ყველაზე მაგრად გამიტყდა - 1994წელი. აშშ. ნიუ ორკი. 11მეტრიანების სერია. მე5-ე თერთმეტმეტრიანი იტალიელების შესრულებით. ბურთთან რობი ბაჯო. და მერე თქვენც იცით.

(ხოლო რაც შეეხება ეროვნულის წაგებებს ამ ნაკრებმა იმდენად შეგვაჩვია წაგებას, რომ უკვე აღარ ვღიზიანდები.

რაც შეეხება კარგ მომენტებს - იუვე - აიაქსი. იუგოვიჩის გოლი და ჩემპიონები ვართ.

სამწუხაროდ იტალიისა და საქართველოს ჩემპიონობებს ჯერ ვერ მოვსწრებივარ.

იტალიისას ალბათ სულ რაღაც რამოდენიმე თვეში შევესწრები.

ხოლო ჩვენების ?????
რა ვიცი აბა რა გითხრად?
Liberté, égalité, fraternité...