ყველა მომენტზე და ყველა წუთზე მეცინებოდა გიჟივით და რომ მახსენდება მაშინაც მეცინება

მაგრამ თან სევდიანი განწყობაც დაყვებოდა.
გუსტავის ადგილზე ჯუდ ლოუ რომ ყოფილიყო აჯობებდათქო ვფიქრობდი, რადგან მსახობი მარტოსულ და დატანჯულ გმირთან ასოცირდებოდა ჩემთვის თითქოს ან შეიძლება ზუსტად მაგიტომ აარჩიეს მსახიობი ამ როლზე.
და ურთიერთობის განვითარება ზეროსი და გუსტავის კარგად აჩვენეს, თავიდან არაფერ შუაში იყვნენ ერთმანეთთან, ბოლოს შინაურული განწყობა იყო მათ შორის, სუნამოსაც როგორ ერთად იპკურებდნენ, ოღონდ პირველი ყოველთვის გუსტავი იყო

ჰა ჰა

ტატუებზე ძააან ვიხალისე. მუცელზე ალბათ კაცის სახე აქვს, რომლის პირიც კიტელის ჭიპია

ამ გიფში ის მომენტია კარგი ნიჭი გავსო რომ უთხრეს და თავისდაუნებურად შეიფერა, თითქოს კი არადა უეჭველი ათასჯერ მაინც ექნებოდა მოსმენილი, ეგრე დავინახე
კიდევ ვნახავ როდისმე.
პ.ს. ვინმე ფილმის ბოლოს ჩემსავით ერთდროულად სიცილით დაცლილი და დაგრუზული იყავით?
This post has been edited by GentlеGirl on 24 Mar 2015, 22:50