რუსთავი, ოპელთა გადანაფრენი,
რო ნახო, გაგიკვირდება,
იმათ ნარბენსა, ნადგომსა
სლიკი არ მაეკიდება.
სლიკი რო მაუსხლტეს ტიალსა,
ტრეკზე რადიატორით დაეკიდება,
იმათ მიმყოლსა სივიკსა
რა კარგი წაეკიდება.
ჯარჯი ჩაჯდება ჰონდაში,
რა მშვენიერი სალონიაქ,
პლასმასის ტორპედოს უყურებს,
ანგელოზებსა ჰგვანანო.
ჯარჯივ, ნუ ჯDები სივიკში,
მოგინელებენ ტიალნი!
არ დაიჯერა ჯარჯიმა,
სხვაც ბევრ მამცდარა ჭკვიანი.
ჩამაუქადლა ვაჟკაცმა
დაბურვა 100 პროცენტიანი ,
წინ კიჩანს უკან ამაოდ
ბორბლებს გაუდის ჭყრიალი.
ეგრევე შარავოები ჩაცვივდნენ,
ელიავას ხარისხიანი.
უცებ კალპაკიც გავარდა
ვინტიც მოძვრა ნიკელიანი.
ამაიტანეს დაშლილი,
არის ევაკუატორების გრიალი ,
შამააწვინეს კარზედა
შეშტი სულდ დაჭყუნულია,
გადაგლეჯილი კარები,
ნაბუქსავები ყუმბარა.
სახსოვრად სივიკის სალონში
დააკრნეს ბრიჟტოუნის ზნაკია;
ერთ გვერდზე ვიტეკის ზნაკი,
მეორე გვერდზე მუგენის,
ზედ დააწერეს წერილი:
ჰონდაა რუსთავში მკვდარია!!!! 
This post has been edited by ჭიპა on 22 Nov 2007, 00:34 
პოეზია ჩვენებურად
