გუშინ მოვრჩი Dishonored 2-ს.
არა, ძალიან ჭკვიანური, ღრმა და დეტალიზირებული თამაშია, მაგრამ საბოლოოდ დავრწმუნდი, რომ სუფთა წყლის stealth თამაშები ანუ მუდმივად დამალობანა, "არავინ არ შემომაკვდეს"-ზე ნერვიულობა, "ყველაფერი უნდა გადავქექო რამე ლუთი რომ არ გამომრჩეს, თორემ ამ ლოკაციაში ვეღარ დავბრუნდები" საჩემო არაა რა :დ
ბოლოსკენ უკვე ძალიან დამღლელი იყო ეს ყველაფერი ჩემთვის

)
თუმცა კიდევ ერთხელ ავღნიშნავ რომ ნამდვილად ღრმა თამაშია და მესმის რატომ აქვს ასეთი მაღალი შეფასებები.
ზუსტად იგივეს თქმა შემიძლია პირველ ნაწილზეც.