ემიგრაცია, VOL III

ჩვენ ინგლისზე და დანიაზე შევჩერდით, არაფერი მიშლის ხელს რომ წავიდე,ყველაფერი მზად მაქვს,საბუთები,პასპორთები,თანხა...მაგრამ მაინც ვმერყეობ,არვიცი რატომ, ბავშვზე ვფიქრობ მარტო მე და ჩემი ქმარი რომ მივდიოდეთ კაი ხნის წასული ვიქნებოდი მარა "ვაი და არ გამიმართლოს იქ",აი ამის მეშინია,3 წლს ბავშვით ძალიან მეძნელება.

ერთ ინგლისურ კოლეჯთან მაქვს მიმოწერა, თუ თიერ 4 ვიზას გავაკეთებ ალბათ წავალ, მაგრამ ძალიან ძნელია, ამ ტიპის ვიზის აღება,თუმცა ცდა ღირს,სწავლის და მუშაობის უფლება მექნება ერთად,
რაც შეეხება ჩაბარებას და აზულს სამუდამოდ გავივიწყე მაგაზე ფიქრი.
* * *
Twisom
ის კაცი კარგად გავიცანით,დანიაში რომ ცხოვრობს ქართველი ხოიცი, სკაიპში ველაპარაკეთ რამოდენიმეჯერ,ბოლოს გვითხრა რომ აზულში სადაც იყო ხურავდნენ და ადეპორტებდნენ ყველას ვისაც უარი მიუვიდა,საქმის განხილვაც ძალიან მალე ხდება თურმე დანიაში, სამივე უარი 6 თვეში მოდისო,გერმანიაში გადავდივარო ბოლოს გვითხრა.

რა შამპუნები იყო ეგეთი



პ.ს. სხვა რამეებზეც იჩალიჩებდა ეგ

ბინის ყიდვა სრულიად შესაძლებელია,არაფერი გასაკვირი მაგაში არ არის, ეგ უკვირთ უსაქმურ და ზარმაც ადამიანებს, ცხოვრება რომ ეზარებათ. აზულში ბარდებიან და წუწუნებენ რა ვქნა ძმაო მაღაზიებში ჩალიჩი არ შემიძლია და თავის უსაქმურობას ამით ამართლებენ,შამპუნის გამოტანას მაღაზიიდან არაფერი მოხერხება არ უნდა, უნდა უბრალოდ სიარული და წვალება, შედი მაღაზიაში,ჩაყარე ჩანთაში და გამოდი.
მე 6 თვე ვიყავი გერმანიაში 2 თვემდე სიტუაციაში გარკვევას დავჭირდი, მერე 4 თვე შამპუნზე და კბილის პასტებზე ვირბინე, შამპუნს 1,5-1,8 ევროდ ვაბარებდი, კბილის პასტას 0.8-1 ევროდ. დღეში 100-200 ევროს ვშოულობდი. 4 თვის თავზე კარგი მარშუტკა ვიყიდე,საბრუნავი ფული დავაგროვე,ჩამოვედი საქართველოში და პატარა დისტრიბუციის ბიზნესი დავიწყე. მის მერე რამდენიმე წელი გავიდა,მაშინ რამდენიმე ქართველი გავიცანი ევროპის აზულებში,დღემდე რომ უსაქმურად ყრიან ევროპაში და ელოდებიან როდის მიცემენ პოზიტივს, სამუშაოს,საბუთებს,ბინას,პირს გაუღებენ და საჭმელს ჩაუყრიან. უმეტესობა კი ისე დაადეპორტეს სახლში ათასი ევროც კი არ ჩამოუტანიათ.
ასე რომ ვინც აზულში ბარდებით საბუთებზე ფიქრს თავი დაანებეთ არავინ არაფერს არ მოგცემთ,ჯობია ხელი გაანძრიოთ.
მე აზულში ჩაბარებულებზე მაქვს საუბარი,თორემ ვინც ოფიციალური სამუშაო მოწვევებით ან სასწავლებლად ჩადის ის გიჟი უნდა იყოს რომ მაღაზიებზე იჩალიჩოს.

აბა ქამრთანდა ბავსთან ერთად როგორ წახვალ?

essen

წინასწარ ბოდიშს ვიხდი თუ რაიმე არასწორად გავიგე, მაგრამ

მოპარვას გულისხმობ ამაში?

ეს არ არის შრომა, ესაა დანაშაული. სულერთია როგორ უჭირს ადამიანს. არ აქვს გამართლება

და რატო ვერ წავალ?

მეგობრებო თქენ უფრო ჩახედული ხართ ამს საკითხში და ამბობთ რომ სტუდენტური ვარანტი ჯობია ყველას,ხოდა რა მაინტერესებს იცით, ვთქვათ ადამიანი წავიდა სტუდენტური ვიზით და ამის შემდეგ იქ როგორ უნდა დარჩეს და საბოლოო ჯამში მიიღოს მოქალაქეობა? ანუ რა გზებია გასავლელი მოქალაქეობამდე? ინგლისზე მაინტერესებს

