აჰა.
საინტერესოა ისე.
იმ დრეს უკრაინელი ტურისტკები გავაძრე აქეთ ღობე-ყორეს ედებოდნენ,დავაკვალიანე.
მერე გადამეკიდნენ-წამო გვანახე აქაურობაო,არ მცალითქო,მეც ეხლა როგორც შეშვენის ღირსეულ მამაკაცს შორს დავიჭირე.
ნუ ბევრი მეხვეწნენ და წავყე-კი არ მინდოდა,მაგრამ რა გზა მქონდა.
ეხ,ამ ხათრიან და ალალ გულს რა ვუთხარ ჰა

ნუ ბევრს არ გავაგრძელებ-ბოლოს Какой ты клёви мужик-ოოო მითხრა ერთმა.
წამოი უკრაინაშიო-დამპატიჟეს.
ეხ ეხლა მარტო იყო უკრაინას დაგავიწყებდი მეთქი კი გავიფიქრე გულში მაგრამ რა სახეზე ღიმილის მეტი არაფერი შემტყობია.
-ჯერ მეთქი არ მიცნობთ კარგადთქო ვუთხარი.
-ხო და ჩამო და გაგიცნობთო.
ეხ ნეტა შენ
იქ არ გქონდეს მეთქი ახლა კი გავიფიქრე .,მაგრამ..................
-აქ გამიცანითქო არ გინდა თქო? და ყურებამდე გავიღრიჯე.
ციც შენო და თითი დამიქნიეს.
ეხლა ვხვდები ბაყაყებზე და წყალზე საუბარი უნდა დამეწყო და ალბათ დაიკერებოდნენ,ნუ ერთი მაინც,ორივე თუ არა