ვენაცვალე ყველა ქართველ გმირს , მაგრამ ამდენი მოღალატე რატო გვყავს ვერ ვხვდები რა?
სისხლი არ აქვთ !! ეგეთი საქციელის მერე როგორ ცხოვრობენ მარტო ხო რჩებიან თავის თავთან
რა ახსნას უძებნიან ან როგორ ძინავთ

pishto001

ისე ღალატი რამდენიმე სახისაა ... დაკონკრეტება უნდა ...

შენ გგონია სერგო ორჯონიკიძე მოღალატედ აღიქვავდა თავს? პირიქით ... მისი აზრით კომუნიზმი და რუსეთი იხსნიდნენ საქართველოს ... 70 წლის მანძილზე მას უმღეროდნენ სიმღერებს და აქებდნენ ...
მერე დაწყევლეს და ჩაქოლეს მისი ბიუსტები ... სერგოს აზრით მოღალატეებმა ...

ეს 'ვაშე სეიატელსტვო' გმირი იყო ნეტა? სად მოჰკლეს? :user:
(IMG:http://i033.radikal.ru/0805/23/0db0ca745e9e.jpg)

This post has been edited by Armor on 28 May 2008, 16:46