რიო დე ჟანეირო, კოპაკაბანა და რამე

[Ultra Cosmopolitan]

[Ultra Cosmopolitan]

შენს მერე მე რა უნდა დავცერო?! შენ გამოგდის კარგად და დაცერე ხოლმე, ჩვენ კიდე სიამოვნებით წავიკითხავთ

[bocmani]

დავიწვი მეც შარშან! ძაან მაგრად თან! საშინლად!
სახე ამძვრა მარა ზღვა მაინც ძაან მიყვარს!

[bocmani]

დასკვნა აქედან! ბავშვობის მეგობრები!

[Tikk]

bocmani

[Tikk]

ჰო, თითქმის.

[Iulius]

ღმერთო, ისე არ მომკლა, რომ ეს არ მანახო!

[Iulius]

სამშაბათს მივდივარ 1 კვირით და აუცილებლად მოგახსენებთ შთაბეჭდილებებს...

[pareto]

pareto

[pareto]

[fataqend]

pareto

[fataqend]

დავიბოღმე.

[Tikk]

[Tikk]

მარტი წყეული თვეა ჩემთვის ისტორიულად. პარეტომ მომკლა მე. აღვესრულე!

[Iulius]

fataqend
Tix
Iulius

კარგით ეხლა...


დახარბების განზრახვით არ მითქვამს

[Iulius]

pareto

[pareto]

ალბათ ლონდონით მიფრინავ. სან-პაულუში ჯდება და მერე თვითონ იქ, სადაც რომ...

[pareto]

pareto

[Iulius]

განზრახვა კი არა, შედეგია მთავარი...
დაგვხოცე აქ ხალხი.

[Iulius]

