სინათლე

არავიტარი შეთანხმება.... ველის ძალწირის განმარტებაა, რომ ის არის მრუდი, რომლის ყოველი წერტილის მხები გამოხატავს, ამ წერტილში ელექტრული ან მაგნიტური ველის დაძაბულობის მიმართულებას...
ფოტონის ძალწირს რა აზრი აქვს? დახაზე აბა ტალღის ძალწირები...

ფოტონი არ ურთიერთქმედებს თავისთავთან... ის არის ელექტრომაგნიტური ველის აღგზნება, ტალღის პაკეტი...
არ ვიცი რა წრიულ ზალწირებზე ლაპარაკობ? ის რაც დახაზე არაა ძალწირები. ტალღის გავრცელების ფორმააა...

გავიგე ანტიმატერია დაბადეს, ანტიწყალბადიც, მაგრამ ფოტონთან ურთიერთქმედებს თუ არა? დიდი ანტიმოლეკულა რო დავბადოთ ცილის ხელა დავინახავდით მას თუ არა და როგორ დავინახავდით? ამ შეკითხვას იმიტომ ვსვამ, რო თუ სადმე ანტიმატერია შეიძლება ვხედავთ კიდეც და მატერია გვონია

lordilidan

გამრუდებულ სივრცეში ინერციული მოძრაობის ხაზები. სივრცის მეტრიკით განმარტებული...

5 სხეული კი არ ამრუდებს, არამედ 5 პროცენტი ხილული მატერიაა სამყაროში და ის ამრუდებს სივრცეს(ასევე ბნელი მატერია, რომელიც 22 პროცენტია,... მაგრამ მისი არსებობა ჯერ არ დასტურდება....) 72 პროცენტამდე ბნელი ენერგია კიდევ საწინააღმდეგო ქმედებისაა, რადგან დადებითი ენერგია აქვს...
არსებობს აინშტაინის განტოლებაში პსევდო ენერგია-იმულსის სტრესს ტენზორი, რომელიც ამ 5 პროცენტს შეესაბამება და იწვევს სივრცის გარუდებას. რატომ? არავინ იცის .... ასეთია იდეა, რომელიც ექსპერიმენტულად სწორედ ასახავს არსებულ მაკრომოვლენებს...

ეს რა შუაშია? საუბარია იმაზე, რომ მიზიდულობა მეორადი გამოვლინებაა სხვა ეფექტის, მაგალითად ენტროპიული ძალააა...
ანუ დესიტერის სივრცეში მატერიის მიერ გამოდევნილი ბნელი ენერგია ქმნის ენტროპიულ ძალას და ეს ძალა აიძულებს სხეულებს შეიჭმუხნონ ერთმანეთისკენ...

ზუსტად ეს აჩქარება მიუთითებს, რომ გრავიტაცია არაა ურთიერთქმედება, რომ მას არა აქვს წყარო..., რადგან ინერციული და გრავიტაციული მასა გამოდის ტოლი, ანუ ერთი მათგანი არ არსებობს... ინერციულ მასას ქმნის ჰიგსი და სხვა ურთიერთქმედება. შესაბამისად გრავიტაციული მასა არ არსებობს... ეს იყო მთავარი პრინციპი აინშტაინის, როცა თქვა გრავითაცია არ არსებობს, ისაა სივრცის გამრუდება, რომლის გეოდეზიურ ხაზებზე მოძრაობენ ინერციით სხეულები...
გამრუდებულ სივრცეში გეოდეზიური ხაზებზე სხეულების მოძრაობა აჩქარებაა... და ეს არის ასევე ძლიერი ეკვივალენტობის პრინციპი... რომ აძქარებული მოძრაობაა, გრავიტაციის ეკვივალენტურია...

სამყაროს, უფრო სწორედ სივრცის გაფართოების მაჩვენებელია, ჰაბლის კანონი, წითელი წანაჩვლებით დადასტურებული...
მასიური ვარსკვლავების კუთხური განაწილება, მიკროტალღური ფონის იზოტროპიული განაწილება...

გრავიტაციული ტალღა, სივრცის გამრუდებიs პულსირების გავრცელებაა და არა გრავიტონების...

სხვადასხვა ინერციული მასა აქვთ და შესაბამისად განსხვავებული ენერგეტიკული სიმკვრივე, ანუ mc^2... პსევდოტენზორში, რომელიც ქმნის სიმრუდეს, ეს პირველი სიდიდეა...
საერთოდ კითხვა გაუგებარია... თუ იცი როგორ გამოიყურება აინშტაინის განტოლება, მაშინ ეს კითხვა არ დაისმება...

