მინაშვილი თუ ობოლაძე ამბობენ ხოლმე
ეგეთი სუსტი გუნდი რო გრანდს ხვდება წილისყრაზე უეფასი
რა გამწარებული სახე აქვთო, სიმწრის ღიმილიო
მინდა რო სახეში გამდნარი ცხელი ერბო შევასხა მაგ დროს

მაგაზე სასიხარულოი სპორტმენის ცხოვრებაში არაფერია (მოგებას თუ არ ჩავთვლით, და ზოგ მოგებასაც კი ჯობია)
როცა უესკას ფეხბურთელი ხარ და ბარსელონასთან შეხვედრა გიწევს
აი პირველი კურსელი რო ხარ და ჭანტურია დაგვსვამს თავისთან რომელიღაც საკანონმდებლო ჯგუფში სამუშაოდ
კი შტერი ხარ არ იცი ჯერ ბვერი რამე მარა რამხელა გამოცდილებას იღებ
იმისთვის დაიბადე იცხოვრე გამოხვედი ფეხბურთელი რომ მესის და ინიესტას შეხვედროდი
იმენა დეზლი ბედისწერაა

ნეტა მე ვყოფილიყავი ეგრე
იმათ კიდე სიმწრის სიცილიო