Bluntეგ ცოტა ძნელი სათქმელია, გემოვნების ამბავია.
საინტერესო უფრო ჟარდელი.
იმიტომ რომ ბრაზილიაშივე გაქაჩა. გრემიოსთან ლიბერტადორესი მოიგო. მერე დიდი ამბით მოიყვანა პორტომ.
პორტოსთვის ძალიან დიდი ტრანფერი იყო ეს.
მახსოვს მაგის პირველი თამაში ლიგაზე მილანის წინააღმდეგ 96-ში.
გაამწარა რასაც ქვია.
მერე გოლების მანქანა გახდა პორტუგალიაში და ოქროს ბურთიც მოიგო.
თუმცა ძალიან ძველმოდური ფორვარდი იყო მოერეს მხრივ.
ანუ საჯარიმოს გარეთ იყო 0.
ეხლა ეგეთები არ არიან. აი მაშინ რო ვუყურებდი ვხვდებოდი რომ დინოზავრივით იყო.
მორჩება თამაშს და გადაშენდებიან ეგეთები და ვვარაუდობდი რომ სანამ მე დავიწყებდი ფეხბურთის ყურებას ეგეთი უფრო მეტი იყო.
ვიმარეუში პაროდა

ელბერი ჯობდა როგორ ზოგადად ფეხბურთელი.
გასაგებია რომ პორტოში არ იყო და იმდენი გოლი არ გაუტანია რამდენიც ჟარდელს.
მაგრამ იმდროეინდელ ბავარიაში ძირითადში ადგილის დამკვიდრებაც დიდი საქმე იყო.
მთელი კარიერა ამტკიცებდა რომ ნამდვილი პროფესიონალია.
მაგრამ მომკალი და იმდროინდელ ელბერს მე დღევანელი დამიაო მირჩევნია.
გემოვნებაზე თუ მიდგა საქმე.
იმჰო ჟარდელი უფრო სიანტერესო ტიპაჟი იყო ვიდრე რაღაც სასწაული ფორვარდი.
ელბერს ვერაფერს დაუწუნებდი მაგრამ რაღაც მარილი აკლდა. ანუ ის მარილი რაც კარგ ბრაზილელ ფეხბურთელს აქცევს ნაკრების ვარსკვლავად.
რონალდოს, ედმუნდოს და ამოროზოს თანამდროვე რო არ ყოფილიყო მაინც გაუჭირდებოდა სელესაოს ისტორიაში შესვლა.
ერთია საათივით აწყობილი ბაიერნი სადაც კარსტენ იანკერი და ჰანს ერემისიც ქაჩავდნენ.
მეორე სანაკრებო კარიერა.