ყველა სხეული ერთნაირად ვარდება, რადგან გრავიტაციული და ინერციული მასა ტოლია... და კვლავ ვიმეორებ ეს იყო საწყისი ფარდობითობის თეორიის... ყველა სხვა ურთიერთქმედებაში ეს არ სრულდება...

ასეთ რამეს ვერ ვიტყოდი. შეიძლება ვთქვი, რომ რაც დიდია მასა მით შანსია აქვს ვარსკვლავს გახდეს შავი ხვრელი....,
მზე ვერასოდეს გახდება შავი ხვრელი.... სამჯერ დიდი მასის რომ იყოს და არა მძიმე... სიტყვა მძიმე უადგილოა, ნეიტრონული ვარსკვლავი გახდებოდა და თუ იმაზე მეტი მასა იქნებოდა, მაშინ შავი ხვრელია მომავალი....
* * *
lordilidan

ფოტონი ურთიერთქმედებს, რადგან ფოტონი, თავისი თავის ანტინაწილაკია...
თუ ზემაღალ ვაკუუმში დაბადებდი და რაიმეთი შესძლებდი მის იზოლირებას მატერიისგან შესძლებდი დანახვას... მაგრამ გარჩევა მისი ჩვეულებრივისგან, მაინც შეიძლება დაშლის ტიპის ანალიზით... მაგრამ ამას დიდხანს ვერ შეინახავდი, ალბათ წამებში თან ანიჰილირდება და თან დაიშლება მატერიალურ გარემოსთან ურტიერთქმედების გამო...
წყალბადს, ცერნში ცდილობენ მაგნიტური ველით ვაკუუმში დაიკავონ, მაგრამ ის მაინც იპარება და პლიუს გარეგანი კოსმოსური ნაწილაკები შლიან...
თუ სადმე ძალიან შორს არსებობს ანტიმატერია, მაშინ მას ჩვენთვის უცნობი, არა მატერიალური "კედელი" უნდა ჰყოფდეს... სხვანაირად ის ანიჰილირდება...

This post has been edited by graviton on 23 Jul 2024, 20:59

შენთვითონ არ თქვი რაც უფრო მძიმეა ვრასკვლავი მით მეტი შანსია, რომ კვარკვებად დაიშალოს და არ დაჯერდეს მხოლოდ წყალბადად ან ჰელიუმად
(დესიტერის სივრცეში მატერიის მიერ გამოდევნილი ბნელი ენერგია ქმნის ენტროპიულ ძალას და ეს ძალა აიძულებს სხეულებს შეიჭმუხნონ ერთმანეთისკენ)...,.
ეს ვერ გავიგე, ანუ ზემასიური შავი ხვრელის მზიზდულობა არ ქმნის გალაქტიკას?
გალაქტიკები მაინც დიდი მანძილით არიან დაშორებულები ერთმანეთისგან, იმ მანძილით რომ ერთმანეტში კონტაქტი ვერ მოხდება, ჩემი აზრით თავისუფლად შეიძ₾ება ვხედავდეთ სადმე ანტი გალაქტიკას და მატერია გვეგონოს

This post has been edited by lordilidan on 23 Jul 2024, 22:25

graviton

კი, ამაზე გეთანხმებით.

