ლანთიმოსის რომ იყო არ ვიცოდი, თორემ შეიძლება დავფიქრებულიყავი ნახვაზე
ერთ-ერთი საუკეთესო ფილმია რაც ბოლო წლებში მინახავს თავისი შინაარსით, სიმბოლიზმით, ვიზუალით და მსახიობების შესრულებით.
თავიდან ვფიქრობდი რომ ფილმი იყო ორ შეშლილზე, რომელიც კონსპირაციული თეორიითა შეპყრობილი.
შემდეგ მეგონა, რომ ფილმი იყო კორპორატიული ცივი და მკაცრი, კონსუმერული, კაპიტალისტური სამყაროს მიმართ პროტესტი.
საბოლოოდ - აღარ დავასპოილერებ.
ბოლომდე მეგონა რომ ემა სტოუნის გმირი ეღადავებოდა საწყალ შეშლილს
* * *
filmix-ზე ფილმის მკვეთრად უარყოფითი შეფასება მომხვდა თვალში
ჯენზის არ ეცინება იმაზე, რასაც ჩვენ იუმორად ვთვლიდით
10-20 წლის წინ პოლიტკორექტულობა ასეთი მკაცრი არ იყო. მაშინდელი თამამი ხუმრობა დღეს ბევრისთვის დისკრიმინაციულია
ხელოვნების ჩარჩოში მოქცევა არ შეიძლება, ვეიანსების აბსურდული იუმორი უფრო ბუნებრივი და გულწრფელი იყო, ვიდრე დღეს დაწესებული სტანდართი თუ რაზე გაგეცინოს და რაზე არა
მოკლედ, ისინი არ ცდილობდნენ იუმორი ყოფილიყო მორალურად სწორი და მოსაწონი
cancel culture-მა მოკლა თანამედროვე კომედია და გახადა მოსაწყენი
არა - ლაბორატორიაში გამოყვანილ იუმორს
* * *
მთელი ამ აბსურდის მაგალითი, რაშიც გვაცხოვრებენ
This post has been edited by bette on 9 Jul 2026, 10:36
კინო დღიური "დღეს ვნახე..." Vol. 57, იმედია კინო დიდხანს იცოცხლებს