რა შამპუნები იყო ეგეთი



პ.ს. სხვა რამეებზეც იჩალიჩებდა ეგ

ბინის ყიდვა სრულიად შესაძლებელია,არაფერი გასაკვირი მაგაში არ არის, ეგ უკვირთ უსაქმურ და ზარმაც ადამიანებს, ცხოვრება რომ ეზარებათ. აზულში ბარდებიან და წუწუნებენ რა ვქნა ძმაო მაღაზიებში ჩალიჩი არ შემიძლია და თავის უსაქმურობას ამით ამართლებენ,შამპუნის გამოტანას მაღაზიიდან არაფერი მოხერხება არ უნდა, უნდა უბრალოდ სიარული და წვალება, შედი მაღაზიაში,ჩაყარე ჩანთაში და გამოდი.
მე 6 თვე ვიყავი გერმანიაში 2 თვემდე სიტუაციაში გარკვევას დავჭირდი, მერე 4 თვე შამპუნზე და კბილის პასტებზე ვირბინე, შამპუნს 1,5-1,8 ევროდ ვაბარებდი, კბილის პასტას 0.8-1 ევროდ. დღეში 100-200 ევროს ვშოულობდი. 4 თვის თავზე კარგი მარშუტკა ვიყიდე,საბრუნავი ფული დავაგროვე,ჩამოვედი საქართველოში და პატარა დისტრიბუციის ბიზნესი დავიწყე. მის მერე რამდენიმე წელი გავიდა,მაშინ რამდენიმე ქართველი გავიცანი ევროპის აზულებში,დღემდე რომ უსაქმურად ყრიან ევროპაში და ელოდებიან როდის მიცემენ პოზიტივს, სამუშაოს,საბუთებს,ბინას,პირს გაუღებენ და საჭმელს ჩაუყრიან. უმეტესობა კი ისე დაადეპორტეს სახლში ათასი ევროც კი არ ჩამოუტანიათ.
ასე რომ ვინც აზულში ბარდებით საბუთებზე ფიქრს თავი დაანებეთ არავინ არაფერს არ მოგცემთ,ჯობია ხელი გაანძრიოთ.
მე აზულში ჩაბარებულებზე მაქვს საუბარი,თორემ ვინც ოფიციალური სამუშაო მოწვევებით ან სასწავლებლად ჩადის ის გიჟი უნდა იყოს რომ მაღაზიებზე იჩალიჩოს.

ქურდობა თუ სამუშაოდ ითვლებოდა არ ვიცოდი.

This post has been edited by BadbadGirl on 18 Mar 2014, 22:18

Twisom

რატომ ვერ წავა? ფემილი რესიდენს ფერმითს მოითხოვს, ანუ ოჯახის წევრების წაყვანის უფლება აქვს.
მე ასე ვარ ევროპაში სტუდენტური ვიზით, ჩემს შვილს "ოჯახის წევრის" სტატუსი აქვს და ჩემზეა "მობმული". ეხლა ჩემი ქმარიც ელოდება ამ ტიპის ცხოვრების ნებართვას, ისიც ჩემი სტუდენტური ვიზის საფუძველზე.


ucxo777

ზუსტად არ ვიცი ინგლისზე, მაგრამ დაახლოებით მსგავსია მგონი, როგორც ავსტრიაში.
უნის დამთავრების მერე შენი პროფესიით სამუშაოს თუ დაიწყებ, სამუშაო ვიზას მიიღებ და მერე უკვე იმაზეა დამოკიდებული, რომელ ქვეყანას როგორი კანონი აქვს, რამდენი წელი უნდა ცხოვრობდე იქ, რომ მოქალაქეობა მიიღო. ავსტრიაში 7 წელია, + სტუდენტური წლებიც გეთვლება.

essen

Nanuka444
გაიხარე და სტუდენტური ვიზით რომ წახვიდე მაქსიმუმ რამდენი წლის შეიძლება რომ იყო?



პ.ს ამასთან დაკავშირებით ინგლისზე თუ იცით რამე დაწერეთ რა

ucxo777
სკოლა უნდა გქონდეს დამთავრებული მინიმუმ, რა ვიცი, ზოგი 17 წლისა ამთავრებს, ზოგიც - 19ის.

მსგავსი რამის გამკეთებელი მე არ ვარ და სხვისი არ ვიცი
---------------
Nanuka444
არა შენ ვერ გამიგე აი მაგალითად 30 35 წლის კაცმა(ისე ვამბობ 24 ვარ მე ) რომ სტუდენტური მოითხოვოს არ ეტყვიან რაღადროს შენი სწავლაო ?

This post has been edited by ucxo777 on 18 Mar 2014, 22:47

ucxo777

50 იც რომ იყოს არავინ მსგავს არ გეტყვსის.
ჩემი ახლობელი არის 72 წლის და აგერ, აპრილში იცავს დისერტაციას. სწავლა სიბერემდე!

ucxo777

უი, ბოდიში, კარგად ვერ დავაკვირდი
რა ვიცი, ჯერ არავინ მინახავს, ბებერი ხარ და მაგიტომ არ მიგიღებთქო ეთქვათ.
მაგისტრატურაზე სულ არ უყურებენ ასაკს, მითუმეტეს სადოქტოროზე.
ბაკალავრიატზე შეიძლება 60 წელი სასაცილოდ ჩაითვალოს ალბათ
ერთი ჩემი ბულგარელი მეგობარი 36 წლის არის და ბაკალავრიატზე ეხლა იწყებს სწავლას
ავსტრიის ეკონომიკის უნივერსიტეტში ჩააბარა.
თუ 24 წლის ხარ, რაღას დარდობ ასაკზე