gaucho LoseYourself ბიჯო მე ვაბშე ალტერნატიულ შეხედლებას გთავაზობთ
ოღონდ მართლა.. ანუ შედეგზე, ფინიშზე, მერე რა იქნება, იქ რა იქნება მაგაზე ნუ ფიქრობთ.. ვინაიდან აზრი არ აქვს ახლა მაგაზე ფიქრს.. რადგან მაგაზე ფიქრობ ესე იგი გაინტერესებს და მყარად ჩამოყალიბებული ააზრი არ გაქვს.. და ამიტომ ჩისტა ჰობის დონეზე ფიქრი შეიძ₾ება.. მაგრამ სერიოზულად აზრი არ აქვს რო მიუდგე.. სერიოზულად უდგება მხოლოდ ის ( და ისიც ხშარდ არა) ვინც უკვე დარწმუნებულია რა ელის მომავალში..
ხოდა ლიჩნად მე ვფიქრობ, რომ ჩვენ უნდა მივუდგეთ ამ საკითხს არა როგორც 'დანიშნულების ადგილის პოვნას' არამეტ ვისიამოვნოთ და ვიცხოვროთ ახლანდელით..პრინციპებით რაც გაგვაჩნია და მთელი იდეაა, რომ ეს ეს ცხოვრება არა 'დესტინეიშენია' არამეტ მოგზაურობაა..
ანუ მთელი ცხოვრების არსი არის როგორ გაატარებ შენს ამ ოგზაურობას.. მეტი არაფერი.. ისიამოვნებ, იფიქრებ, იდარდებ, შეგიყვარდება, დაკარგავ, იწუწუნებ, დაეხმარები, დამარცხდები, გაიმარჯვებ, იმდეს განიცდი და ეტც..
და მთელი ეს მოგზაურობა რაც გეძლევა სიცოცხლის სახით გეძ₾ევა მხოლოდ იმისთვის , რომ უბრალოდ იცხოვრო და ვსო ;დ ნუ აბავ კუდებს, ნუ ართულებ იმით რომ აი მერე რა იქნება.. ეგ ტრუხაა ყველაფერი.. არ ვიცით რა იქნება... ამიტომ ამ ცხოვრებას რაც ვიცით იმას ვცხოვრობთ..
შიში კიდე უაზრობაა.. გასაგებია, რომ გენეტიკაშ გვაქვს და თვითგადარჩენის ინსტინქტია მარა დღევანდელ დღეს აბსტრაქტული რამეების შიში და გარდაუვალი რამეების (სიკვდილის) შიში უაზრობაა.. ვინაიდან რაც არ ნუდა გეშინოდეს სიკვდილის ის მაინც დადგება.. რაც არ უნდა გეშინოდეს პამხელიის ის მაინც გექნება თუ დღეს ტყვრები.. ამიტომ შიში უაზრობაა.. ამის გააზრება განთავისუფლებს შინაგანად რა.. თითქოს რაღაც ბორკლიებს გხსნის..
ამ ცხოვრებაში იმდენი კარგი რამეა გასაკეთებელი და მოსასწრები, რომ უნდა ისიამოვნო სანამ გაქვს ამის შესაძ₾ებლობა.. და მხოლოდ შენზეა დამოკიდებული როოგრი მოგზაურობა გექნება.. ამიტომ ეს ცხოვრება უნდა გავატაროთ მოგზაურობის რეჟიმში და არა სადღაც დანიშნულების ადგილას მისასვლელად.. ეგ მერე გამოჩნდება
მანამდე დაეხმარე ვინც ამას საჭიროებს, გიყვარდეს ცხოვრება, არ უღალატო პრინციპებს და მერე დალშე გამოჩნდება
VIDEO
Liberté, égalité, fraternité...