Iulius - ჯიგარო, მე ვიყავი სექტემბერში რიოში ერთი კვირით. ვერ ვიტყვი, რომ ძაან ვიგულავე - მივლინებით ვიყავი და თავზე ნაღდად არ დამიმხვია იქაურობა, მაგრამ ეგ ჩემი ცხოვრების გამორჩეული ერთი კვირა იყო.
სიმართლე გითხრა, პარიზის შემდეგ არქიტექტურულად სხვა ქალაქების სილამაზის აღქმა მიჭირს (რომში არა ვარ ნამყოფი და მასზე არ ვსაუბრობ) და მაგ მხრივ რიოს განსაკუთრებული შთაბეჭდილება ნაღდად არ მოუხდენია. ნამდვილად არაა ისეთი შთამბეჭდავი ისტორიული ძეგლები, როგორც - ევროპაში. ეგ პორტუგალიის კოლონია იყო, ის კი მაინცდამაინც მდიდარი იმპერია არასოდეს ყოფილა. პორტუგალიელთა აშენებული შენობებიც განსაკუთრებულად არაფერია, მაგრამ ქალაქში ორ ერთნაირ შენობას ვერც კი ნახავთ და მისი სილამაზე ამ მრავალფეროვნებაშია, მაგრამ მთავარი მაინც (ჩემი გემოვნებით, თორემ ვისთვის როგორ) მართლაც რომ ულამაზესი ბუნებაა... ეს განსაკუთრებით კარგად მთებიდან ჩანს - შაქრის მთიდან და კონკოვარდოს მთიდან, სადაც ქრისტეს ის განთქმული ქანდაკება დგას... სამწუხაროდ, იქ ასვლისას წვიმა და იმდენად მაგარი ნისლი იყო, ქანდაკებაც ძლივს ვნახეთ - 10 წუთითაც კი არ გაფანტულა ნისლები... სამაგიეროდ, რაც ვნახეთ - ოოოო... ის ქანდაკება არაა, გეგონება, ცოცხალი ადამიანი დაგყურებს თავზე დაფიქრებული სახით. თან, ამხელა მასიური ფიგურა, გაშლილი ხელებით, ერთიანად თეთრი და რაღაც მისტიური განწყობა გეუფლება... ცუდი იყო, რომ იქიდან ქალაქი კარგად ვერ დავათვალიერეთ, მაგრამ ეს წინა დღეს გავაკეთეთ შაქრის მთიდან. საოცარი სანახაობაა - ლურჯი ოკეანე და მინ ნაპირას გაფენილი ქალაქი, აქეთ - კონკორვადოს მთა (მგონი, სახელს სწორად გამოვთქვამ, თუ არადა, მაპატიეთ ), იქით - ჯერ კოპაკაბანას თეთრი პლაჟი, მის შორიახლოს - წითელი პლაჟი, შორს - მარაკანას მოკრავთ თვალს, ქალაქის შემოგარენში ძაან ლამაზი პატარა მთებია აღმართული, ოკეანეში კი დაუსახლებელ-აუთვისებელი, ძირითადად პალმებით დამშვენებული პატარ-პატარა კუნძულები მიმოფანტულან... თუმცა ამ სილამაზის აღწერა შეუძლებელია. ეს უნდა ნახო...
თვითონ ქალაქი გერმანული ქალაქებივით არ კრიალებს, მაგრამ სკვერები და ამგვარი ადგილები მაინც შესაშურადაა მოვლილი. საერთოდ, ბრაზი.ია თუ ასე განვითარებული ქვეყანა იყო და ამდენით გვისწრებდა, ვერც წარმოვიდგენდი - იმ დონემდე ჯერ კიდევ ბევრი გვიკლია. თუმცა, სასტუმროებში ნაღდად არაა მომსახურების ევროპული დონე. ქალაქში და განსაკუთრებით - კოპაზე აბსოლუტურად ყველა ცნობილი ბრენდის სასტუმროს ნახავ, მაგრამ ევროპაში მომსახურების დონე მაინც უფრო დახვეწილია.
