ხვლიკები, ეძღვნება "მწუანეს"

burdula_155, ჭიაყელებს და ნამიჭამიებს არ ჭამენ.
და საერთოდ, სათანადო პირობები თუ არ შეუქმენი, უარს განაცხადებს ნებისმიერი ტიპის საკვებზე.

პირველ რიგში კალიები, ჭრიჭინები, პეპლები.
ზამთარში თუ შესძელი და იშოვე ტარაკნების კულტურა, მაგეებს აჭმებ. ასევე შეიძლება პატარა ტყის ტარაკნების გამრავლება. მაგრამ ვაი თუ გაგეპარა 1 მაინც, მერე მთელ სახლს მოედებიან. ამიტომ, მათ გასამრავლებლად სპეციალურად მოწყბილი ინსექტარიუმი (აკვარიუმი) არის საჭირო, რომლის კედლებზეც ვერ აცოცდებიან.

საკვების გარდა, მარდი ხვლიკის ტერარიუმი აუცილებლად უნდა ყისო აღჭურვილი 1 UV ნათურით და 1 ჩვეულებრივი ნათურით გათბობისთვის.

This post has been edited by Jaguar paw on 29 Nov 2013, 15:35

პირველ რიგში კალიები, ჭრიჭინები, პეპლები.
ზამთარში თუ შესძელი და იშოვე ტარაკნების კულტურა, მაგეებს აჭმებ. ასევე შეიძლება პატარა ტყის ტარაკნების გამრავლება. მაგრამ ვაი თუ გაგეპარა 1 მაინც, მერე მთელ სახლს მოედებიან. ამიტომ, მათ გასამრავლებლად სპეციალურად მოწყბილი ინსექტარიუმი (აკვარიუმი) არის საჭირო, რომლის კედლებზეც ვერ აცოცდებიან.

საკვების გარდა, მარდი ხვლიკის ტერარიუმი აუცილებლად უნდა ყისო აღჭურვილი 1 UV ნათურით და 1 ჩვეულებრივი ნათურით გათბობისთვის.

კაი კაი გასაგებია. ეხლა გავუშვებ. ისე რაღაც ფეხებიანი ვაჭამე დღეს და მაგ ტყის ტარაკნებს სად ვნახავ . სად ცხოვრობენ ან როგორ მრავლდებიან ინფო გექნება. ასე რომ ამ ხვლიკს შევიწყალებ.

burdula_155, ნებისმიერ პარკში, მინდორ-ველში, ტყეში, გაცვენილი ფოთლების ქვეშ. პატარა ზომის მოყავისფრო ტარაკნები არიან.

კაია. ალბათ მალე (ადვილად) მრავლდებიან

კი, მალე და ადვილად მრავლდებიან. მთავარია თავიდანვე საკმაო რაოდენობის დააგროვო კულტურის გასამრავლებლად და საჭმელი არ მოაკლო (წავა თევზის საკვები და ის, რასაც შენ ჭამ).

მადლობა მადლობა. ეხლა უკვე აღარ არიან ალბათ ვეღარ ვიპოვე და გაზაფხულიდან შევუდგები მაგ საქმეს

burdula_155

რა თქმა უნდა. ეხლა ძილის პერიოდი აქვთ. გაზაფხულიდან უნდა დაიწყო.

მეგობრებო, გეკონის მოვლა ადვილია? ან ჩვენთან თუ არის მისი ყიდვის შანსი?

Dr Dre

არა რთულია ყიდვის, შანსიც 0 ტოლია

აუ ხვლიკი დავიჭირეთ პატარა 6 სმ -ის და თითის დადებაზი კი არ გარბოდა ! მუცელზე წვებოდა ... ბოლოს დიდი მოვიდა და უკან დავუბრუნეთ

Jonathan Bisht, სწორედ მოქცეულხარ

ალბათ ცივ ამინდში დაიჭირეთ.

rumpleteazer,

წყნარი ოკეანეს თბილ ეკვატორიალურ წყლებში, პაპუა ახალი გვინეისგან დაახლოებით 1500 კმ-ის დაშორებით, მდებარეობს სოლომონის კუნძულები - სახელმწიფო, რომელიც სხვადასხვა ზომის 992 კუნძულისგან შედგება. მხოლოდ 10-ზე ბინადრობს სცინკების დღეისათვის ყველაზე დიდი შემორჩენილი წარმომადგენელი - სოლომონის კუნძულების სცინკი (Corucia zebrata), რომელსაც ინგლისურენოვან ქვეყნებში მისი დამახასიათებელი ნიშნის (მჭიდე კუდის) გამო „მაიმუნკუდა სცინკი“-ს („monkey-tailed skink) სახელით იცნობენ.



