ათაური

„ხაზი“
(ხაზი, რომელსაც ზოგი გადადის, ზოგი ეხება, ზოგი კი ვერასდროს ტოვებს)

სტრუქტურა

ფილმი შედგება 5 ნოველისგან. პერსონაჟები ზოგჯერ ერთმანეთს ჩაუვლიან ქუჩაში, ავტობუსში, საავადმყოფოში, პოლიციის განყოფილებაში — მაგრამ მათი ისტორიები დამოუკიდებელია.

ქალაქი: თბილისი (ღამე, ნესტი, ყვითელი ნათურები, ძველი კორპუსები, კლუბები, ეზოები).

ნოველა I – „ექიმი“

პერსონაჟი:
დავით, 42 წლის, რეანიმატოლოგი.

დამოკიდებულება:
ნარკოტიკების წინააღმდეგ — მაგრამ თვითონ არის დამოკიდებული ტრანკვილიზატორებზე.

კონფლიქტი:
ყოველ ღამე სიცოცხლეს იხსნის, მაგრამ დღისით საკუთარ თავს ვერ უვლის. მისთვის ნარკომანი = პაციენტი, არა „ნაძირალა“.
ერთ ღამეს გადაუდებელში მოჰყავთ ახალგაზრდა ბიჭი ზედოზირებით — აღმოჩნდება, რომ მისი ყოფილი პაციენტის შვილია.

თემა:
„ვინ უფრო ავადაა — ის ვინც იღებს, თუ ის ვინც ვერ წყვეტს?“

ნოველა II – „კლუბი“

პერსონაჟი:
ნინი, 23 წლის, სტუდენტი, კვირაობით ტექნო-კლუბში მუშაობს.

დამოკიდებულება:
„რეკრეაციული“ — მხოლოდ კლუბში, „კონტროლით“.

კონფლიქტი:
მისთვის ნარკოტიკი არის თავისუფლება, მუსიკა, სხეულის გაქრობა.
ერთ საღამოს მისი მეგობარი ცუდად ხდება, ნინი კი არ რეკავს სასწრაფოში, ეშინია პოლიციის.

თემა:
თავისუფლება vs პასუხისმგებლობა.

ნოველა III – „მამა“

პერსონაჟი:
ზაზა, 55 წლის, ტაქსის მძღოლი, ყოფილი სამხედრო.

დამოკიდებულება:
აბსოლუტური სიძულვილი — „ნარკომანი ადამიანი არ არის“.

კონფლიქტი:
აღმოაჩენს, რომ მისი ვაჟი ჩანაცვლებით თერაპიაზეა.
ზაზა ფიქრობს, რომ ეს „სირცხვილია“, მაგრამ როდესაც შვილი უჩინარდება რამდენიმე დღით, იწყებს ძებნას.

თემა:
სიყვარული, რომელიც ვერ პოულობს სიტყვებს.

ნოველა IV – „პოლიციელი“

პერსონაჟი:
ირაკლი, 33 წლის, ნარკოდანაშაულის განყოფილება.

დამოკიდებულება:
ცინიკური — „ყველა მაინც იღებს“.

კონფლიქტი:
მუშაობს რეიდებზე, მაგრამ თავად იყენებს კოკაინს სტრესის დასაფარად.
ერთ ღამეს ჩხრეკისას აჩერებს თავის ბავშვობის მეგობარს.

თემა:
კანონი, რომელიც ადამიანს არ იცნობს.

ნოველა V – „ქალი აივნით“

პერსონაჟი:
მარინა, 60 წლის, მარტო მცხოვრები ქალი.

დამოკიდებულება:
არ იღებს არაფერს — მაგრამ მთელი ცხოვრება უყურებდა სხვების განადგურებას.

კონფლიქტი:
მისი აივანი არის ადგილი, სადაც ახალგაზრდები იკრიბებიან „გასაკეთებლად“.
ერთ ღამეს ერთ-ერთი კვდება მის თვალწინ.

თემა:
უმოქმედობაც არჩევანია.

ფინალი

ყველა ნოველის ბოლო სცენა ხდება ერთსა და იმავე ღამეს:

სასწრაფოს სირენა

კლუბის ბასები

პოლიციის ციმციმა

აივნის სიჩუმე

კადრი ჩერდება თბილისზე დილის 6 საათზე.
ქალაქი იღვიძებს ისე, თითქოს არაფერი მომხდარა.