diaziრავი, არსენალზე ლაპარაკობს, ბარსაში გადმოსვლის გადაწყვეტილებაზე და ა.შ.
სადღაც 16-20 წლის ასაკში უნდა გადაწყვიტო, უბრალოდ კარგი ფეხბურთელი გინდა იყო, თუ შესანიშნავი ფეხბურთელიო. ვერ წარმოვიდგენდიო, თუ დადგებოდა დღე, როცა დავბრუნდებოდი ბარსაშიო. კატალონიაში ძალიან ამაყი ხალხი ცხოვრობს და რო წახვალ, ადვილი არაა მერე დაბრუნებაო.
დედამისმა სულ ვესწრებით სესკის თამაშებს კამპ ნოუზეო. PL-ს უყურებს ხოლმეო სულ შაბათ-კვირასო, მანჩესტერს, ლივერპულს, არსენალს თავისთავადო.
პიკემ და სესკმა, მაგარია რომ 3 კაცი ვართ ბარსას I გუნდში ჩვენი ასაკობრივი გუნდიდანო, ძალიან იშვიათი ამბავიაო. ბავშვობაში არაერთი ფანჯარა ჩაგვიმსხვრევია ბურთებითო.
ვერ წარმოვიდგენდიო, თუ ბარსას გარდა ასე შემიყვარედებოდა სხვა გუნდიო, მაგრამ არსენალი ჩემი ცხოვრების ნაწილიაო. იმ დღეს როცა მოვდიოდიო, მარტო მადლობის თქმა მოვახერხეო, ვტიროდი ლამისო.

კიდე რავი, მსოფლიოს მერე კარგად დავიწყე არსენალში სეზონი, მარა მერე ტრავმა მივიღეო, გუნდის საქმეებიც ცუდად წავიდაო. აღარ იყო განწყობაო, ვარჯიშებზე ვეღარ ვგრძნობდი მოტივაციას და მივხვდი, რომ ცვლილების დრო იყო ჩემთვისო.
ვენგერი ჩემთვის განსაკუთრებული პიროვნებააო, მან მასწავლა ყველაფერი, საკუთარი თავის რწმენა შემმატაო, რასაც წარმოვადგენ, მისი დამსახურებააო.
გვარდიოლასთან მოტივაციის ნაკლებობა არ არისო, შეუძლებელია უმოტივაციოდ გახვიდე მოედანზეო. თუ პეპი დაინახავს რომ არ იბრძვი, აღარ გათამაშებსო უბრალოდო.
თუ კიდე სადმე წავალ, არსენალია ეს კლუბი ისევო.
This post has been edited by YahooGoogle on 26 Dec 2011, 23:17