პირველად, სოლომონის კუნძულების სცინკების მონოტიპური გვარი აღწერილი იყო 1856 წ. ცნობილი ბრიტანელი ზოოლოგის - ჯონ ედვარდ გრეის მიერ, რომლის ანგარიშზეა აღმოჩენილი და აღწერილი ქვეწარმავლების არაერთი ათეული გვარი, მათ შორის ადრე განხილული ახალი ზელანდიის გეკონების (Naultinus) გვარი. სიტყვა Corucia-ს ლათინური ფესვები აქვს და წარმოშობილია „coruscus“-ისგან, რაც „მოციმციმე“-ს ნიშნავს და თავის მხრივ დაკავშირებულია გრეის მიერ სცინკის პირველანდელ აღწერასთან, რომელშიც მეცნიერი მოიხსენიებს „სხეულის აქერცლილობის ფერთა თამაშს მზის სხივების ქვეშ“.

სოლომონის კუნძულების სცინკი დიდი ხვლიკია, რომლის საერთო სიგრძე 80 სმ-ს, ხოლო წონა 0.8 კგ-ს აღწევს. სცინკებისთვის ასეთი შთამბეჭდავი ზომების მიღწევას პირველ რიგში ხელს უწყობს ხანგრძლივი სიცოცხლე - ყველაზე ასაკოვანი ეგზემპლარი 22 წლის იყო. ეს ხვლიკები ტროპიკული ტყეების ბინადრები არიან, სადაც დღის განმავლობაში ხის ფუღუროებში იმალებიან, ხოლო მზის ჩასვლასთან ერთად საჭმელად გამოდიან. ხეებზე საცხოვრებლად მათ მთელი რიგი ადაპტაცია გააჩნიათ - მსხვილი და სქელი ქერცლით დაფარული გრძელი და განიერი სხეული, ძლიერი კიდურები გრძელი თითებით დიდი ზომის მახვილი კლანჭებით ბოლოვდება, ხოლო მჭიდე კუდი, რომლის სიგრძე სხეულის სიგრძეს უდრის, მეხუთე ფეხის/ხელის როლს ასრულებს ტოტებზე ცოცვის დროს. არცერთ სხვა სცინკს არ შეუძლია ტოტიდან თავით გადმოკიდება. დიდი და განიერი თავი ბლაგვი დრუნჩით ბოლოვდება. სხეულის შეფერილობა შეიძლება იყოს სუფთა ზეთისხილისფერი ან მომწვანო, ასევე ღია ან მუქი ფერის არასწორი ფორმის კოპლებით დაფარული და ძირითადად ბინადრობს ადგილზე არის დამოკიდებული.





უახლოეს ნათესავებად ავსტრალიის და ახალი გვინეის ლურჯენიანი სცინკების (Tiliqua) გვარის წარმომადგენლები ითვლებიან, რაზეც გარეგნული მსგავსებაც მიგვანიშნებს.

მეცნიერულად აღწერილია სოლომონის კუნძულების სცინკის 2 ქვესახეობა:
- პირველი, ნომინატიური ქვესახეობა (C. z. zebrata), გავრცელებულია შუაზელის, ნიუ-ჯორჯიას, მალაიტას, გუადალკანალის, სან-კრისტობალის, სანტა-ანას და შორტლენდის კუნძულებზე;
- მეორე ქვესახეობა (C. z. alfredschmidti), ნომინატიურისგან მომცრო ზომებით და გვარცელების უფრო ჩრდილოური არეალით განსხვავდება (ბინადრობს 2 კუნძულზე - ბუგენვილი და ბუკა).

სოლომონის კუნძულების სცინკი უმეტესწილად ვეგეტარიანელია. კვების რაციონში მცენარეების მრავალი სახეობა შედის, მათ შორის არიან შხამიანებიც, მაგალითად ერთ-ერთი ცნობილი ოთახის მცენარე - ოქროსფერი ეპიპრემნუმი (Epipremnum aureum), რომლის ფოთლები შეიცავენ მაღალი დოზირებით კალციუმის ოქსალატს, მცენარეული საკვების გადაღეჭვაში მას ძლიერი ყბები ეხმარებიან, ხოლო ცვლილოვანას შემდგომ გადამუშავებაში კუჭ-ნაწლავის სასარგებლო მიკროფლორა. ცხოველური წარმოშობის საკვებს ძირითადად ახალგაზრდა ცხოველები ეტანებიან.

