კრისტოფერ ნოლანი / Christopher Nolan

თამარ მეფე რო ზანგი იყოს, ან დავით აღმაშენებელის როლში დენზელ ვაშინგტონი იგივეა ელენა გააკეთო ეგრე.

This post has been edited by deep purple_in rock on 17 Jul 2026, 23:33

†SLaYeR†
მე ვერავითარი ნაკლი ვერ დავინახე მაგ მხვრივ.
კოსტიუმები, ტრანსგენდერი, შავკანიანი..... სიმართლე გითხრა ამ დეტალებმა არ მიიქცია ჩემი ყურადრება,
რადგან კონტრერირებული ვიყავი ამ დიდი ნაწარმოების დედა აზრზე (და არ მქონდა ამისათვის დრო)
- იმაზე რაც ასე ძვირფასია ჩემთვის,
იმაზე რასაც მე ჩემსა და ოდისევში ვხედავ/ვგრძნობ,
იმაზე რასაც სახლი/ოჯახი/მამა შვილობა/ კარგი და ცუდი, დროებითი და მარადიული ქვია.

ამ ფილმის ავტორი პიროვნებაა, რომელსაც უფლება აქვს თავისი ინტერპრიტაცია შეძინოს გარკვეულ ეპიზოდებს
- მთვარია არ დააზიანოს ის სულისკვეთება რასაც ნაწარმოები იძლევა.

დისკუსია, აზრთა სხვაობა ... პირიქით, ძალიან კარგი და მისასალმებელია...
ეს ყველაფერი, მართლა დაინტერესებულ პიროვნებას უბიძგებს, რომ ადგეს და წაიკითხოს ჰომეროსი
და ეს ყველაზე მთავარია

AMSTERDAMMER

ეპიზოდი რომელიც არ მახოვს წიგნში :) ანუ იმაზე აქებ რაც ჰომეროსს არც კი დაუწერია... პიზდეცია

(IMG:https://img.forum.ge/J_4iMxiMJinUZs.jpg)

ჰომეროსის მიხედვით:

- ტელემაქე სტუმრობს სპარტას, სადაც ხვდება მენელაოსსა და ელენეს.
ელენე აღწერილია, როგორც კვლავ გამორჩეულად ლამაზი და ღირსეული.
ტექსტში არსად არის ნათქვამი, რომ ელენეს სახე დამახინჯებული,
დასერილი ან ომისგან დასახიჩრებული აქვს.
პირიქით, ჰომეროსი ხაზს უსვამს, რომ მისი სილამაზე ისევ განსაკუთრებულია.

რატომ შეიძლება გაეკეთებინა ეს ნოლანს?

მომწონს როცა ავტორი ფიქრის საფუძველს მაძლევს ❤️

AMSTERDAMMER
მადლობა პასუხისთვის.
ხო მე უფრო მეტ ყურადღებას ვაქცევ სეთინგს, იგივე გლადიატორში, მამაც გულში და მეცამეტე მეომარში არ მივსდევ მაქსიმალურ სიზუსტეს, ისტორიიდან გადახვევასაც ვაპატიებ კარგ ფიქშენს, მარა გარემოში უნდა ჩამძიროს მიახლოებით მაინც. ეგ ფილმები ერთგვარი გეითვეი იყო ჩემთვის ბავშვობაში მაგ კულტურების გასაცნობად.
ბერძნულ კულტურას მეტნაკლებად ვიცნობ და ზედმეტად მეუცხოვა მაგიტომ ეს და პირველი რამაც განმიზიდა იყო კოსტუმების ქოსფლეი დონე როცა გამოჩნდა, თორე იქამდე დიდი მოლოდინით ვიყავი ნოლანის გამო, იგივე დანკერკში ძალიან დიდი ყურადრება მიაქცია დეტალებს.
The Return როა ოდისევსზე Ralph Fiennes-ის მონაწილეობით ეგ მომეწონა, მართალია რაღაც მესიჯებით გადაუხვია ჰომეროსს და უფრო ომის ვეტერანის დრამა დადო, მარა გარემომ ითაკაზე მაგრძნობინა თავი და მომინდა რო ერთი 5 სერია მენახა მასე გადაღებული ოდისევსზე.

