სუმო და ჩოგბურთიც არ უნდა შეადარო ეთმანეთს მაშინ.
მიღწევებზე თუ გვაქ საუბარი ტიტული და წოდება ტოჩინოშინს უფრო კარგი აქვს.
[ქუოტე]სუმოს ხანგძლივობა არის დაახლოებით 30 წამი და ჰაკუჰოსთან ქონდა მგონი 35 ხელი წაგებული[/ქუოტე]
აკვრა და ატაციც რამდენიმე წამიანია. სპორტის სხვადასხვა სახეობაა და ვის რამდენი წამი უწევს ბრძოლა მაგით არ უნდა განვსაზღვროთ.
[ქუოტე]რატომ ლაპარაკობთ ეგრე აგდებულად[/ქუოტე]
არ ვლაპარაკობ აგდებულად, სერიოზული მიღწევაა ქართველი ჩოგბურთელისთვის სეტის მოგება ვაღიარებ, მე თვითონ მეშლება ნერვები თუ ამას არ აღიარებს ხოლმე ვინმე.
[ქუოტე]იმის რომ კონკურენცია სუმოში ნულია..[/ქუოტე]
რო უყურებდე არ იფიქრებდი ეგრე რომ კონკურენცია ნულია
[ქუოტე]თუ მეტოქესთან 25-ჯერ წააგებ და მარტო ერთი მოგება გაქვს, ე.ი. გაგვარდნია..
დიდი ვერაფერი შედეგია [/ქუოტე]
არ გიყურებია ალბათ თორემ ნახავდი რომ გავარდნა არ იყო ეგ.
ბურთი მრგვალია და ყველაფერი შეიძლება მოხდეს პრინციპი ნაკლებადაა სუმოში.
[ქუოტე]ბრძოლა რომ ყოფილიყო დანებებამდე ხომ ათრევდა მონღოლი.[/ქუოტე]
ეს კიდევ საკითხავია
თქვენ შეიძ₾ება არასწორად გაიგეთ, არ ვაკნინებ არავის მიღწევას მაგრამ ჩემი აზრით საუკეთესო შედეგი ლევან გორგაძეს ჰქონდა წელს და იმსახურებს წლის სპორტსმენის ჯილდოს თუნდაც იმიტომ რომ „ i love georgia დასახელებით ყავა გამოდის იაპონიაში, თUნდაც იმიტომ რომ იაპონელები ლევანის გამო ძალიან დიდ პატივს სცემენ უკვე ჩვენს ქვეყანას და იცნობენ. თUნდაც იმიტომ რომ უმაღლესი რანგის ტიტული მოიგო და თუნდაც იმიტომ რომ არაერთი დაუვიწყარი მომენტი, და სიამაყის შეგრძნება განგვაცდევინა სუმოს ქომაგებს.
მხოლოდ იმის გამო რომ სუმო ჩამოთვლილ სპორტთაგან ყველაზე ნაკლებად პოპულარული სახეობაა ჩვენთან, არ შეიძლება ამ მიღწევების დაკნინება.
This post has been edited by dolidzee on 12 Oct 2018, 17:39