ფოტონზე ვთქვი, არ ვიცი რაა, ვერ წარმომიდგენია კარგად და მის ძალწირებს ვერ დავხაზავ.
განმარტებაა რომ, ფოტონებისგან წარმოიქმნება ელ.მაგნიტური ტალღა და რანაირადაა ამ ტალღაში ფოტონი არ ვიცი.
ასევე განმარტებაა რომ ელ.მაგნიტურ ტალღაში წარმოიქნმება ელექტრული და მაგნიტური ველები, ეს არამარტო განმარტებაა, რეალურადაც ვხედავთ ამ ველებისგან წარმოქმნილ დენებს ანტენაში. ანუ ანტენის ელექტრონებს ელ.ველი ექაჩება და უნდა შეიძლებოდეს იმ დაძაბულობის ვექტორის დახაზვა, რომელიც ამ ელექტრონებს ექაჩება და ეს ვექტორი უნდა როგორმე გამოიხაზოს ელ.მაგნიტურ ტალღაზე. და ამ ვექტორს სწორად თუ გამოვხაზავთ, ამის საფუძველზე დავამზადებთ ანტენებს, რომლებმაც უნდა იმუშაონ, თუ სწორია თეორია (ელ.მაგნიტურ ტალღაზე გამოხაზული ვექტორი).
სავარაუდოდ მაქსველი სწორია, როცა ამბობს, რომ ცვლადი მაგნიტური ველი წარმოქმნის ცვლად ელექტრულ ველს და პირიქით. თუმცა აქ არის საინტერესო, რა მექანიზმებია ამისთვის გარემოში. და რათქმაუნდა თვითონ ფოტონიც საინტერესოა.
ჩვენი ამოცანაა როგორ დავხაზოთ ელ.მაგნიტურ ტალღაში, ველების დაძაბულობის ვექტორები. მაქსველის მიხედვით ელექტრული ძალწირები წრიული ფორმისაა.
სურათზე, მოცულობითი ისრები მაგნიტური ველის დაძაბულობას აღწერს, ხოლო არამოცულობითი ელექტრული ველისას. მერე აღარ ხაზია, მოცულობითი ისრები ორად გაიყოფა და გაყოფილები მოუხევს და ამ ორიდან ერთი წინა ფოტონის მაგნიტურ ველზე გადაიბმება მეორე უკანა ფოტონისაზე.
მთლად სრულყოფილად ვერ დავხაზე, მაგრამ მგონი წარმოდგენა შეიქმნება.

მიმაგრებული სურათი

lordilidan

ოი, ღმერთო... ამას მე არასოდეს ვიტყოდი... მოიყვანე ციტირება...
ჯერ ერთი სიტყვა მძიმე უადგილოა.... რაც დიდია მასა ვარსკვლავის უფრო შანსი აქვს გახდეს, შავი ხვრელი, ან ზემასიური შავი ხვრელი...

არსებობს თერმოდინამიკური მიდგომა, რომ ობიექტის მიერ გამოდევნილი ბნელი ენერგიის ენტროპია, განიცდის ცვლილებას... ეს კიდევ ფიზიკის თანახმად ქმნის საკმაოდ ძლიერ მიზიდლობის ძალას, გამოდევნელი ობიექტის მიმართულებით...

ქმნის, მაგრამ რა ქმნის ზემასიური შავი ხვრელის მიზიდულობას? ესაა საკითხი..
რომელიც კარგად არის შესწავლილი დღეს ADS/CFT თეორიიშავი ხვრელის ყოფაქცევა განსხვავებულია, რადგან ის არის ანტიდესიტერის სივრცის, განსხვავებით ჩვენი დესიტერის სამყაროსი, სადაც ჩვენ ვარსებობთ...

ეს როგორ უნდა მოხდეს...? არ გესმის მთავარი არსი...
ჯერ ერთი ეს გალაქტიკები და ვარსკვლავები შეიქმენენ 12 მილიარდი წლის წინ და მაშინ ძალიან ახლოს იყვნენ ერთმანეთთან,
მეორეც ამ ვარსკვლავების შექმნას სჭირდებოდა ბირთვულ ფაზაში და მის წინ ყველა ფუნდამენტური ანტი ნაწილაკების, მერე ანტიწყალბადის, ანტიჰელიუმის შექმნა, არსებობა... და ესენი უკვე ამ დროს ერთმანეთან ანიჰილაციით გაანადგურებდნენ ერთმანეტს და ჩვენი სამყაროს ხილული მატერია არ იარსებებდა,... მაგრამ რადგან არსებობს, ეს ანტი მატერია უკვე თავში სადღაც გაქრა...
ანუ დარღვეული იყო CP სიმეტრია, რომელსაც ახლა ვიხილავთ...
* * *
Komponent

ელექტრომაგნიტური ტალღა არის ფოტონების ერთობლიობა. ფოტონი საერთოდ წრიული პოლარიზაციისა, მარჯვენა ან მარცხენა...
ამათი კომბინაციით შეიძლება წრფივი და ელიფსური პოლარიზაციის მიღება....
ანუ ფოტონი ჩვენსკენ მომავალი, ამ სვლის პერპენდიკულარულად არის ელექტრული ველის ვექტორი მბრუნავი... ამ სიბრტყეში. და არა ტალღის მიმართულებით როგორც შენ დახაზე. ესაც გასაგებია, რადგან ფოტონს აქვს სპინი 1 ის ტოლი.... ანუ ორი კომპონენტი გადადგილების პერპენდიკულარული მიმართულებით, შესაბამისად არის ის წრიული პოლარიზაცია, რომელიც ზევით დავწერე..., ხოლო გადადგილების მიმართულებითაც უნდა ჰქონდეს სპინს მდგენელი, მაგრამ ფოტონს ეს მდგენელი არ აქვს, რადგან მასა არ აქვს და გადადგილების მიმაღტულებით გაბრტყელებულია...
ჩვეულებრივ რადიოტალღებში გადაცემა ხდება ვერტიკალური პოლარიზაციით, ანუ ელექტრული ველის ვექტორი ვერტიკალირად ცვალებადობს, ხოლო მაგნიტური ველი ჰორიზონტალურად...
თუმცა არის პირიქითაც, როცა დიპოლური ანტენები გამოყენება და არა "შტირი"