აქ კრიმინალზე იყო ლაპარაკი. არ გაშინებთ, მაგრამ იქ არის უბნები - ფაველები, სადაც პოლიციაც კი არ შედის თურმე. დროთა განმავლობაში ერთგვარი პარიტეტი დამყარებულა - პოლიცია იქ არ შედის, იქაური კრიმინალები გარეთ არ გამოდიან. რიოს მოსახლეობის ზუსტი რიცხვი ვერ დაგვისახელეს, რადგან თურმე ამის ზუსტი სტატისტიკა არ არსებობს. გვითხრეს, აქ ხალხი იბადება და ისე კვდება (ძირითადად, იმ ფაველებში), დაბადების მოწმობა, პასპორტი და ამგვარები რომ არაა აქვთ და არც აღირიცხებიან სადმეო... მე ფოტოაპარატით და ლეპტოპით ვიყავი ჩასული და გიდმა საგანგებოდ გამაფრთხილა, რომ აპარატით ქუჩებში სიარულს მოვრიდებოდი. მართალია, კი დავდიოდი და ყველაფერი უექსცესოდ ჩამთავრდა, მაგრამ... გიდმაც გაგვართხილა და მერე სასტუმროშიც, იქაურ მაღაზიაში მომუშავე რუსმა გოგოებმაც გაგვიმეორეს, ქუჩაში ტაქსებს ნუ გააჩერებთ, სასტუმროდანვე აიყვანეთ, თორემ იმან შეიძლება სადმე შეუხვიოს და შიშველ-ტიტველი დაგტოვოს შუა ქუჩაშიო... სხვა შორის, ჩემს მერე იქ ექიმები იყვნენ კონფერენციაზე და იმათგან ვიცი, რომ თურმე აეროპორტიდან სასტუმროში ტაქსით მიმავალი აზერბაიჯანელები გაუჩერებიათ და მართლა საცვლების ამარა დატოვესო... დაჟე, საბუთებიც კი წაუღიათ და მერე საელჩოს დონეზე მოუგვარებიათ მათი პრობლემა... თურმე ისინიც ეჭვობდნენ, რომ ის ტაქსისტი შეკრული იყო კრიმინალებთან და იმათ წინასწარ იცოდნენ, სად უნდა დახვედროდნენო... ერთხელ ეგრე მეც გვარიანად მანერვიულა ერთმა ტაქსისტმა, მაგრამ გადავრჩი. ზოგადად, იქ ყველაზე ცუდი განცდა ისაა, რომ მსხვერპლის როლში გრძნობ თავს. იქნებ არც არაფერი მოხდეს, მაგრამ გიდების თუ ტურისტული ფირმების მოვალეობაა, მოსალოდნელ საფრთხეზე გაგაფრთხილონ. არადა, ეს საფრთხეები რეალურია. როგორც იქაურმა ქართველებმა გვითხრეს, ქუჩებსა თუ პლაჟებზე დაყაჩაღებები დღისითაც კი ხდება. ძირითადად, ამგვარებს ძირითადად პატარ-პატარა ნაბიჭვრები აკეთებენ, თუმცა ქალაქზე მსხვილი კრიმინალური დაჯგუფებების გავლენაც საგრძნობიაო.
ფეხბურთზეც იკითხა ვიღაცამ რაღაცა და მარაკანაზე ფლამენგო-კრუზეიროს თამაშსაც დავესწარი. სამწუხაროდ, რამდენიმე დღეში ფლამენგო-ვასკუ და გამა იყო, მაგრამ იქ ვეღარ წავედი. არადა, მაშინ ბევრად დიდი ზეიმი ყოფილა, მაგრამ იქ რაც ვნახე, ისიც საოცრება იყო... საქართველოში სტადიონზე ქუდი რომ შემიგდონ, გამოსატანად არ შევალ - გავარტყი ამათ ფეხბურთს, იქ ნანახის მერე ჩვენი ფეხბურთი უფრო ამაზრზენად მეჩვენება. მაშინ ფლამენგო სადღაც ბოლოსკენ იყო, მაგრამ მაგ პერიოდიდან დაიწყო აღმასვლა და საბოლოოდ მესამეზე გავიდა, კრუზეირო კი სამეულში იყო და, მგონი, მეექვსეზე გავიდა ბოლოს... ევროპული მასშტაბით, სადღეისოდ არც ერთია გრანდი, მაგრამ მთელი 90 წუთი ბურთი რომ არ გაჩერებულა და ტემპი არ დავარდნილა... გამოვშტერდი, ისეთი დაძაბული თამაში იყო, ხოლო ფეხბურთელები... მაგიდის ტოლა მონაკვეთზე ისე ატყუებდნენ კაცს, პირდაღებული ვუყურებდი... იქ შუქნიშნებთან ბავშვები დგანან - ზოგი ვაჭრობს, ზოგი - მათხოვრობს, ზოგი - ჟონგლიორობს... ერთი და იგივე მარშრუტით დავდიოდი ის ერთი კვირა და ერთ ჟონგლიორ ბიჭს ვცნობდი უკვე. 12-13 წლის ბავშვი იქნებოდა, მაგრამ ჩოგბურთის ბურთს ხელის კიდურის ყველა მონაკვეთით - მაჯით, იდაყვით, ბეჭით იმდენხანს კენწლავდა, მე ცქერით ვიღლებოდი. სულ იმას ვფიქრობდი, ამის დამუღამებას რამდენი შრომა დასჭირდებოდა-მეთქი...
სხვა, რა გაინტერესებთ, მკითხეთ და გიპასუხებთ...
P.S. აუ, რამდენი მიწერია.

