დროგბას გოლზე წამოვვარდი და გაშეშებული ვიდექი 2-3 წუთი თან მეშინოდა თამაშგარე არ ყოფილიყო თან მამაჩემი მეუბნებოდა რო არ მეყვირა გავაღვიძებდი ჩემებს
აი ტორესის გოლი როგორ უნდა ავღწერო არ ვიცი რა
1-1ზე რო დარჩა ვალდესთან და რო გავაცნობიერე რო არაფერი უშლიდა ხელს :დ აი თვალწინ დამიდგა ყველა იმედგაცრუება 2005 წლის ის გოლი რომელიც ან იყო ან არა ბარსასთან 2006 პენლები 2007 მოსკოვი 2008
და ის დე## მო###ლი და ახვარი 2009 ბარსელონა
აი ინიესტამ რო გაიტანა და მაშინ როდის იყო 5 წლის წინ 14ის ვიყავი ვერც ვიტირე ჩემებთან შემრცხვა თან ცრემლებს ძლივს ვიკავებდი ( ბოლოს ლოგინში ვეღარ მოვითმინე :დ ) და რო გამახსენდა მამაჩემი რა გახარებული დარბოდა

ბარსას ფანია და ჭკუაზე აღარ იყო მე კიდე გულში ჩავიკალი დარდი და მოვკვდი კინაღამ
და ამ ყველაფრის გახსენების მერე რო გაცდა ვალდესს ვეღარ მოვითმინე და ღრიალი და ტირილი და ხტუნაობა დავიწყე ეს ამდენი წლის დარდი და ბოღმა ყელში რო გაქ და რო ამოასხვას უცებ კონტროლს რო კარგავ

აი 50 მილიონი ამოიღო ტორესმა იმ გოლით
ჩემები ყველა გავაღვიძე, მერე ისინი გახდნენ ცუდად ეგონა რამეზე ვიყავი დანიძლავებული და იმიტომ გამიხარდა და დაიწყეს ნერვიულობა

თან ვეღარც ვლაპარაკობდი რო ამეხსნა რა ხდებოდა
და უკან რო გამოვიხედე დავინახე მამაჩემი ზუსტად ისე იჯდა იმ ადგილზე როგორც მე ვიჯექი 2009ში

ხმა არ გაუცია ისე დაწვა
ვაიმე რა ბედნიერი ვიყავი ისევ გამიხარდა ეს რო გამახსენდა

ვისაც ფეხბურთი გაეგებოდა კლასში ყველა რო მირეკავდა და მწერდა 3ნი ვიყავით ჩელსის ფანი 1 რეალის მარა არ უყურებდა ფეხბურთს (ნეტა საიდან იცოდა რეალი

) და დანარჩენი ბარსელონა :დ
ჰოდა ამის გამო დაუდონ 100 წლიანი კონტრაქტი ტორესს
აი დროგბას გოლზე მჯეროდა რო გაიტანდა რა
ხო არსებობს რაღაც ბალანსი მსოფლიოში ჰოდა წონასწორობა ხო უნდა ყოფილიყო სულ არ გვიმართლებდა 1ხელ ხომ უნდა გაგვმართლებოდა ჰოდა მჯეროდა მაინც