ეპიზოდი რომელიც არ მახოვს წიგნში :) ანუ იმაზე აქებ რაც ჰომეროსს არც კი დაუწერია... პიზდეცია

ჩემზე უძლიერესი შტაბეჭდილება მოახდინა ამ ეპიზოდმა.
ოდისევსი ჯერ არ ამჟღავნებს ვინაობას და დაინტერესებულ პენელობე ბარიერის მიღმა ეკიტხება ტროას ომის მონაწილეს თუ რატომ არ/ვერ ბრუნდება ოდისევსი სახლში.

და აი აქ იწყება მონოლოგი, რომელმაც განმაცვიფრა, დამაფიქრა და ემოციებში გამხვია :user:

:lol:
* * *

:lol:

რავი რა, ანუ ყველა დებატი რო დავიკიდოთ, ცალკე როგორც ფილმი არ გამისწორდა დიდად, ანუ გავიგე ნოლანია - მუსიკა, ფერები, ედითინგი, ქასთი იქნებოდა ისედაც და იმის იქით-რამე ახალი თქვა? ან ულისეზე როგორ უნდა თქვას ახალი არვიცი, ერთადერთი დრამატიზირება მოახდინა ბოლოს რაც ასევე ჩვევია.

მეტს ველოდი მოკლედ.

:lol: :lol: :lol: :lol:

ახლა ვნახე 30 ლარი ღირს აიმაქსში , უცბად მეთქი ხო არ წავიდე მაგრამ მერე გამახსენდა ბოლოს ოპენჰაიმერზეც ეგრე წავედი და ალბათ ყველაზე ცუდი გადაწყვეტილება იყო ბოლო პერიოდშიი რაც მივიღე, ეგეთ დამღლელ და უაზროდ გაწელილ
ფილმზე კინოში ბოლოს სკოლიდან რო დავყავდით პადვლის კინოთეატრებში ალბათ ეგ იყო.
ასე რომ როცა დაიდება მაშინ ვუყურებ ცოტას სადამდეც გავქაჩავ.

ჩემი რეალური მოლოდინი არის სადღაც რიდლი სკოტის ნაპოლენის და იგივე რიდლი სკოტის გლადიატორის 2 -ის დონე მაქსიმუმ.

გლადიატორი 2- 3/10
ნაპოლეონი -4/10

ასე რომ სადღაც 3,5/10 დადებს ალბათ.

ნუ ნაპოლეონს შეიძლება აჯობოს .

საინტერესოა მულატ ათენას რატომ არ მოყვა მსგავსი კრიტიკა :gigi:

(IMG:https://img.forum.ge/J_4iWyi6ninUZP.jpg)

აქ იქნება კაი საყურებლად

:lol: :lol: :lol: :lol:

:lol: :lol: :lol: :lol:

.............

რავი, გადავავლე ქამრიპს თვალი გადახვევებით და დიდად ვერ აღმაფრთოვანა

AMSTERDAMMER
იმო დიდი ვერაფერი ფილმია. საუკეთესო შემთხვევაში ცუდად კონსტრუირებული პოლიტიკური კომენტარი. ისტორიული კავშირები (ბრინჯაოს პერიოდის კოლაფსი, ზღვის ხალხი) აბსურდი, მაგრამ გავანებოთ თავი ისტორიას მხატვრულ ფილმში.

ოდისევსის გასაღები არის სახლი. თუ გაიგებ სახლს, გაიგებ ხეტიალს და მეხსიერებას. თუ ამას გაიგებ, გაიგებ დროსაც.

ესენი არაა ნოლანის საქმე, ისევე როგორც არაა დრამატურგია ამ თემების გარშემო. მას ეხერხება ერთი: გამოცანები (პოპულარული მეცნიერების ფორმატში) და ექსპერიმენტები დროის და მიზეზ შედეგობრივი კავშირების გარშემო. მისი საუკეთესო ფილმები ამ თემაზეა.