დამტკიცება იმისა რაც საერთოდ ვერ მოხდებოდა, იმიტომ რომ რივალდოები ერთმანეთს ვერ ეთამაშებოდნენ უიმედო ამბავია.
თუმცაღა ჩვენ გვაქვს მონაცემი რის მიხედვითაც რივალდო 1999 წელს მსოფლიოს საუკეთესო ფეხბურთელი გახდა. ფიგუ, ზიდანი და მავანნი დიდი უპირატესობით ჩამოიტოვა.
ლაპარაკიც არ ყოფილა იმაზე რომ არ ეკუთვნოდა. მაშინვე ყავდა რივალდოს ბევრი ჰეითერი (უფრო მეტი ვიდრე დღეს, მოქმედ ფეხბურთელებს ხო უფრო ერჩიან) მაგრამ მე სიტყვაც არ გამიგია ვინმეს ესთქვას რომ იმ წელს მასზე მეტად ვინმე იმსახურებდა.
ულაპარაკოდ პირველი იყო.
2002 წელს აშკარად იმის ნახევარ ფორმაში იყო ვიდრე მანამდე.
იგივე რონალდო ტრამვამდე და ტრამვის მერე მაინც ორის სხვადასხვა ფეხბურთელია და ის რომ შეინაჩუნა რაღაც თვისებები რაც იქამდე ქონდა მის ფენომენალურობაზე მეტყველებს.
ამაროსო ტიპიური ფინიშერი რომელიც აკლდა 2002 წლის გუნდს ჩემი აზრით. სამართლიანად არ იყო 2002 წელს მაგრამ ეს იმას არ ცვლის რომ 99-ში ყველა წერტილიდან ყრიდა გოლებს.
კაფუ-კარლოსი
ამათაც ფორმის პიკი ამ წლებში ქონდათ.
2000 მერე ინერციით წავიდნენ. პროსტა გაქანება ქონდათ დიდი და ეს ინერცია საკმაოდ ბარაქიანი გამოვიდა
დალშე: ემერსონი მირჩევნია მე ჟილბერტო სილვას და მომკალი.
სკოლარისაც ერჩივნა და რომ არა ტრამვა ის აუციებლად ითამაშებდა 2002-ში.
აქაც იგივე ამბავია. 99-ის ემერსონი უკეთესია ვიდრე 2002-ის ან თუნდაც 2006-ის.
ზე რობერტო შეიძლება დიდი ვერაფერი ფეხბურთელია ბრაზილიური მაშტაბით მაგრამ ჩემ წარმოდგენაში არის ორი ზე რობერტო.
ერთი როგორ თამაშობდა ის 99-ში და მეორე რომელიც მთელი დანარჩენი ცხოვრება ცდილობდა მიახლოებოდა ამ ფორმას. ჩემი ფეხები ვერ მიახლოვდა.
ფლავიო კონსეისაო ჯობია კლებერსონს ეტა ფაქტ

მეკარითაც კი ჯობდა. დიდა>მარკოსზე. ის რომ მარკოსი დააყენა სკოლარიმ იმან განაპირობა რომ დიდამ თავიდან ვერ ააწყო ევროპული კარიერა.
მარკოსს ევროპაში არც დაუძახეს.
შეცვლაზე შემოსული ფეხბურთელებიც რო ავიღოთ

რონალდინიო და ალექსი.
სკოლარი რითი აძლიერებდა კაკა (უწვერული) და ლუიზაო.
ერთადერთი შეიძლება ვთქვათ რომ დაცვის ცენტრი ჯობდა 2002-ის 99-ისას.
თუმცა რა ვიცი აბა განა დიდი სხვაობა იყო ზაგოსა და როკი ჟუნიორს ან ედმილსონს შორის.
ერთადერთი ლუსიოს შეიძლება ჩაეჭიდოს კაცი.
ეს ყველაფერი+ნანახი თამაშები ორივე გუნდის შესრულებით=ჩემ აზრს რომ ფორმის პიკს ამ ფორმაციის ბრაზილამ მიაღწია სწორედ 99-ში და არა98-ში.
სამწუხაროდ მუნდიალი ერთი წლით ადრე ტარდებოდა.
თუმცა მასპინძელთან ფინალი და თან საფრანგეთისნაირ ნაკრებთან შეიძლება ამ გუნდსაც ვერ მოიგო.
99-ის მერე ლუქშემბურგომ და ლეაომ დაიწყეს მეთოდური ნგრევა რისი სიმბოლოც იყო წაგება ჰონდურასთან 2001-ში.
საბედნიეროდ სკოლარიმ მოასწრო მეტნაკლებად იმ გუნდის აღორძინება
+ მთავარი კონკურენტები საფრანგეთი, იტალია და არგენტინა ზოგი უთავობით, ზოგი მსაჯების გამო და ზოგიც რა მოსთვლის კიდევ აგვცდნენ თასისკენ მიმავალ გზაზე.
მოვუგეთ ინგლიისს და გავხდით ჩემპიონები.
გერმანია 2000-2002 კი იყო ყველაზე სუსტი გერმანია რაც მე მინახავს.
ეს არ ნიშნავს რომ მე ამ მოგებას ვაკნინებ.
მაგრამ მარტი ინგლისის მომგებ გუნდს მე ეპოქალურ სტატუსს ვერ მივანიჭებ და მომკალი

თუმცა იქ მოთამაშე ცალკეული ფეხბურთელბი რომ განსაკუთრებული მოვლენები იყვნენ ეტა ფაქტ