This post has been edited by graviton on 25 Jul 2024, 00:28

graviton

მგონი წარმოვიდგინე, როგორც არის ტალღაში ელექტრული და მაგნიტური ველის დაძაბულობის ვექტორები. ნახაზი არსად დევს ინტერნეტში?

Komponent

როგორ არ არის... სავსეა... დაუწერე:
electromagnetic field polarization

როგორც გავარკვიე ფოტონის ტალღა 400 ნანომეტრიდან 700 ნანომეტრამდე მერყეობს და 400 ნანომეტრის ქვემოთ ხილული გამოსახულებით ობიექტებს ვეღარ დავაკვირგვებით ხო? მერე უკვე ელექტონული მიკროსკოპია არა საჭირო? მოლეკულურ ბიოლოგიას რო ვსწავლობდი უჯრედის აგებულება შავ თეთრ ფერში იყო ხოლმე მხოლოდ, უჯრედის ორგანელები

lordilidan

ეს ის დიაპაზონია ელექტრომაგნიტური ტალღის, რომელსაც ადამიანის თვალი ხედავს,... შეიძლება ცოტა მეტსაც...
თუმცა ქვევით ინფრაწითელისკენ, 1000 ნანომეტრზე, უფრო ქვევითაც სიხშირის მიხედვით, ენერგიით 0.1 ევ-ის ფოტონები
იზომება კრიოგენული კალორიმეტრებით, ან სპეციალური ნახევარგამტარული დეტექტორებით... რომელიც
დრეს განსაკუთრებით პოპულარულია,... რადგან თუ გინდა დაინახო შორეული გალაქტიკები, 10-11 წითელი წანაცვლებით, უნდა გაზომო ეს დიაპაზპონი... ასე მოქმედებს webb space ტელესკოპი....
მეორეს მხრივ მოკლე ტალღისკენ არის ულტრაიისფერი დიაპაზონი , ან ზეულტრაიისფერი, რომელთა ტალღის სიგრძე 5 ნანომეტრისკენაა..., . ამათი ფოტონების ენერგია 1 კევ არეშია... ამათ ზომავენ ნახევარგამტარული პიქსელდეტექტორებით...
შემდეგ მოდის 20-40 კევ დიაპაზონი, რენტგენული არე...50-25 პიკომეტრი.. შემდეგ მოდის უზარმაზარი არე გამა კვანტების
რომელთა ენერგია მევ მდეა... ამათაც ვზომავთ," ვხედავთ"...
მაგრამ ამ ჩამოთვლილ მოკლეტალღურ არეში არ გვაქვს ზუუმის შესაძლებლობა, რომ გვქონდეს მაღალი სივცული გარჩევადობა... ოპტიკურ არეში ეს ხდება ლინზებით, მაგრამ ზედა არეში ლინზები აღარ მოქმედებს და გაქვს დიფრაქციული შეზღუდვა, ამიტომ
ელქტრონული მიკროსკოპი გამოიყენება, რომელსაც შეუძლია გადიდება და მაღალი სივრცული გარჩევადობის მიღება... რაც შესაძლებლობას იძლევა 0.2 ნანომეტრი გარჩევადობა მივიღოთ...

ფერი ადამიანის თვალის გავლით, ტვინის სუბიექტური შეგრძნობააა.... შესაბამისად იმ არის გარეთ რასაც თვალი ვერ ხედავს... ფერის ცნებაც არ არსებობს... ამიტომ წარმოვადგენთ ან შავთეთრად, ან გავაფერადებთ რომელ ფერადაც გვინდა....

