ნუ მე თვითონ არასოდეს ვრეცხავ, "მოიკაზე" დამყავს. მე არ ვრეცხავ, მაგრამ მაგარი "კლაოზნიკი" ვარ, სულ ვჩხუბობ და ჯერ არ მახსოვს შენისვნა არ მიმეცეს

ფინაჩები არიან სულ იმაზე ფიქრობენ როგორ მიასამშაბათონ (ქართული მენტალიტეტი)
არა და მახსოვს ბავშვობაში როგორ მიხაროდა მამჩემის მანქანის გარეცხვა

სულ ვეკითხებოდი გასარეცხი ხომ არ არის მეთქი ))))
ნუ იასნია მერე "გასაშრობად" გამყავდა )))
უცნაურია სევე ისიც რომ მაშინ კალოდკების გამოცვლა ჩემთვის პრობლემა არ იყო, ეს კი არა ვიჟიმნოიც გამომიცვლია თავისი კარობკის მოხსნებით და რამე. ზოგადად მევასებოდა ჩხირკედელაობა. მოპედს უსაფრთხოების მოსაზრებებიდან გამომდინარე არ მყიდულობდნენ და ჩემით ავაწყვე ჯერ რიგა მერე კი ვერხოვინა ))) ამას მოყვა მინიკი, მერე ვერხოვინაზე ვასხოდის ძრავის მიყენება და ათასი ეგეთი ექსპერიმენტი, ბოლოს კი ჩზ-500 მყავდა

, მერე ომი დაიწყო და ...

ერთხელ კი ვიყავი არტპოზიციებზე ჩზ-თი გასული და 4 დღე იქ მყავადა, ჩემთან ერთად იბრძოდა

ხო ეს იმას მოვაყოლე რომ ნებისმიერ წვრილმანზე დღეს ხელოსნებთან დავრბივარ (რატომ ვერ ხვდები )
ყველაზე კარგად მახსენდება BMW E28 535-ის გარეცხვა

ეს 1990 წელს (თბილისში ალბათ მაშინ ყველაზე მაგარი პიპია შინდისფერი სემი ან შავი სამარა დევიტი იყო

ზოგადად ჩვენთან აფხაზეთში ყოველთვის მეტი ინომარკა იყო ვიდრე სადმე საქართველოში და როგორც ამბობდნენ სსრკ-შიც კი )მოხდა მამაჩემის ძმაკაცის E28 იყო და აბსოლიტურად არაფე სჭირდა გასარეხცი ნუ მანაც პირდაპირირ მომცა გასაღები ყოველგვარი გარეცხვების გარეშე და მითხრა აქვე დაარტყი წრე და დააყენეო . ნუ მე რთქმაუნდა იქვე წრე არ დამირტაყავს და ცოტა გავიკატავე

ისეთი სიამოვნება იყო კინაღამ გავათავე
This post has been edited by xanga on 10 Sep 2011, 10:07