This post has been edited by tavadze on 16 Mar 2008, 18:29

[Tikk]

tavadze
ძმაო, ბევრი კარგი რომანის კითხვით არ მისიამოვნია ისე, როგორც შენი ნაწერით ვიკაიფე. ეტყობა, გიგრძვნია იქაური ამბები. არქიტექტურის ამბავში პარიზის შემდეგ რომელიმე ქალაქის, მათ შორის რომის, აღქმაც ძალიან ძნელია, იმიტომ რომ იმას თავისი ბარონი ოსმანი (ჰაუსმანი) არ ჰყოლია და ბულვარები არ გაუშენებია. სამაგიეროდ, სიძველე თუ გიტაცებს, რომი მაინც რაღაცას გეტყვის. მე ჩემი სახელიდან და წოდებიდან გამომდინარე იქ დაგხვდები ნედახადია კოლიზეუმა, ვდგავარ ასე ორი ათასი წელია.
კიდევ უნდა გადავიკითხო შენი ნაწერი. ეს გაფრთხილებები ერთ რამედ ღირს. ჩემი ნაცნობი ნამყოფია და მეუბნებოდა, ვინც მაფრთხილებდა, მგონი, იმან გამძარცვაო. ორჯერ გაძარცვეს და კიდევ იქით მიიწევს და ჩემი რა გასაკვირია. და ქალებიო... და ისაო, ღამით კოპაკაბანაო და კერძებიო და, მოკლედ გადარეული ვარ. ვზი აქ, ვდგავარ იქ და გული მაინც კოპაკაბანისკენ მიმიწევს. და მარაკანა და რამე და ფლა-ფლუ? ფეხბურთი ხომ არ გინახავს მარაკანაზე და ბოტაფოგოში ხომ არ ყოფილხარ, კოპაკაბანასთანააო. იქაო, ეკლესიები დღისით ეკლესიებია და ღამით დისკოთეკებიო! დავეცი!

[Tikk]

Iulius

[tavadze]

საკმაოდ ბევრი ვწერე მაგაზეც. აი, თუ არ გჯერა:

[tavadze]

[Iulius]

აი, ეგ თამაში ჩემი წამოსვლიდან სადღავ 2 კვირაში გაიმართა. კი დამწყდა გული, ჩემს იქ ყოფნას რომ არ დაემთხვა, მაგრამ მადლობა ღმერთს, რიოში რომ მომახვედრა და მაგ ერთ დანაკლისს ავიტან. ზატო, მარაკანაზე ორჯერ ვიყავი - მაგ თამაშის მერე სპეციალურას ექსკურსიაზე წავედით და ყველაფერი დაგვათვალიერებინეს - მუზეუმიდან დაწყებული, გასახდელებით დამთავრებული... მინდორზე ფეხბურთელთა ასავლელი გვირაბიდან ავედით და უშუალოდ მინდორზე არ გვიშვებდნენ, მაგრამ იქ მისულს რა გამაჩერებდა, იმ ბალახზე ფეხი არ დამედგა - ერთი ნახტომით გადავევლე დამცავ ჯებირს და სანამ გამომაგდებდნენ, ერთი ფოტოც მოასწრეს თანმხლებებმა. ვერ აღგიწერ, რა გრძნობა იყო იმ დერეფანში, იმ გასახდელებში, საშხაპეში თუ სტადონის სხვა ოთახებში სიარული, სადაც ფეხბურთელები დადიან, დადიოდნენ თუ ივლიან... იმათ ნაკვალევზე სიარული მართლა სხვა რამე...
სხვათა შორის, თამაშისას მოგუგუნე მარაკანა სულ სხვა იყო და მეორე მისვლაზე პატარძალივით წყნარი და გარინდებული - სულ სხვანაირად ლამაზი.

[Iulius]

მხოლოდ გავლით და არა სასეირნოდ. მე ბოტაფოგოდან საკმაოდ შორს ვცხოვრობდი - კოპას მეორე მხარეს, სან კონრადოში. სადღაც 1 საათი ჭირდებოდა ავტობუსს, სხვა ტრანსპორტი კი მხოლოდ ტაქსია, რომელიც საკმაოდ ძვირი ღირს - 1 წუთი - 1 რეალი. ანუ, იმდროინდელი კურსით, 0,5 დოლარი. ჯამში საკმაო ფული გამოდის.
ბოტაფოგოს სტადიონთანაც მიწევდა გავლა-გამოვლა...

