დანძრევაზე და ხელის დაბანაზე გამახსენდა ერთი უბნელი ტიპი.
ეს ტიპი არასდროს არ აღმიდგებოდა მეხსიერებაში ეს რო არ გეთქვათ, სახეზეც კი გავიხსენე, როგორ ეცვა ეგეც გავიხსენე და სად ცხოვრობდა ეგეც გავიხსენე. მოკლედ მაგაზე "გაბაზრდა" უბანში, რო ნძრევის არნახული ტექნიკა აღმოუჩენია, მარა ეს "გამბაზრებელი" არ ამბობდა ცოცხალი თავით, მოვა და გეტყვითო, ეს ტიპი გაიჩითა და რო კითხეს ღადაობით, არც უარყო მოახლოებული ვარამი, პირიქით სიხარულით გაგვიზიარა, გეგონება რამე გამოსადეგს გვიყვებოდა.
თითი უნდა შეიყო ტრაკში და ეგრე დაანძრიოო, უფრო გისწორდებაო.
ნაწილი გამოშტერდა ამის გაგონებაზე, ნაწილს მოეწონა ეს იდეაო. საბედნიეროდ, ვინც გამოშტერდა მაგ ნაწილში შევდიოდი მეც.
ხოდა ეხლა მივხვდი, რო შეიძლება გაიღადავა მაგ ტიპმა და ვინც დაუჯერა და მოეწონა ეს იდეა, ტრაკებში თითები შეაყოფინა ანა თითი ბანა თითივით და ვერც მიხვდნენ ისინი.
მეორემ, ხელს უნდა დააჯდე და გაიბუჟო, მერე მაგ ხელით ჩამოუქროლო და ვითომ სხვა გინძრევსო, კაროჩე მეგონა რომ მარტო ახლო-მახლო იყვნენ ეგეთი შიზოიდები. მერე გაცილებით დაშორებულ ადგილას რო ამოვყავი თავი და ტიპმა კაკლის ქვეშ ამოაგდო და დანძრევა დაიწყო, მანდ მივხვდი რო ### წრეში ვტრიალებდი