2ჯერ მარტო მე ვიყავი კინოში...
ეხლაც წამოვიღე და ჯერ ინგლიაურად ვუყურე მერე რუსულად რამოდენიმეჯერ.
ძაან მაგარია.
ვწევარ ვისვენებ ასერომ ცოტას დავწერ...
მთლიანი შთაბეჭდილება მაქვს რომ ატმოაფერული ფილმია.
საერთოდ ან თემაზე ფილმები ყველაზე მეტად მევასება..
Arcturus-Kinetic ია ბოლობოლო. ))
მთელი ტექსტია ზუსტად.
ტან ეს ატმოსფერიკა მომენტებში გეპარება...
თორე რიგ მომენტებში რონშეხედო სკაფანდრიანი ტიპები ბაზრობენ დიდი არაფერი.
მაგრამ ეს ატმოსფერიკა მიზიდავს და მითრევს. აურა.
მუსიკა გენიალურია. დიდებულია. შთამაგონებელია.
და კოსმოსში მოგზაურება მისიით რაღაც თავის განწირულობით ერთგვარად რომანტიული ტრაგიკული და ტავგანწირულია.
ხოლო დიალოგები და მსახიობების შესრულებია დონე უფრო მეტად გითრევს.
მე მაგრად მომეწონა.
თან ბოლომდე ყველა მომენტი ვერ გავიგე რაც უფრო მეტად მომეწონა.
იმდრნად ვიყავიბგადართული სხვადასხვა კომპონენტზე კინოში რო ზიხარ ბნელ დარბაზში რო
რაღაც ელემენტებს ტოვებ.... მუსიკა განსაკუთრებუთ. რაღაც აღმაფრენის შეგრძნება მქონდა დაუძლეველი რადგან ორღანის ხმა და საერთოდ ესეთ რამეზე გულგრილი ვერ ვარ ხოლმე. თან პლანეტების დიდი კადრები რომ არის.. აი ძაან დუშევნია.
საერთოდ აურა ისეთია რომ მართლა ვაკეთებდი პროექცირებას საკუთარი თავის.
სხვა ფილმები კოსმოსზე ძალიან აჭყაპუჭყაა. ბევრი ელემენტი ყივის აქ კი სხვავრამეზეა აქცენტი დაბჩემზე შთაბეწდილება მოახდინა.
პაგრუზილსა პოუში.
პირველ რიგში - ეს ბავშვი არის არაამქვეყნიური სილამაზის.
მეთქი ესეთი შვილი რო მელოდებოდეს სახლში შავ ხვრელში კი არა ნემსის ყუნწში გავძვრებოდი.
ულამაზესია.
უსაყვარლესია.
უჭკვიანესი...
ერთგული...
კეთილი.... " ა მოჟნო ივო ატპუსწიწ" <3
მის გადასარჩენად კი რავი ყველაფერს ვიზავდი.
კასტინგი საერთო ჯამში მაგარია.
ახალგაზრდა მერფი და უკვე გაზრდილიც ძაან გვანან.
ტომიც. სად მოძებნეს ასე რო გვანან.
მაკონეჰის ეტყობა წინა როლიდან გამხდრობა.
ინგლისური ეხლა უცხო არაა ჩემთვის მაგრამ ეს აქცენტი ყველაზე მეტად არ მევასება.
გამეცინა ტარსის ნათქვამზე "დლია მაეი კალონიი რაბოვო"
მოულოდნელი იყო და რაღაც პონტში კარგად შეერწყა მანამდე განვითარებულ ფონს.
ე.ი. დრამატიზმის შეგრძნება მეტად იგრძნობა როცა უსხნის მისიის მიზანს.
მუსიკა ცოტათი უფრო წინაა პლანზე ამოდის.
მაგარია.
მერე უკან გადადის მაგრამ ამ მომენტში აღქმას აძლიერებს.
მომენტებში მაგრად თამაშობენ. განსაკუთრებით მაგრად.
ჰეტევეის მომენტი მომეწონა "იეძინსტვენნაიანშტო მოჟეტ პერესეკაწ ვრემია ეტო გრავიტაცია".
ისე პრიკოლია. ამ გოგოს გამო დაკარგეს მთელი 23 წელი.
მაგრამ მერე უბრალოდ რო ტრივიალური ლავ თემის გარეშეც რო მოესმინათ არგუმენტებისთვის
არც რომელე დაიღუპებოდა და კუპერიც ჩავიდოდა იმ პლანეტაზე.
მეტ დეიმონს რაღა უნდოდა ისე...
ამათი გადაგდების გარეშეც წავიდოდნენ მესამე პლანეტაზე.
ან რაღაც არ მახსოვს ახლა ამას რო ვწერ ან მართლა ვერ გვაიგე...
ფილმში ძალიან ბევრი რამე თეორიული ფიზიკის გატვალისწინებით არისო და ბევრი რამ დიალოგებიდან ვიზუალური ინუსტრაციებით მაქსიმალურად რეალისტურიაო
მაგრამ ბოლოს როცა გარგანტუაში ვარდება უსკაფანდროდ.....
ივენთ ჰორაიზანსნრაცვკი უახლოვდება უსაშველოდ იწელებაო ჰოკინგს აქვს ნათქვამი ასერომ ეს კომპონენტი კლასიკური ფანტაზიის ნაყოფია ფილმში. მაგრამ ამის მიუხედავაც მაგარია.
ბოლოს ჰიპერ კუბიც მარკეტინგულ ხრიკად მომეჩვენა ისევე როგორც სტანცია კუპერის ინსეფშენისეული ვიზუალი.
ყველაზე მეტად ის კითხვა დამრჩა მილერის პლანეტაზე როგორ დაჯდა რეინჯერი წყალზე. ))
ანდა თუ დაჯდა კილომეტრიანი ტალღა როგორ აიწია მელკავოძიაზე.
ბოლობოლო კუპერს ჰეტევეისთვის პროსტა ხმამაღლა რო ეყვირა ტალღა მოდისო ტავიდანვე იქნებ მოესწროთ ))))
კაროჩე წინააღმდეგობის მომენტებიც შემხვწდრია რო სხვა რამის თქმის ალბავში რო დარწმუნებული ხარ სხვანაირი შედეგი დადგებოდა.
This post has been edited by Atheous_Morti on 14 Feb 2015, 11:30 
ინტერსტელარი / Interstellar - Vol.2, "Do not go gentle into that good night."
