რაგბის და ფეხბურთის განვითარების საფეხურებს თუ ვადარებთ, ფეხბურთშიც გვინდა ისეთი სიტუაცია, რაგბში რომ გვქონდა კლოდ სორელის მოსვლის შემდეგ. მაშინ სორელის დახმარებით ათობით მორაგბე წავიდა საფრანგეთის ჩემპიონატში. მასე რომ არ ყოფილიყო, სანამ ბიძინა გამოჩნდებოდა, სტადიონები აშენდებოდა და ქართულ კლუბებს ფული გაუჩნდებოდათ, ნაკრებს წარმატებები არ ექნებოდა.
იგივე უნდა მოხდეს ფეხბურთშიც - სანამ ჩვენს ჩაოხრებულ ჩემპიონატს რამე ეშველება, ყველაფერი უნდა გაკეთდეს საიმისოდ, რომ ევროპაში დაახლოებით ისეთი ფანჯარა გავჭრათ, როგორიც თავის დროზე რაგბში გავჭერით. სხვანაირად ეროვნულ ნაკრებს არაფერი ეშველება და ვიტრიალებთ დაწყევლილ წრეზე - მუდამ გვეყოლება პერსპექტიული ასაკობრივები და ბითუმად დაკარგული ტალანტები.
მე რომ ვიყო ქართული კლუბის მეპატრონე, 2-3 წელიწადს გავიჭირვებდი და როგორც კი ჩემს ფეხბურთელს კარგ ევროპულ გუნდში მოხვედრის შანსი გაუჩნდებოდა, კაპიკებად დავთმობდი. ამასთან, ცეცხლის ფასს დავადებდი პოსტსაბჭოურ ჭაობში წასასვლელად გამზადებულებს. თავიდან ჭირს, თორემ ერთი რომ გაიმართება არხი, წავა მერე ფეხბურთელების იმპორტი რიხინით და ფასიც მერე უნდა აიწიოს.
აგერ, აფრიკელები ავიღოთ: მთელ ევროპაში არიან მოდებულები და დავიჯერო განას, კოტდივუარს, სენეგალს (და ა.შ) ჩვენზე უკეთესი ჩემპიონატი აქვთ? ჩვენზე ნიჭიერი თაობები ეზრდებათ? უბრალოდ, სწორად მუშაობენ ფეხბურთელების იმპორტის ამბავში, ნიჭიერს და ნეხვსაც კი ჩვენზე ლამაზად ფუთავენ. სულ ეგაა
This post has been edited by kobakaxeti on 23 Dec 2014, 19:09