არ მომეწონა ფილმი.
არადა, თითქოს, მნიშვნელოვან პრობლემას ეხება-ავტორისა და საზოგადოების ურთიერთობას. საგამომცემლო სირთულეებს, ეკლიან გზას, რომელიც ავტორმა უნდა გაიაროს, რათა შეძლოს საკუთარი გრძნობების მკითხველამდე მიტანა.. ასევე, შუახნის ქალის როლს ოჯახსა და საზოგადოებაში, ოჯახური ურთიერთობების კრიზისს, როცა შვილები უკვე იზრდებიან.
ამის მიუხედავად, საკმაოდ სუსტი ნამუშევარი იყო. დაუჯერებელი ისტორია, ყალბი დიალოგები.
ნატა მურვანიძემაც ვერ ითამაშა მაინცდამაინც კარგად..
ტატიშვილსაც არაბუნებრივი, დაუხვეწავი როლი ჰქონდა. ან ეს "საყვარელო" რაღა იყო

რომელ ქართულ ოჯახში მიმართავენ ცოლს ეგრე, 20 წლიანი ქორწინების მერე? ( ნეტავ, მართლა მიმართავდნენ

)
ავთო მახარაძემაც ვარლამი გადმოამღერა.. მამა-შვილის დიალოგს ვგულისხმობ (მონანიებაშიც იგივე არაა? აბელი რომ სიზმარში ხედავს მამას).
ძაღლი კარგი იყო

აი, ზუსტად...
გარდა ამისა, ძალიან მომხვდა თვალში, რომ ერთსა და იგივე წელს სხვადასხვა რეჟისორების მიერ გადაღებულ 2 სხვადასხვა ფილმში ამდენი იყო საერთო.. ორი მანანა, ორივე 45-50 წლის, ქმრისა და მოზრდილი შვილების პატრონი, ორივეს პრობლემა აქვს ოჯახთან და ორივე სახლიდან მიდის, ორივეს დაბდღე აქვს და ისე მოდიან სტუმრები, რომ იუბილარმა არაფერი იცის

რამე მზა თემატიკა შემოაგდეს იმ წელს და მოითხოვეს მასზე ფილმის გადაღება, თუ რაში იყო საქმე, არ ვიცი
This post has been edited by Solveig on 6 Mar 2019, 04:03
საქართველოში ერთ-ერთი ყველაზე აქტიურად მომუშავე ჰიდროაგრეგატი არის მტრის წისქვილი. © სლავა მესხი
"ქალი-დიდი ძალაა"- გვეუბნება პარტია (© კ/ფ "შეხვედრა წარსულთან")
Vita nostra brevis est, brevi finietur,
venit mors velociter, rapit nos atrociter,
nemini parcetur!