ანდრეა პირლომ თავისი ავტობიოგრაფიული წიგნიდან რამდენიმე ნაწილი გაამხილა:
მილანიდან წასვლის მიზეზები
1. ერთ დღეს გალიანი მოვიდა ჩემთან და მითხრა: "იცი ანდრეა, ჩვენი მწვრთნელი ალეგრი, შენს სათამაშო ადგილს დაცვის წინ, ცენტრალურ ნახევარდაცვაში ვეღარ ხედავს და უნდა რომ ფლანგზე გადაგიყვანოს" არადა მე ჩემ თავს მაშინ ვამჟღავნებ საუკეთესოდ როცა დაცვის წინ ვთამაშობ, ზუსტად ამ დროს ვგრძნობ თავს როგორც თევზი წყალში..
გალიანიამ გააგრძელა: "ანდრეა, ჩვენ სკუდეტო შენთან ერთადაც მოგვიგია და შენც გარეშეც, თან ჩვენი ზოგადი პოლიტიკაც შეცვალა ფეხბურთელების მიმართ, ყველა 30 წელს გადაცილებულ ფეხბურთელს 12 თვიან კონტრაკტს ვთავაზობთ"
მაშინ მივხვდი რომ მილანისთვის საჭირო აღარ ვიყავი, თან თავი ბებერი არასოდეს მეგონა, ფულზე ერთი სიტყვაც არ გვითქვამს, უბრალოდ მივხვდი რომ წასვლის დრო მოვიდა
2. სხვადახვა გუნდები ცდილობდნენ ჩემს გადაბირებას, პირველ პერიოდში განსაკუთრებით ინტერი აქტიურობდა, მახსოვს ლეონარდომ დამირეკა და მითხრა რომ ახალი ინტერის შენებას იწყებდა სადაც მე გუნდის ცენტრალური ფიგურა ვიქნებოდი, სიმართლე გითხრათ ცუდად არ ჟღერდა, ცოტა ხნით დავფიქრდი კიდეც, მაგრამ მივხვდი რომ მილანის გულშემატკივრები ჩემგან ასეთ ნაბიჯს არ იმსახურებდნენ
რომაც აქტიურად ცდილობდა ჩემ გადაბირებას, ბალდინი გამუდმებით მიმეორებდა რომ რომასგან დიდი გუნდი უნდა დაეყენებინა, მაგრამ მე არ დავიჯერე რომ რომა სტაბილური გუნდი იქნებოდა, თანაც ახალი პრეზიდენტი ჯერ თვალითაც არ ყავდა ხალხს ნანახი
3. კონტე:
მე ალბათ ძალიან გამართლებული ადამიანი ვარ, რომ ანტონიო კონტეს ვიცნობ. რა დაგიმალოთ და ბევრ მწვრთნელთან მიმუშავია, მაგრამ არავის არ მუხდენია ჩემზე ისეთივე დიდი ეფექტი, როგორც კონტემ მოახდინა.
მან პირველივე სატელეფონო ზარით დაიმსახურა ჩემი სიმპატია და მარტივი, მაგრამ ბევრი შთამაგონებელი სიტყვებით მიმახვედრა რომ სწორედ იუვენტუსში უნდა წავსულიყავი, მან არამარტო ჩემი, არამედ მთელი ტურინის გული მოიგო.
პირველივე ვარჯიშზე განსაკუთრებული სპორტული სიამაყით მოძრაობდა, ზუსტად ისე როგორც ახასიატებს ესეთ ტიპებს.
კონტემ ყველანი ერთ ადგილას შეგვყარა და საკუთარი თავის გაცნობა დაიწყო "მე აქ იმიტომ არ ვარ, რომ თქვენთვის ჩვეული მეშვიდე ადგილისთვის ვიბრძოლო, მოვიდა დრო რომ შეწყვიტოთ საკუთარი თავების შერცხვენა"
კონტე მთელი კვირის განმავლობაში გულის არევამდე ერთი და იმავე მოძრაობებს გვაკეთებინებს უჩინარი მოწინააღმდეგის წინააღმდეგ იქამდე სანამ ყველა მოძრაობას არ გავითავისებთ.
კონტეს შემყურო ერთი კითხვა გამიჩნდა: "თუ არიგო საკი გენიოსი იყო, მაშინ ეს ვინ არის?!"
თავიდან ვფიქრობდი, რომ კონტე კარგი მწვრთნელი იყო ძირითადად თავის ენთუზიაზმის და ენერგიის ხარჯზე, მაგრამ შემდგომ დავრწმუნდი თუ რამდენად მომზადებულია ტაქტიკურად და რამდენის სწავლა შეუძლიათ მისგან სხვა მწვრთნელებეს..
რას არ გავაკეთებდი ტურინში ჩამოსვლისას ან რას შევცვლიდი რამის შეცვლა რომ შემეძლოს?! არ დავჯდებოდი ბუფონის გვერდზე გასახდელში, ზუსტად კარების გვერდზე...
რატომ? იმიტომ რომ ეს ყველაზე საშიში ადგილია მთელს ტურინში.. ზუსტად ამ კარებიდან შემორბის განრისხებული კონტე ტაიმებს შორის ინტერვალში და მისი მოქნეული კარები სულ მე მხვდება..
ის სულ უკმაყოფილოა, მაშინაც კი როდესაც ვიგებთ..
ერთხელ მილანის წინააღმდეგ ვაგებდით და კონტე გაგიჟებული შემოვარდა, (კარები რა თქმა უნდა მე მომხვდა) და ფეხბურთელებს გვითხრა: "ესენი როგორ გიგეგენ, როგორ ვერ ახერხებთ ამათთან მოგებას, თან შეხედეთ კარგადაც კი ვერ თამაშობენ"
ბოლო სიტყვებისთვის კი გამოიღო კონტემ
აუ გალიანის დედაც მოვდღან, რა ნაბიჭვრულად გაუშვიათ, 30 წელზე ზევით ანდრეას მეტი ვერავინ ნახა იმ პერიოდში?
· 
A.C Milan, Brigate Rossonero, ვოლ ხზ +2