This post has been edited by graviton on 5 Aug 2024, 01:23

ხოდა ელექტრონულ მიკროსკოპში ფოტონებით ხო აღარ უყურებენ უყურებენ 400 ნანომეტტრის ქვემოთ რაცაა იმ ნაწილაკებით, დისფრააქცია რო ხდება ეგ ვიცი, მაგრამ რომელი ნაწილაკებით ვხედავთ, .. 0.2 ნანომეტრი რომელ ტალღას შეესაბამება?

lordilidan

ობიექტებს "ვხედავთ" ფოტონებით, ელექტრონებით, პროტონებით, ან სხვა ნაწილაკებით...
დანახვა ნიშნავს, ობიექტის დასხივებას "პატარა ზომის" ნაწილაკებით და ობიქტისგან გაფანტული ამ ნაწილაკების მერე რეგისტრირებას... "ნათურა" ასხივებს ფოტონებს, ის ხვდება ობიექტს, იქიდან ირეკლება, განიფანტება და მერე ჩვენს თვალში ხდება თვალის ლინზით ფოკუსირება და თვალის "პიქსელებზე" და მას ვხედავთ, როგორც ობიექტს....
ელექტრონულ მიკროსკოპში ამას აკეთებს ელექტრონები, რომელიც აჩქარდება მაღალი ძაბვით, 500 ვოლტიდან 200000 ვოლტამდე ძაბვით... სხვადასხვაა ეს ძაბვა ელექტრონული მიკროსკოპის სიმძლავრის მიხედვით და გარჩევადობის მიხედვთ(resolving power ჰქვია ამას... ), ეს ელქტრონები ფოკუსირდება მაგნიტური ლინზებით, რაც იძლევა ობიექტის შექმნას და შესაბამისად გადიდებას თითქმის რამოდენიმე მილიონჯერ...
აქ ტალღის სიგრძე არის დებროილის, ანუ თუ მაგალითად მიკროსკოპს აქვს 50 კვოლტი ძაბვა, ელექტრონების ტალღის სიგრძე იქნება 5 პიკომეტრი... მაგრამ ეს არაა გარჩევადობა. გარჩევადობა უფრო ნაკლები იქნება, რადგან ის დამოკიდებულია, რამდენად კარგად შეუძლია მიკროსკოპის მაგნიტურ ველს ფოკუსირება... ის როგორც წესი ამ ძაბვის მიკროსკოპისთვის 0.2-0.6 ნანომეტრის რიგისაა...
0.2 ნანომეტრი ტალღის სიგრძე კი არ არის, არამედ გარჩევადობა სივრცული, ელქტრონული მიკროსკოპის...

თუ გვინდა რომ უფრო მაღალი გარჩევადობა მივიღოთ და დავინახოთ მაგალითად ნაწილაკები, 10^-18მ არეში, მაშინ უნდა ავაჩქაროთ პროტონები და ის დავაჯახოთ ობიექტს, რომელსაც ვიკვლევთ...

ამიტომაა ცერნში აჩქარებენ პროტონებს 8*10^12 ევ მდე, მისით სწავლობენ პატარა სტრუქტურებს...

საერთოდ ელექტრონები უკეთესია, მაგრამ ასეთ მაღალ ენერგიაზე ელქტრონების აჩქარება შეუძლებელია, რადგან პატარა მასის გამო ელექტრონები იწყებენ გამოსხივებას, და კარგავენ ენერგიას, სინქროტრონული გამოსხივების გამო....

This post has been edited by graviton on 6 Aug 2024, 01:15

graviton
ისევ ტელეფონით ვარ და ნახაზები რომ დამჭირდეს, ვერ დავდებ.

ისე გამიჭირდა, მგონი ვერ ჩავწვდები ელ.მაგნიტურ ტალღას. არადა საკმაო დონეზე უნდა იყოს შესწავლილი. იმიტომ რომ, ხომ აკეთებენ ანტენებს.

ფოტონი როგორ ქმნის ელ.მაგნიტურ ტალღას, ამის გარკვევა შემდეგ ეტაპზე გადავდე.

ჯერ მინდა, ელ. მაგნიტური ტალღა გავარკვიო როგორაა, როგორ არის ამ ტალღაში ელექტრული და მაგნიტური დაძაბულობის ვექტორები.
სურათი ვნახე, ზამბარასავით რომ მიდის ელ.დაძაბულობის ვექტორი, თუმცა ის ვეღარ გავიგე, პოლარიზაციას რომ მოვახდენთ ამ ტალღის, მერე როგორ იქნება. ის, ზამბარასავით რომ მიდის, მგონი ფოტონის ტრაექტორიაა და მერე, ასე თუ ისე გასაგებია, როგორ (რა ფორმით) ცვალებადობს ელ.ველი. მაგრამ მაგნიტური ველი როგორ ცვალებადობს და როგორ მდგომარეობას იკავებს ტალღაში, ეგ ვეღარ გავიგე.
მგონი არც არავის დაუხაზია ის, რაც მაინტეტესებს, როგორ არის ელექტრული და მაგნიტური ველების დაძაბულობის ვექტორები ტალღაში.