შთამბეჭდავი ზომების და მჭიდე კუდის მიუხედავად, სცინკის სულ სხვა მხარე მიიპყრობს მეცნიერების ინტერესს. საუბარია ცივსისხლიანი ქვეწარმავლებისთვის ნაკლებად დამახასიათებელი „ოჯახური ცხოვრება“ და განსაკუთრებული ზრუნვა შთამომავლობაზე. გამრავლების სეზონის დროს, სოლომონის კუნძულების სცინკები მუდმივ ოჯახურ ჯგუფს ქმნიან, რომლის ‘ბირთვი“ მათი ტერიტორიალური ხასითიდან გამომდინარე როგორც წესი 1 მამრისგან და 2 მდედრისგან შესდგება. ზრდასრულობას სცინკები 4-5 წლის ასაკში აღწევენ (დედლები უფრო გვიან „მწიფდებიან“). თავისი ავსტრალიური ლურჯენიანი ნათესავების მსგავსად, სოლომონის კუნძულების სცინკები ცოცხალმშობი ქვეწარმავლები არიან, რაც ძალიან იშვიათი მოვლენაა რეპტილიებს შორის (სცინკების ცოცხალმშობიარობის შესახებ წასაკითხად იხილეთ სტატია ლურჯენიანი სცინკების შესახებ). 6-8 თვიანი მაკეობის პერიოდის შემდეგ, დედალი ხის კრონებიდან მიწაზე ჩამოდის, სადაც შობს 1 და ძალიან იშვიათად 2 (ანუ ტყუპს) საკმაოდ დიდი ზომის პლაცენტაში გახვეულ ახალშობილს, რომლის სხეულის სიგრძე 30 სმ-ს აღწევს! თვალსაჩინოებისთვის წარმოვიდგინოთ, თუ როგორ აჩენს ადამიანი 6 წლის ასაკის ბავშვს . მომდევნო 1 წლის განმავლობაში ახალშობილი რჩება ჯგუფში, რომლის უკლებლივ ყველა წევრი უვლის და იცავს მას, ასევე პირველი დღეების განმავლობაში, სანამ ახალშობილის კიდურები ხეებზე ძრომიალისთვის სუსტია, დაატარებენ მას თავიანთ ზურგზე. აგრეთვე ცნობილია რამოდენიმე შემთხვევა, როდესაც სცინკების ჯგუფს „აუყვანია“ ობლად დარჩენილი პატარა.


გაჩენის შემდეგ, ახალშობილი სცინკი თავის პლაცენტას ჭამს, რომელიც მომდევნო 2 დღის განმავლობაში მის ერთადერთ საკვებად რჩება

დამატება:

სამწუხაროა, რომ ასეთი უნიკალური არსებაა, როგორიც სოლომონის კუნძულების სცინკი არის, დღესდღეობით გადაშენების საფრთხე ემუქრება - ტყეების უკონტროლო გაჩეხვამ, ბრაკონიერების მიერ ცხოველების დაჭერამ შავ ბაზარზე გასაყიდად და თავად სცინკების რეპროდუქციის ასეთმა ნელმა ტემპებმა განაპირობეს დღევანდელი მწარე რეალობა. სცინკი, რომელიც ერთსახელოვანი კუნძულების ენდემურ ცხოველს წარმოადგენს, შეტანილია წითელ ნუსხაში. დამატებით შემუშავებულია მთელი რიგი პროგრამები, რომლებიც ტყვეობაში მყოფი ეგზემპლარების გამრავლებაზეა ორიენტირებული.



This post has been edited by Jaguar paw on 8 Mar 2014, 23:16

რეპტილიები როგორც pet ყავს ვინმეს სახლში საქართველოში? ერთადერთი კუები ყავთ აქ. მაგრამ გველები, ხვლიკები და დრაკონები აშკარად ჯერ არა. მე მწვანე იგუანას ვიყოლიებდი, ლამაზია თან ვეგეტერიანელია, მსუქანა და საყვარელია. მაგრამ ალბათ აქ სახლის რეპტილიების შოვნის და მერე მოვლისთვის საჭირო პირობების შექმნის შესაძლებლობაზე ოცნებაც არ ღირს, ზღვის გოჭისთვის რო ვკითხულობ რაღაცებს ზოომაღაზიებში ლამის მაგაზე დამცინონ და ხვლიკისთვის რო ვიკითხო წარმომიდგენია

cruella

სამწუხარო რეალობა
სიამოვნებით ვიყოლიებდი ლურჯენიან სცინკს