[tavadze]

იქაურები ამბობენ, კოპა გაბანძდა უკვე და ახლა სხვა პლაჟი უჯოკრავსო. მაგრამ ეს საშუალო ფენისთვისაა ხელმისაწვდომი და ამიტომაა პოპულარულიო, ის კი ძირითადად მდიდრებზეა გათვლილიო. ის პლაჟიც გვანახეს და სახელიც გვითხრეს, მაგრამ არ მახსოვს...

[tavadze]

ქალეები სულაც არაა ისე იაფი, როგორც აქაა გავრცელებული ხმები. ვერ ვიტყვი, რომ ქუჩაში ძაან ლამაზი ნაკადი დადის, თუმცა ვისაც ზანგები და მულატები უყვარს, იმისთვის ლამაზიც იქნება, მე კი მგონია, რომ ქართველი ქალების პატრონებს სხვები არ უნდა გვეხარბებოდეს. ევროპაში ყოფნის ჩემმა ხანმოკლე გამოცდილებამ დამარწმუნა, რომ ჩვენი ქალები საუკეთესოთა შორის არიან... თუმცა რიოში საუნებში ან მასაჟ-ცენტრებში თუ წახვალ, იქ კი გამორჩეული "ტავარია".
კერძებიც ნორმალური აქვთ - ჩვენნაირ ხორცისმოყვარულებს ნაღდად არ გაუჭირდებათ. თევზის და ხორცის - ქათმის, ძროხის, ძაან დიდი არჩევანია და არც ძვირი არაა. ხორცეული ქართულ კერძებს წააგავს. მაგალითად, იქაური მწვადი არაფრით ჩამოუვარდება ჩვენებურს. იქ არის რესტორნების ქსელი - საგანგებოდ, ხორცის, თევზის რესტორნები, სადაც 40 $ გადაიხდი და მთელი დღე ნუ გამოხვალ გარეთ - ჭამე, რამდენსაც შეძლებ. არავინ გიკონტროლებს, 40 $-ში რამდენს შეჭამ და რამდენი სახეობის კერძს... სიმართლე გითხრა, იქაურ ხილზე უფრო გემრიელი ჩვენებური მგონია. სასტუმროში საზამთროც იყო, ნესვიც და შავი ლეღვიც, მაგრამ მიხოს მოყვანილი საზამთრო ბევრად ტკბილია და რა ვქნა...
და კრიმინალს რაც შეეხება, ამბობენ, რომ ეგრე საშიში ჩრდილოეთია, ხოლო სამხრეთში ნამდვილი ევროპააო. ჩემი ნაცნობი კურიტიბაში ფეხბურთის მწვრთნელად მუშაობდა - ახლა ჩრდილოეთში, ფორტალეზაში გადავოიდა სამუშაოდ, და იმისგან ვიცი, რომ სამხრეთში უფრო ევროპელები ცხოვრობენ და სტილიც შესაბამისია - ქალაქების არქიტექტურა, წყნარი და უსაფრთხო ცხოვრება და ამგვარები... დაჟე, ქალაქებია, სადაც გერმანულად ლაპარაკობენ, რადგან იქაურთა შთამომავლები ცხოვრობენო...

[pareto]

როგორ არ მიტაცებს. რომს მაგ სიძველეებისთვის აქებენ - მაგაშია მთელი მიმზიდველობაო და მეც მაგიტომ მაინტერესებს. იმედია, იმ იდუმალებასაც შევიგრძნობ.

This post has been edited by tavadze on 16 Mar 2008, 19:37

[pareto]

Iulius

არა, ნიუ იორკში ვარ და აქედან მივფრინავ. სან პაულოში ჩაფრენა კი მომიწევს.

Tix

მაპატიეთ...