This post has been edited by Komponent on 6 Aug 2024, 08:52

ხო ანუ ეხლა დაახოლებით გავიგე, ელექტრონნი კია პროტონზე 2000 ჯერ პატარა, მაგრამ მისი დამორჩილება ვერ ხდება, ამის წინაზე ადამიანის ბადურაზე და ლიზნაზე კი არ მქონდა ლაპარაკი, არამედ სინათლის მიკროსკოპის ლინზაზე, რომელიც მაქს 400 ნანომეტრამდე ჩადის, სინათლის ტალღის გამო, მეგონა ელექტრონულ მიკროსკოპშიც ლინზის მაქს ეფექტი იყო გამოყენებული 0.2 ნანომეტრზე და ეს იყო ელეტქრონების ტალღის მინიმალური სიგრძე(გამოდის მას ვერ ვიმორჩილებთ) და გაცილებით პატარა ტალღის სიგრძე აქვს
* * *
თსსუ ში, პათოლოგიური ანატომიის ლექტრორმა აწ გარდაცვლილმა გვარად ჩხაიძემ სახელი არ მახსოვს ასე აგვიხსნა... განსხვავება ელექტრონულ და სინათლის მიკსროსოპს შორის ტალღის სიგრძეშიაო და დისფრაქცია ხდებ ხდება სინათლის მიკროსკოპშიო... ამიტომ შემქნეს ელექტრონული მიკროსკოპი რითაც შესაძლებელი გახდფა მაგალითად დეენემის ორჯაჭვიანობის დაგდენა, ასევე უჯრედი მემბრანის ორშრიანობის დანახვა და ასე შემდეგ

lordilidan

რას ჰქვია ვერ ვიმორჩილებთ? ელექტრონი ყველაზე "დამორჩილებულია", ამიტომ გამოიყენება ყველგან... განსაკუთრებით წრიფივ ამაჩქარებელში... რომელიც არის ყველა "სუფთა" ხელსაწყოებში და ექსპერიმენტებში... სუფთა ნიშნავს არ ასხივებს ფონურ გამოსხივებას, რომელიც გაზომვებს უშლის ხელს...
მაგრამ წრფივ ამაჩქარებელში დიდი ენერგიის მიღება ძნელია და ძვირია.... დიდ მანძილზე უნდა იყოს გადაჭიმული...
ამიტომ იყენებენ წრიულ ამაჩქარებელს და წრეზე ატრიალებენ ნაწილაკებს, რომ დიდი ენერგია მივიღოთ.... წრეზე კი ნაწილაკების დაკავება ხდება მაგნიტური ველით.... მაგნიტურ ველში მოძრაობისას კი ყველა დამუხტული ნაწილაკი ასხივებს და
ეს გამოსხივება მასის მეოთხე ხარისხის უკუპროპორციულია და ამითომ შენ გადაწყვიტე რომელი ნაწილაკის აჩქარება სჟობია ზემაღალ ენერგიებამდე...

საქმე, რომ მარტო ტალღის სიგრძეში იყოს, მაშინ რენტგენულ გამოსხივებას აიღებდნენ, ან ზეულტრაიისფერს....
საქმე იმაშია, რომ იმიჯის ჩამოყალიბებას, ლინზები სჭირდება... რენტგენი და ზეულტრაიისფერი ან კიდევ უფრო მაღალი ენერგიის ფოტონები... ლინზაში შტაინთქმებიან და თავის მოვალეობას ვერ ასრულებენ...
ელექტრონების შემთხვევაში კი მაგნიტური ველი ასრულებს ლინზების როლს.... მაგნიტური ველის სპეციალური ფორმები აიძულებენ ელექტრონებს იმოძრავონ, "როგორც გვინდა".....
* * *
Komponent

დაუხაზია და ინტერნეტიც სავსეა... დადე ინტერნეტიდან ერთი სურათი, რომელიც შენ ყველაზე კარგად გესმის და ის გავარჩიოთ...